مقاومت زنان بلوچ در انده میرجاوه؛ شکست یک یورش دیگر جمهوری اسلامی ایران به بلوچستان

مقاومت زنان بلوچ در انده میرجاوه؛ شکست یک یورش دیگر جمهوری اسلامی ایران به بلوچستان

برمش/ روز دوشنبه ۳۰ تیر ماه ۱۴۰۴، نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران با یازده خودروی زرهی و شخصی، از «اطلاعات سپاه»، «آگاهی»، «یگان تکاوری» و «نیروی انتظامی» به روستای انده میرجاوه یورش بردند. هدف آنان بازداشت دو شهروند بلوچ بود، اما با مقاومت زنان و دختران روستا، این یورش ناکام ماند و نیروهای مهاجم عقب‌نشینی کردند.

نیروهای نظامی با تیراندازی هوایی و الفاظ رکیک تلاش کردند زنان و کودکان بلوچ را بترسانند، اما زنان انده، با پرتاب سنگ و مقاومت جمعی، بار دیگر نشان دادند بلوچستان سرزمین مقاومت است.

این اولین بار نیست.
در ۱۰ تیر ۱۴۰۴ در روستای گونیچ خاش نیز، یورش نیروهای نظامی برای بازداشت چند جوان بلوچ، به کشته و زخمی شدن ۱۲ زن بلوچ انجامید. در همان حادثه نیز، زنان بلوچ در جامعه‌ای که سنت و مذهب دهه هاست آنان را در سایه نگه داشته بود، در خط مقدم مقاومت علیه ظلم ایستادند.

جمهوری اسلامی ایران، پس از جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل، فشار بر بلوچستان را افزایش داده است.
هر هفته، روستایی محاصره می‌شود.
هر روز، خانواده‌ای تهدید می‌شود.
هر شب، صدای گلوله در روستاها شنیده می‌شود.

این سرکوب، با همراهی مخبرهای محلی و با توجیه مبارزه با قاچاق یا امنیت ملی انجام می‌شود، اما در واقع تلاشی است برای شکستن روحیه مردم بلوچ، ایجاد رعب و ساکت کردن هر نوع اعتراض.

اما زنان بلوچ امروز نشان دادند این پروژه شکست خورده است.
در سرزمینی که سنت و مذهب، زنان را دهه ها به حاشیه رانده است، زنان بلوچ امروز در خط مقدم ایستاده‌اند.
سنگ در دست گرفته‌اند، مقابل گلوله ایستاده‌اند و فریاد کشیده‌اند:

«ما از خانه و زندگی‌مان دفاع خواهیم کرد.»

این روستاهای کوچک، آزمایشگاه‌های خاموش سرکوب‌اند. جمهوری اسلامی ایران از سکوت جهان و رسانه‌ها استفاده می‌کند تا مردم بلوچ را در محاصره اقتصادی، سیاسی و امنیتی خرد کند.

در جهانی که زنان حق انتخاب، آزادی و امنیت می‌خواهند، زنان بلوچ در حال مبارزه با خشونت سیستماتیک مسلحانه هستند، بی‌آنکه جهان صدایشان را بشنود.

اگر مقاومت زنان انده شکست می‌خورد، امروز شاهد بازداشت خودسرانه دو جوان دیگر، و شاید خونریزی در یک روستای دیگر بودیم.

این مقاومت، روشن‌ترین نشان است که ظلم اگر با سکوت روبرو شود، تکرار می‌شود، اما اگر با اتحاد زنان و مردان مواجه شود، شکست می‌خورد.

زنان بلوچ امروز دیگر صرفاً مادر، دختر یا خواهر نیستند؛ مبارزانی هستند که در خط مقدم آزادی ایستاده‌اند.
اگر مردم بلوچ خواهان عدالت‌اند، باید از مقاومت زنان حمایت کنند، باید روایت این زنان را منتشر کنند و اجازه ندهند اخبارشان در لابه‌لای خبرهای جنگ و سیاست گم شود.
آزادی بلوچستان بدون آزادی زنان بلوچ و بدون مشارکت آنان ممکن نیست.

امروز، در بلوچستان، حکومتی به جان مردمی افتاده که تنها جرمشان، «بلوچ بودن» و «خواستن زندگی» است.
امروز، زنانی که برای دفاع از خانه و جان عزیزانشان با دست خالی در برابر گلوله ایستاده‌اند، نماد مقاومت انسانی‌اند.

سکوت جهان، به معنای چراغ سبز به استمرار این جنایات است.
جهان باید بشنود، ببیند و گزارش کند:

بلوچستان سرزمین زنانی است که در برابر استبداد ایستاده‌اند.

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

Bramsh-Balochistan woman’s voice

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا