ازمتن جامعه تاعمق بلوچستان؛زنان،پیشرانان اصلی تغییر در ایران

✍️ سانیا میر بلوچ

برمش/ در سال‌های اخیر، فضای فعالیت مدنی و رسانه‌ای در ایران بیش از هر زمان دیگری با محدودیت و فشار مواجه شده است. تصویب قوانین امنیتی جدید، گسترش جرم‌انگاری در حوزه رسانه، فضای مجازی و فعالیت‌های مدنی، و افزایش مجازات‌های سنگین، نگرانی‌های جدی درباره آینده آزادی بیان و فعالیت‌های حقوق بشری ایجاد کرده است.

اما در میان همه این فشارها، یک واقعیت همچنان پابرجاست: نیروی واقعی تغییر در ایران، در داخل ایران حضور دارد.

در حالی که بسیاری از فعالان سیاسی خارج از کشور از جنبش‌ها و مطالبات مردم سخن می‌گویند، این زنان، خبرنگاران، فعالان مدنی، خانواده‌های دادخواه و شهروندان داخل کشور هستند که هر روز هزینه ایستادگی را می‌پردازند. کسانی که با وجود خطر بازداشت، احضار، زندان، محرومیت از کار و تحصیل و حتی خطر از دست دادن جان خود، همچنان صدای جامعه را زنده نگه داشته‌اند.

در سال‌های گذشته، بسیاری از مهم‌ترین گزارش‌های مربوط به نقض حقوق بشر، سرکوب اعتراضات، بازداشت فعالان، خشونت علیه زنان و فشار بر اقلیت‌ها، توسط افرادی ثبت و مستندسازی شده که در داخل ایران زندگی می‌کنند. اگر امروز جهان از رنج‌ها، مطالبات و مقاومت مردم ایران آگاه است، بخش بزرگی از آن مرهون تلاش کسانی است که در دشوارترین شرایط، حقیقت را روایت کرده‌اند.

در این میان، نقش زنان برجسته‌تر از همیشه است. زنانی که تنها برای حقوق خود مبارزه نمی‌کنند، بلکه به بخشی از حافظه جمعی و وجدان بیدار جامعه تبدیل شده‌اند. از مادران دادخواه تا خبرنگاران مستقل، از فعالان حقوق زنان تا دختران جوانی که در خیابان‌ها و شبکه‌های اجتماعی صدای اعتراض و مطالبه‌گری را بلند کرده‌اند، همگی نشان داده‌اند که زنان نه در حاشیه، بلکه در متن تحولات اجتماعی ایران قرار دارند.

واقعیت این است که هیچ جنبش اجتماعی پایداری از بیرون مرزها ساخته نمی‌شود. حمایت بین‌المللی و همبستگی ایرانیان خارج از کشور می‌تواند ارزشمند و مؤثر باشد، اما موتور اصلی هر تحول اجتماعی، مردمی هستند که در متن جامعه زندگی می‌کنند و با واقعیت‌های روزمره آن روبه‌رو هستند. تاریخ نیز بارها نشان داده است که تغییرات پایدار، بر دوش کسانی شکل می‌گیرد که در میدان حضور دارند.

امروز و در شرایطی که فشارهای امنیتی افزایش یافته و فعالیت مدنی با خطرهای بیشتری همراه شده است، حمایت از فعالان داخل کشور اهمیتی دوچندان دارد. دفاع از خبرنگاران مستقل، کنشگران حقوق زنان، مدافعان حقوق بشر و زندانیان عقیدتی، دفاع از حق جامعه برای دانستن، سخن گفتن و مطالبه عدالت است.

جامعه بلوچستان نیز از این قاعده مستثنا نیست. زنان بلوچ در سال‌های اخیر نشان داده‌اند که با وجود تبعیض‌های چندلایه، فشارهای امنیتی و محرومیت‌های ساختاری، همچنان در کنار مردان برای ساختن آینده‌ای عادلانه‌تر تلاش می‌کنند. توسعه، عدالت و آزادی در بلوچستان تنها زمانی محقق خواهد شد که زنان و مردان، دوشادوش یکدیگر در این مسیر مشارکت داشته باشند.

امروز بیش از هر زمان دیگری باید در کنار کسانی ایستاد که در داخل ایران، با کمترین امکانات و بیشترین هزینه، از حقیقت، کرامت انسانی و حقوق بنیادین مردم دفاع می‌کنند. آنان نه تنها راویان رنج‌های این سرزمین، بلکه سازندگان آینده آن هستند.

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

Bramsh-Balochistan woman’s voice

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan

حمایت یا حقارت، خشونت پنهان در سایه حمایت

✍️سیما مبارکی

برمش/ خشونت علیه زنان یکی از گسترده ترین و در عین حال پنهان ترین اشکال نقض حقوق بشر در جهان است.

در بسیاری از جوامع این خشونت نه تنها از سوی غریبه ها بلکه از سوی نزدیک ترین افراد به زن یعنی پدر، برادر و و همسر اعمال می‌شود که این نوع خشونت با پوشش حمایت یا حفظ آبرو و ناموس توجیه می‌شود اما در حقیقت نوعی حقارت است و ابزاری است جهت کنترل، تحقیر و سلب آزادی زنان، که این طوق بندگی و حقارت در اشکال مختلف و در طول زندگی جسم و روح و روان زنان را به زنجیر و سیاهچاله می‌کشد. کودک همسری (زنجیری بر پای دوران کودکی) به جرأت میتوان گفت که یکی از تلخ ترین نمودهای این سلطه، کودک همسری است.
در این پدیده دختران خردسال که هنوز در رویاهای کودکی خود بوده و دوران بازی و رشد خود را تجربه نکرده اند به اجبار خانواده به ازدواج با مردی بزرگتر از خود تن می‌دهند که اغلب به بهانه حفاظت از دختر و ثبات خانواده و یا مهمتر فقر صورت می گیرد و متأسفانه این می شود سرآغاز دورانی طولانی از خشونت جسمی و جنسی و روانی برای زن و روبرو شدن با پیامدهای بسیاری از جمله: ترک تحصیل، بارداری زودهنگام، عدم اعتماد بنفس و افسردگی.

من در طی سالهایی که در مراکز درمانی بلوچستان در بخش مراقبت زنان و مشاوره قبل از ازدواج اشتغال داشتم با نمونه های بسیار و بارزی از خشونت علیه زنان مواجه می شدم که تا مدتها مرا دچار تشویش و نگرانی می کرد و هنوز هم چشمان مضطرب و درمانده آنها و ترسی که در وجودشان تنیده بود از خاطرم محو نمی شود.

یکی از اینها دخترکی ۱۲-۱۳ ساله بود که قرار بود به ازدواج با مردی همسن پدرش دربیاید و چون در امارات کار می کرد قول کمکهای مالی بهشون داده بود. من هم با مادرش صحبت کردم تا شاید عمق فاجعه را درک کنند اما با گریه گفت ما مجبوریم تازه برای خودش هم بهتر است از نظر مالی تامین می‌شود. من مجوز ازدواج صادر نکردم و بارها به منزلشون جهت مشاوره رفتم ولی متاسفانه نظام حکومتی و تفکرات جامعه هم بنفع این خشونت ها است و امام جمعه و بقیه می‌گفتند این شرع است و نباید مانع شوید!!!وچند ماه بعد متوجه شدم که در یک شهر دیگر با دادن رشوه توانسته اند مجوز بگیرند.

موردی دیگر یک خانم باردار حدود ۲۵ ساله که ده سال بزرگتر نشان می‌داد جهت مراقبت بارداری مراجعه کرده بود حین مراقبت متوجه نگرانی و تشویش بیش از حد او شدم و فکر میکردم نگران سلامتی جنین اش است و با لبخند گفتم نگران نباش همه چیز خوب است الان هم ضربان قلبش رو می‌شنوی، میدونی که استرس واسه هردوتاتون خوب نیست باید به چیزهای خوب فکر کنی و… که ناگهان شروع به گریه کرد که من دردم از ضربان بچه ام نیست از ضربان زندگیم هست که اگر این پسر نباشد من و سه تا دختر دیگرم بدبخت می‌شویم!!! شوهرم گفته اگر این هم دختر شود زن دیگر میگیرم.
و حالا من مانده بودم و شرمندگی از توصیه های بهداشتی لوکس دوران بارداری.

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

Bramsh-Balochistan woman’s voice

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan

کشته شدن یک دختر نوجوان بلوچ با سلاح سرد در جاسک توسط شوهرش

برمش/ روز جمعه ۲۴ فروردین ماه ۱۴۰۳، یک دختر نوجوان بلوچ در جاسک دهستان گابریگ روستای نوروزکار توسط شوهرش با سلاح سرد کشته شد.

هویت این دختر نوجوان با فامیلی “هوتی” فرزند پیرداد، اهل روستای نوروزکار از توابع شهرستان جاسک عنوان شده است.

گفتنی است شوهر مقتول به شیشه اعتیاد داشته و شب حادثه، با ضربات چاقو وی را به شدت زخمی و سپس در منزل زندانی می کند.

بر اساس همین گزارش مادر دختر زمانی که صبح هنگام از دخترش خبری نمی شود، با تصور اینکه وی خواب است به منزل دخترش مراجعه می کند و با دختر نیمه جان خود که غرق در خون بوده مواجه می شود و در مسیر انتقال به بیمارستان بنگلان جان خود را از دست می دهد.

#برمش_صدای_زنان_بلوچستان

تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

وبسایت برمش :
www.Bramsh.org
Instagram:
https://www.instagram.com/bramsh_org
Telegram:
https://t.me/bramshbalochistan