
در سالگرد خاموشی مهتاب نوروزی، بانوی گمنام اما ماندگار بلوچ
برمش/ امروز سهشنبه ۲۴ تیر ماه ۱۴۰۴، سالروز کوچِ آرامِ زنی است که بیصدا اما پر اثر زیست. “مهتاب نوروزی”، بانویی از قاسمآباد بمپور، از نسل زنانی بود که هیچوقت در قاب رسمی هیچ حکومتی دیده نشد، اما در تار و پود فرهنگ مردمش جاودانه شد.
مهتاب نه تریبونی داشت، نه تندیسی، نه حتی بیمهای ساده برای درمان سالهای پیری. اما آنچه داشت، چیزی بود که هیچ حکومتی نتوانست از او بگیرد: دستانی ماهر، قلبی بزرگ، و عشقی عمیق به هنر سوزندوزی بلوچ.
او عمرش را صرف دوختن نقوشی کرد که از دل تاریخ و هویت بلوچ آمده بودند. نخ و سوزن برای مهتاب، فقط ابزار کار نبودند؛ زبان اعتراض خاموشی بودند در برابر بیتوجهی، نادیدهگرفتن، و حذف.
دختران زیادی زیر دست او سوزندوزی آموختند، نه برای شهرت، که برای زندهماندن ریشهها.
مهتاب در سکوت رفت، اما آنچه به جا گذاشت، هنوز زنده است. هر دختری که امروز با غرور، لباسی سوزندوزیشده به تن دارد، ناخودآگاه تکهای از رویاهای مهتاب را همراه خود میبرد.
یادش گرامی. نامش در دل بلوچستان جاودان.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan