وقتی صدای انفجار، قلب‌های بی‌دفاع را از تپش می‌اندازد

برمش/ مرگ آمنه رئیسی، زن ۴۷ ساله بلوچ، تصویر عریان و بی‌پرده‌ای از آن چیزی است که در ادبیات نظامی «تلفات جانبی» نامیده می‌شود، اما در واقعیت، فاجعه‌ای انسانی است که عمق آن با هیچ واژه‌ای سنجیده نمی‌شود. او نه در میدان نبرد بود و نه سلاحی در دست داشت؛ او زنی بود که در خانه خویش، تنها به جرم نزدیکی جغرافیایی به شعله‌های جنگ، قربانی هراسی شد که فراتر از توان تحمل پیکر انسانی است. سکته قلبی ناشی از شوک انفجار، گواهی است بر این حقیقت که جنگ‌ها پیش از آنکه با گلوله جان بگیرند، با رعب و وحشت، آرامش روانی و حیات بی‌پناهان را نشانه می‌روند.

عواقب جنگ برای غیرنظامیان تنها به ویرانی ساختمان‌ها یا جراحات فیزیکی محدود نمی‌شود؛ بزرگ‌ترین فاجعه در لایه‌های پنهان و زیرساخت‌های روانی جوامع رخ می‌دهد. برای زنی همچون آمنه، صدای مهیب حملات، تنها یک نویز صوتی نبود، بلکه فرو ریختن سقف امنیت ذهنی‌اش بود. کودکان، زنان و سالمندان در مناطق درگیر، نخستین کسانی هستند که سیستم عصبی‌شان زیر بار فشار استرس‌های حاد (PTSD) در هم می‌شکند. این نوع مرگ‌های خاموش، یادآوری می‌کنند که مرزهای جنگ بسیار فراتر از خط مقدم است و ترکش‌های آن می‌تواند تا کیلومترها دورتر، قلب یک مادر یا شهروند عادی را در کنج خانه‌اش از کار بیندازد.

در نهایت، تراژدی آمنه رئیسی نمادی از مظلومیت مردمی است که در شطرنج قدرت‌های بزرگ، نادیده گرفته می‌شوند. وقتی جنگی آغاز می‌شود، حق حیات که ابتدایی‌ترین حق بشری است، به حاشیه رانده شده و جای خود را به آمار و ارقام خشک می‌دهد. اما پشت هر نام، داستانی از یک زندگی، خانواده‌ای داغدار و آرزوهایی دفن شده نهفته است. درگذشت او در بیمارستان نیکشهر، فریادی است علیه بی‌عدالتی جنگ که نشان می‌دهد چگونه سایه سیاست‌های خصمانه، می‌تواند حتی دورافتاده‌ترین روستاها را به ماتم‌کده‌ای بدل کند که در آن، ترس از مرگ، خودِ مرگ را رقم می‌زند.

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

Bramsh-Balochistan woman’s voice

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan