رهبری زنان بلوچ در مقاومت مسالمت‌آمیز؛ صدایی در برابر خشونت و ناپدیدسازی اجباری

رهبری زنان بلوچ در مقاومت مسالمت‌آمیز؛ صدایی در برابر خشونت و ناپدیدسازی اجباری

برمش/ این مقاله به بررسی شکل‌گیری و گسترش یک جنبش مدنی زن‌محور در بلوچستان پاکستان می‌پردازد؛ جنبشی که در واکنش به سال‌ها خشونت ساختاری، ناپدیدسازی‌های اجباری، سرکوب امنیتی و بی‌عدالتی سیستماتیک علیه مردم بلوچ شکل گرفته است. در شرایطی که فضای سیاسی و اجتماعی بلوچستان به‌شدت امنیتی شده، زنان بلوچ، به‌ویژه مادران، خواهران و همسران ناپدیدشدگان، به کنشگران اصلی مطالبه عدالت و حقیقت تبدیل شده‌اند.

نویسنده توضیح می‌دهد که چگونه «کمیته همبستگی بلوچ» با محوریت رهبری زنان، مسیر مبارزه‌ای متفاوت را برگزیده است؛ مسیری مبتنی بر مقاومت بدون خشونت، راهپیمایی‌های طولانی، تحصن‌های اعتراضی، گردهمایی‌های مسالمت‌آمیز و روایت‌گری رنج قربانیان. این جنبش تلاش کرده است با انسانی‌کردن مسئله ناپدیدشدگان و تمرکز بر درد خانواده‌ها، افکار عمومی را نسبت به وضعیت بلوچستان حساس کند و صدای خاموش‌شدگان را به سطح ملی و بین‌المللی برساند.

مقاله تأکید می‌کند که حضور زنان در خط مقدم این اعتراضات، تنها یک تاکتیک سیاسی نیست، بلکه نشانه تغییری عمیق در بافت اجتماعی جامعه بلوچ است. زنانی که پیش‌تر اغلب به حاشیه رانده می‌شدند، اکنون نقش سازمان‌دهنده، سخنگو و رهبر جنبش را بر عهده گرفته‌اند. مادران ناپدیدشدگان، با پایداری اخلاقی و زبان انسانی خود، روایت رسمی حکومت را به چالش کشیده و مشروعیت خشونت دولتی را زیر سؤال برده‌اند.

در بخش دیگری از مقاله، به واکنش حکومت پاکستان و نهادهای امنیتی پرداخته می‌شود؛ از جمله بازداشت فعالان زن، تهدید، ایجاد محدودیت برای پوشش رسانه‌ای و تلاش برای بی‌اعتبارسازی این جنبش. با این حال، نویسنده نشان می‌دهد که این فشارها نه‌تنها موجب عقب‌نشینی نشده، بلکه همبستگی اجتماعی را تقویت کرده و حمایت گروه‌های مختلف، از دانشجویان و فعالان مدنی تا نهادهای حقوق بشری، را افزایش داده است.

مقاله همچنین این جنبش را در چارچوب گسترده‌تر مقاومت مدنی و جنبش‌های زن‌محور جهانی تحلیل می‌کند و آن را نمونه‌ای روشن از قدرت کنشگری زنان در شرایط به‌شدت سرکوبگر می‌داند. تجربه زنان بلوچ نشان می‌دهد که حتی در بسته‌ترین فضاهای سیاسی نیز می‌توان از طریق مقاومت بدون خشونت، روایت مسلط قدرت را به چالش کشید.

در جمع‌بندی، مقاله نتیجه می‌گیرد که جنبش زنان بلوچ صرفاً واکنشی به خشونت نیست، بلکه تلاشی آگاهانه برای بازتعریف سیاست، عدالت و کرامت انسانی در بلوچستان است. این حرکت، علاوه بر مطالبه پاسخ‌گویی و پایان ناپدیدسازی‌های اجباری، چشم‌اندازی تازه برای نقش زنان در آینده اجتماعی و سیاسی بلوچستان ترسیم می‌کند؛ چشم‌اندازی که می‌تواند الهام‌بخش دیگر جنبش‌های مردمی در منطقه و فراتر از آن باشد.

متن کامل مقاله را می توانید در لینک زیر بخوانید:
‏https://www.nonviolent-conflict.org/blog_post/amid-violence-in-pakistan-women-led-baloch-solidarity/
 

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

Bramsh-Balochistan woman’s voice

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا