
تمدید آتشبس تمدید همراه با جنگ معیشت در زندگی مردم
برمش/ در حالی که ایران و آمریکا بار دیگر وارد مرحلهای از تمدید آتشبس و کاهش تنشهای مستقیم شدهاند، زندگی روزمره میلیونها شهروند ایرانی همچنان زیر فشار سنگین بحرانهای اقتصادی، تورم، بیکاری و کاهش قدرت خرید در حال فرسایش است. برای بخش بزرگی از جامعه، پایان درگیریهای نظامی یا کاهش تنشهای سیاسی به معنای پایان بحران نیست؛ زیرا اثرات سالها تحریم، سوءمدیریت اقتصادی، رکود، تورم و شوکهای ناشی از جنگ همچنان بر زندگی مردم سایه انداخته است.
آمارهای رسمی نشان میدهد شاخص فلاکت در ایران به بیش از ۶۱ درصد رسیده است؛ شاخصی که از مجموع نرخ تورم و بیکاری محاسبه میشود و یکی از مهمترین معیارهای سنجش فشار اقتصادی بر شهروندان به شمار میرود. با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند آنچه مردم در زندگی روزمره تجربه میکنند، بسیار فراتر از این ارقام است.
شاخص فلاکت رسمی تنها بخشی از بحران را نشان میدهد. در این محاسبات، بسیاری از واقعیتهای زندگی مردم از جمله بیکاری پنهان، اشتغالهای ناپایدار، کاهش شدید قدرت خرید، هزینههای سنگین مسکن، درمان، آموزش و بدهیهای خانوارها لحاظ نمیشود. به همین دلیل، فاصله قابل توجهی میان آمارهای رسمی و تجربه واقعی مردم وجود دارد.
این شکاف را میتوان در زندگی زنان سرپرست خانوار، کارگران روزمزد، جوانان بیکار و خانوادههای کمدرآمد مشاهده کرد. برای این گروهها، فلاکت تنها یک شاخص اقتصادی نیست؛ بلکه واقعیتی روزمره است که در سفرههای کوچکتر، حذف مواد غذایی ضروری، افزایش بدهیها، ناتوانی در پرداخت اجاره مسکن و چشمپوشی از درمان خود را نشان میدهد.
در چنین شرایطی، زنان بیش از دیگران آسیب میبینند. بسیاری از زنانی که در سالهای اخیر از طریق کسبوکارهای اینترنتی، فروش محصولات خانگی، صنایع دستی یا خدمات آنلاین به استقلال مالی نسبی دست یافته بودند، با رکود اقتصادی، محدودیتهای اینترنتی و کاهش تقاضا، منابع درآمد خود را از دست دادهاند. نتیجه این وضعیت، افزایش وابستگی اقتصادی، بازگشت به چرخه فقر و در مواردی ترک محل زندگی مستقل و بازگشت به خانه خانواده بوده است.
همزمان هزینههای درمانی نیز به سطحی رسیده که بسیاری از خانوادهها دیگر توان مراجعه به پزشک یا دندانپزشک را ندارند. در بخش بزرگی از جامعه، درمان به اولویتی ثانویه تبدیل شده و تأمین غذای روزانه جای آن را گرفته است. خانوادههایی که زمانی برای بهبود کیفیت زندگی برنامهریزی میکردند، اکنون تنها برای گذراندن روزهای باقیمانده ماه تلاش میکنند.
به همین دلیل، شاخص فلاکت واقعی را نمیتوان تنها در گزارشهای آماری جستجو کرد. این شاخص را باید در صفهای نان، در دفترهای نسیه سوپرمارکتها، در حذف گوشت و لبنیات از سفرهها، در افزایش کودکان بازمانده از تحصیل، در درمانهای نیمهکاره و در اضطراب میلیونها خانوادهای دید که هر روز نگران تأمین ابتداییترین نیازهای خود هستند.
آنچه امروز در ایران جریان دارد، صرفاً یک بحران اقتصادی نیست؛ بلکه بحرانی اجتماعی و انسانی است که پیامدهای آن بیش از همه بر دوش زنان سرپرست خانوار، بیکاران، سالمندان و اقشار کمدرآمد سنگینی میکند. اگر روند کنونی ادامه یابد، شکافهای اجتماعی عمیقتر، فقر گستردهتر و آسیبپذیری گروههای محروم بیش از پیش افزایش خواهد یافت.
در استانهای محروم از جمله سیستان و بلوچستان، ابعاد این بحران عمیقتر است. نرخ بالای بیکاری، کمبود زیرساختهای درمانی، فقر مزمن و دسترسی محدود به فرصتهای اقتصادی باعث شده زنان و کودکان بیشترین آسیب را متحمل شوند. بسیاری از خانوادهها توانایی پرداخت هزینههای درمانی را ندارند و بیماریهای قابل درمان به مشکلات مزمن و پرهزینه تبدیل میشوند
برای بسیاری از مردم، رؤیای خانهدار شدن، پسانداز یا ارتقای کیفیت زندگی سالهاست که رنگ باخته است. اکنون هدف اصلی، زنده ماندن و گذر از فرداست. وقتی خانوادهای درمان را کنار میگذارد تا غذا بخرد، وقتی مادری وعده غذایی خود را حذف میکند تا فرزندش گرسنه نخوابد و وقتی جوانی با وجود تحصیلات و تلاش، هیچ چشماندازی برای آینده نمیبیند، بحران از مرز اقتصاد عبور کرده و به مسئلهای عمیقاً انسانی و اجتماعی تبدیل شده است؛ بحرانی که هر روز ابعاد گستردهتری پیدا میکند و بیشترین فشار آن بر دوش آسیبپذیرترین اقشار جامعه، بهویژه زنان، قرار دارد.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan