بنزین ۱۰ هزار تومانی؛ هزینه جنگ از جیب مردم

برمش/ شامگاه یکشنبه ۱۵ شهریور ماه ۱۴۰۵، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت جمهوری اسلامی ایران، اعلام کرد قیمت بنزین با کارت جایگاه‌های سوخت، موسوم به «نرخ سوم»، از بامداد سه‌شنبه ۱۷ شهریور دو برابر شده و از ۵ هزار تومان به ۱۰ هزار تومان در هر لیتر خواهد رسید. سهمیه‌های ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی فعلاً بدون تغییر باقی می‌مانند.

این افزایش قیمت در حالی اعمال می‌شود که جنگ، تورم و کاهش قدرت خرید، پیش از این نیز سفره بسیاری از خانواده‌ها در بلوچستان را به‌شدت کوچک کرده است. در منطقه‌ای که بخش بزرگی از مردم با فقر، بیکاری و نبود فرصت‌های شغلی پایدار، کمبود سوخت و ساعتها انتظار در صف‌های پمپ بنزین دست‌وپنجه نرم می‌کنند، افزایش قیمت سوخت تنها افزایش قیمت یک کالا نیست؛ بلکه می‌تواند به افزایش هزینه حمل‌ونقل و در پی آن گران‌تر شدن مواد غذایی و دیگر کالاهای اساسی منجر شود. حتی برخی گزارش‌ها درباره نرخ جدید بنزین نیز نسبت به آثار تورمی آن بر اقشار کم‌درآمد هشدار داده‌اند.

برای خانواده‌هایی که مردانشان در مسیرهای سوختبری جان خود را از دست داده‌اند یا توسط رژیم جمهوری اسلامی ایران اعدام شده‌اند، بار تأمین زندگی گاه بر دوش زنان و کودکان باقی می‌ماند؛ زنان و کدکانی که برای زنده ماندن مجبورند در کنار جاده‌ها بنزین بفروشند و خود نیز با تحقیر و خشونت نیروهای حکومتی مواجه شوند. گزارش‌هایی نیز از توهین و ضرب‌وشتم زنان سالمند بلوچ در مناطق مرزی منتشر شده است.

اکنون، در شرایطی که برای بسیاری از خانواده‌ها برنج، روغن، گوشت کالایی لوکس و دست نیافتنی محسوب نی شود، گران‌تر شدن سوخت می‌تواند فشار بیشتری بر معیشت آنها وارد کند؛ سفره‌هایی که پیش از این خالی‌ شده بودند، باز هم کوچک‌تر خواهند شد و خطر سوءتغذیه، به‌ویژه در میان کودکان، افزایش خواهد یافت.

فقر و گرسنگی فقط یک مسئله اقتصادی نیست. وقتی خانواده‌ای امکان تأمین نیازهای اولیه خود را از دست می‌دهد، فشارهای اجتماعی نیز افزایش می‌یابد و زمینه برای رشد سرقت، کار اجباری، استثمار جنسی و دیگر آسیب‌های اجتماعی بیشتر می‌شود.

حکومتی که سال‌هاست فقر و محرومیت بلوچستان را نادیده گرفته، اکنون در شرایط جنگی نیز هزینه بحران را از جیب همان مردمی می‌گیرد که کمترین سهم را در تصمیم‌های سیاسی و اقتصادی کشور دارند.

در حالی که مسئولان جمهوری اسلامی ایران از «پیروزی» سخن می‌گویند، برای بسیاری از خانواده‌های بلوچ، معنای این پیروزی چیزی جز سفره‌ای خالی‌تر، کودکانی گرسنه‌تر و آینده‌ای تاریک‌تر نیست.

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

Bramsh-Balochistan woman’s voice

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan

کودکان بلوچستان؛ آینده‌ای که زیر بار جنگ، فقر و محرومیت در حال فروریختن است

برمش/ بلوچستان سال‌هاست با فقر، بیکاری، کمبود امکانات آموزشی و درمانی، بحران آب، جاده‌های ناایمن و مشکلات معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کند. اکنون با گسترش فضای جنگ و ناامنی، مشکلات تازه‌ای نیز بر بحران‌های قدیمی این استان افزوده شده و کودکان، بیش از هر قشر دیگری، بهای این شرایط را می‌پردازند.

در بسیاری از مناطق بلوچستان، هنوز کودکانی هستند که به مدرسه مناسب، آب آشامیدنی سالم و حداقل امکانات آموزشی دسترسی ندارند. شماری از آنان به جای نشستن پشت نیمکت‌های مدرسه، برای کمک به تأمین معاش خانواده ناچار به کار هستند؛ کاری که نه امنیت دارد و نه درآمدی که بتواند زندگی‌شان را تغییر دهد. هم‌زمان، سایه جنگ و حملات نظامی نیز احساس ناامنی را بر زندگی آنان سنگین‌تر کرده است.

فقر و کمبود مواد غذایی نیز وضعیت را وخیم‌تر کرده است. سوءتغذیه در میان بخشی از کودکان بلوچستان، سلامت جسمی و رشد آنان را تحت تأثیر قرار داده و آینده نسلی را تهدید می‌کند که قرار است فردای این سرزمین را بسازد.

در چنین شرایطی، این پرسش بیش از هر زمان دیگری مطرح است که آینده بلوچستان چگونه رقم خواهد خورد؛ استانی که بیش از هر چیز به پزشک، معلم، وکیل، مهندس و نیروهای متخصص نیاز دارد، اما کودکانش از ابتدایی‌ترین حقوق خود محروم مانده‌اند.

با وجود این وضعیت، بسیاری از شهروندان بلوچ همچنان بر سنت همبستگی و یاری‌رسانی، یا همان «حشر و مدد»، تأکید می‌کنند و معتقدند هر کمک به کودکان امروز، سرمایه‌گذاری برای آینده بلوچستان است. کمک به آموزش، تأمین نیازهای اولیه، حمایت از خانواده‌های کم‌برخوردار و مشارکت در فعالیت‌های انسان‌دوستانه، می‌تواند بخشی از بار سنگینی را که بر دوش این کودکان قرار گرفته، کاهش دهد.

آینده بلوچستان از کلاس‌های درس، سلامت و امنیت کودکانش آغاز می‌شود؛ کودکانی که اگر امروز از آنان حمایت نشود، فردا نیز ناچار خواهند بود همان چرخه فقر و محرومیتی را ادامه دهند که نسل‌های پیش از آنان تجربه کرده‌اند.

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

Bramsh-Balochistan woman’s voice

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan

بحران فقط در اقتصاد نيست؛ جامعه هم فرسوده مى شود

✍️ سانیا میر بلوچ

برمش/ تاریخ نشان داده است که فروپاشی اقتصادی تنها به کوچک شدن سفره مردم محدود نمی‌شود. زمانی که ارزش پول سقوط می‌کند، درآمدها قدرت خرید خود را از دست می‌دهند و آینده نامعلوم می‌شود، نخستین قربانی اقتصاد نیست؛ بلکه اعتماد عمومی است. جامعه‌ای که به آینده خود اعتماد ندارد، به تدریج به قوانین، نهادها و حتی قراردادهای اجتماعی نیز بی‌اعتماد می‌شود.

کشورهایی مانند ونزوئلا، لبنان، آرژانتین و زیمبابوه نمونه‌هایی هستند که نشان می‌دهند بحران اقتصادی می‌تواند به فرسایش نظم اجتماعی منجر شود. در چنین شرایطی، مردم برای بقا به راه‌حل‌های غیررسمی، اقتصاد سایه و سازوکارهای خارج از ساختارهای رسمی روی می‌آورند.

ایران امروز با مجموعه‌ای از بحران‌های هم‌زمان روبه‌رو است. تورم مزمن، کاهش ارزش پول ملی، بیکاری، نااطمینانی اقتصادی، مهاجرت گسترده نیروهای متخصص، فشارهای ناشی از تحریم‌ها و تنش‌های منطقه‌ای، شرایطی را ایجاد کرده که بخش بزرگی از جامعه نسبت به آینده احساس ناامنی می‌کند.

در شهرهای بزرگ، طبقه متوسط با کاهش مداوم قدرت خرید روبه‌رو شده است. در شهرهای کوچک و مناطق محروم، مشکلات قدیمی توسعه‌نیافتگی، کمبود فرصت‌های شغلی و ضعف زیرساخت‌ها همچنان پابرجاست. در برخی مناطق مرزی و دارای تنوع قومی، فشار اقتصادی با احساس تبعیض و محرومیت نیز همراه شده است.

اما شاید مهم‌ترین بحران امروز ایران، بحران روانی و فرسودگی اجتماعی باشد. سال‌ها فشار اقتصادی، اعتراضات، ناامنی اقتصادی و نگرانی نسبت به آینده، بسیاری از مردم را در وضعیت خستگی و ناامیدی قرار داده است. بخشی از جامعه به مهاجرت فکر می‌کند، بخشی دیگر درگیر بقا و تأمین معیشت روزانه است و گروهی نیز نسبت به امکان تغییر دچار تردید شده‌اند.

ادامه این روند می‌تواند چند پیامد مهم به همراه داشته باشد. نخست، کاهش بیشتر اعتماد عمومی و تضعیف سرمایه اجتماعی است. دوم، گسترش شکاف‌های اقتصادی و اجتماعی میان مناطق مختلف کشور. سوم، افزایش مهاجرت نیروهای متخصص و جوانان. چهارم، رشد اقتصاد غیررسمی و راه‌حل‌های خارج از ساختارهای رسمی.

در عین حال، فشارهای اقتصادی و اجتماعی می‌توانند زمینه‌ساز افزایش نارضایتی‌های عمومی نیز باشند. تجربه بسیاری از کشورها نشان داده که هنگامی که مشکلات معیشتی با احساس بی‌عدالتی، نبود چشم‌انداز روشن و کاهش اعتماد عمومی همراه می‌شود، احتمال شکل‌گیری اعتراضات اجتماعی افزایش می‌یابد. با این حال، زمان، شکل و گستره چنین تحولات اجتماعی قابل پیش‌بینی قطعی نیست.

ایران امروز در نقطه‌ای قرار گرفته که بسیاری از شهروندان نه تنها از وضعیت اقتصادی، بلکه از آینده خود نیز نگران هستند. خالی شدن سفره‌ها، دشواری تأمین زندگی، فرسودگی روانی و کاهش امید اجتماعی، نشانه‌های یک بحران چندلایه است که تنها اقتصادی نیست.

سرانجام این وضعیت به عوامل متعددی بستگی دارد: بهبود یا تشدید شرایط اقتصادی، تحولات سیاسی، کاهش یا افزایش تنش‌های خارجی و میزان اعتماد جامعه به امکان اصلاح و تغییر. اما آنچه آشکار است، این است که ادامه فشارهای کنونی می‌تواند پیامدهای عمیقی بر جامعه، اقتصاد و آینده ایران بر جای بگذارد.

سؤال اصلی دیگر این نیست که آیا جامعه تحت فشار قرار دارد یا نه؛ بلکه این است که این فشار تا چه اندازه می‌تواند ادامه یابد و چه تأثیری بر آینده کشور خواهد گذاشت.

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

Bramsh-Balochistan woman’s voice

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan