مریم اکبری منفرد؛ زندانی سیاسی پس از ۱۷ سال آزاد شد
برمش/ روز چهارشنبه ۱۹ فروردین ماه ۱۴۰۵، مریم اکبری منفرد با پایان دوران محکومیت، از زندان قرچک ورامین آزاد شده است. طبق این گزارش، اکبری منفرد که مادر سه دختر است، پس از گذراندن ۱۵ سال محکومیت، در اول آبان ۱۴۰۳ از زندان سمنان به زندان قرچک ورامین منتقل شده بود تا حکم دو سال حبس جدید او به اجرا درآید.
او در پرونده جدید به اتهاماتی از قبیل “نشر اکاذیب و تبلیغ علیه نظام” متهم شده بود.
مریم اکبری منفرد که نخستین بار در دی ۱۳۸۸ و پس از رخدادهای موسوم به “عاشورای ۸۸” بازداشت شده بود، در خرداد ۱۳۸۹ از سوی شعبه پانزدهم دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس محکوم شد.
این زندانی سیاسی در اسفند ۱۳۹۹ از زندان اوین به زندان سمنان تبعید شد و در ادامه، در تیر ۱۴۰۲، با باز شدن دو پرونده جدید در دادسرای اوین و سمنان، به دو سال حبس دیگر محکوم شد.
گفتنی است خانواده مریم اکبری منفرد از قربانیان سرکوبهای خونین دهه ۶۰ بودهاند و دو برادر او در سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۶۳ و نیز برادر کوچک و خواهرش در تابستان ۱۳۶۷ توسط جمهوری اسلامی ایران اعدام شدهاند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
چهلم کودکان مدرسه میناب؛ زخمی که هرگز التیام نمییابد
برمش/ امروز چهارشنبه ۱۹ فروردین ماه ۱۴۰۵، چهلم کودکانی است که در فاجعه تلخ مدرسه میناب جان خود را از دست دادند؛ کودکانی که با رؤیاهای کوچک و قلبهای بزرگ، قربانی خشونتی شدند که هیچ توجیهی برای آن وجود ندارد. این حادثه نه فقط یک اتفاق، بلکه یک زخم عمیق بر پیکر جامعه است؛ زخمی که با گذشت زمان هم التیام نمییابد و درد آن همچنان در دلها زنده میماند.
این فاجعه، غمی سنگین و فراموشنشدنی بر جای گذاشت. خانوادههایی که فرزندانشان را از دست دادند، هرگز به زندگی قبل بازنخواهند گشت و صدای خندههایی که خاموش شد، برای همیشه در خاطرهها باقی خواهد ماند. چنین دردهایی نه با روزها و نه با سالها کمرنگ میشوند؛ بلکه به بخشی از حافظه جمعی تبدیل میشوند.
آنچه رخ داد، تنها از دست رفتن چند کودک نبود؛ بلکه نمادی از پیامدهای ویرانگر خشونت و جنگ است. جنگ فقط در میدان نبرد اتفاق نمیافتد، بلکه اثراتش به زندگی روزمره مردم، به مدارس، به خانهها و به آینده یک نسل نفوذ میکند. این همان چهره واقعی و تلخ جنگ است؛ چهرهای که بیگناهان را هدف قرار میدهد و آینده را نابود میکند.
چهلم این کودکان، یادآور این حقیقت است که چنین فجایعی هرگز نباید تکرار شوند. اما در عین حال نشان میدهد که آثار مخرب جنگ تا سالها باقی میماند و از یادها نمیرود. نام و یاد این کودکان برای همیشه در دلها زنده خواهد ماند و این اندوه، بهعنوان هشداری تلخ، در تاریخ ثبت خواهد شد.
لازم به ذکر است دبستان دخترانه “شجره طیبه” در میناب روز شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴، در اولین روز حملات اسرائیل و امریکا به ایران مورد هدف قرار گرفت. بر اساس آمار منتشر شده در اثر این حمله ۱۶۸ نفر کشته و ۹۶ نفر زخمی شدند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
سهم سنگین ایران از تراژدی خاورمیانه: ۲۱۶ کشته و ۱۷۶۷ زخمی در گزارش جدید یونیسف
برمش/ بر اساس تازهترین گزارشهای منتشر شده توسط یونیسف، خشونتهای ویرانگر یک ماه اخیر در خاورمیانه به بهای جان بیش از ۳۴۰ کودک تمام شده و هزاران تن دیگر را با جراحات عمیق جسمی و روانی راهی بیمارستانها کرده است. آمارهای دقیق این نهاد بینالمللی نشان میدهد که در این میان، سهم کودکان در ایران با ۲۱۶ کشته و ۱۷۶۷ زخمی بیش از سایر نقاط بوده است؛ فاجعهای که در آن حمله موشکی به مدرسه «شجره طیبه» در منطقه میناب به عنوان سیاهترین نقطه تقویم این ماه ثبت شد و به تنهایی جان ۱۶۸ دانشآموز را در یک روز گرفت. این رخداد در میناب، به نمادی از آسیبپذیری محیطهای آموزشی تبدیل شده و شوک بزرگی را به جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری وارد کرده است.
دامنه این بحران انسانی تنها به یک مرز محدود نمانده و جغرافیای وسیعی از منطقه را در بر گرفته است. در لبنان، جان باختن ۱۲۴ کودک و مجروحیت ۴۱۳ نفر دیگر، گویای وضعیت اضطراری حاکم است، در حالی که آمارها از کشته شدن ۴ کودک و زخمی شدن ۸۶۲ نفر در اسرائیل و تلفات مشابهی در کشورهای کویت، بحرین و اردن حکایت دارد. همچنین در سرزمینهای فلسطینی، از جمله غزه و کرانه باختری، خشونتهای جاری منجر به کشته شدن ۱۶ کودک و مجروحیت بیش از ۵۰ نفر شده است که نشاندهنده گستردگی ناامنی برای خردسالان در سرتاسر منطقه است.
کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به این وضعیت هشدار داده است که زیرساختهای حیاتی مانند بیمارستانها، مدارس و شبکههای آبرسانی که باید پناهگاه کودکان باشند، خود به اهداف جنگی تبدیل شدهاند. در حال حاضر بیش از ۱.۲ میلیون کودک در پی بمبارانها و دستورات تخلیه آواره شدهاند که این بیثباتی مداوم نه تنها سلامت جسمی، بلکه رشد مغزی و تنظیم هیجانی آنها را در بلندمدت با خطرات جبرانناپذیری مواجه میکند. این گزارش تأکید میکند که بدون توقف فوری درگیریها، یک نسل کامل با زخمهای عمیق روانی و فقدان امنیت بنیادین بزرگ خواهد شد.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
حمله سلطنتطلبان به فعالان زن بلوچ پس از پایان کنگره آزادی ایران در لندن
برمش/ روز یکشنبه ۹ فروردین ماه ۱۴۰۵، در پی پایان نشست دو روزه «کنگره آزادی ایران» در شهر لندن، گزارشهایی از حمله گروهی از اراذل و اوباش سلطنتطلب به شرکت کنندگان این اجلاس، از جمله فعالان زن بلوچ و دیگر کنشگران ملل، منتشر شده است. بر اساس تصاویر منتشر شده، این افراد با رفتارهای خشونتآمیز، فحاشی و ایجاد فضای رعب و تهدید، تلاش کردند صدای مخالفان خود را سرکوب کنند. این اقدامات فاشیستی نشاندهنده نوعی رویکردی حذفگرایانه است که حتی پیش از رسیدن به قدرت، خود را در قالب برخورد فیزیکی و کلامی با منتقدان نشان میدهد.
فعالین زن بلوچ در شرایطی سخت و سرکوبگرانهای که جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده رشد کردهاند، توانستهاند با تلاش و پایداری، خود را بالا بکشند و به صدای بخشی از زنان بلوچستان تبدیل شوند؛ صدایی که از دل محرومیت، تبعیض و فشار بیرون آمده است. با این حال، برخوردی که از سوی سلطنتطلبها با این فعالان صورت گرفت، نهتنها تفاوتی با رفتارهای سرکوبگرانه ندارد، بلکه از جهاتی نگرانکنندهتر است. چرا که جمهوری اسلامی ایران اساساً ادعایی درباره دموکراسی و برابری ندارد، اما این افراد در حالی شعار آزادی و دموکراسی سر میدهند که در عمل، تحمل کوچکترین صدای مخالف را هم ندارند.
افرادی که با وجود زندگی در اروپا، هنوز هیچ درکی از مفاهیم دموکراسی، تحمل مخالف و کنش سیاسی ندارند، با رفتارهای خشونتآمیز و توهینآمیز، عملاً نشان میدهند که فاصله عمیقی با فرهنگ سیاسی، عقل و منطق دارند. این سبک حملات از سوی سلطنت طلبان، نگرانیهای جدی درباره آینده سیاسی ایران ایجاد کرده است. منتقدان بر این باورند که اگر چنین رفتارهایی ادامه پیدا کند، میتواند به تشدید تنشها و تکرار الگوهای سرکوب در شکلی دیگر منجر شود.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
گزارش راهبردی ۳۰ روز نبرد؛ فرسایش هویت ملی و مخاطرات زیستی در پهنه ایران
برمش/ نخستین روز از نبرد فراگیر که با واقعه هولناک حمله به مدرسه شجره طیبه میناب در ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، زخمی عمیق بر پیکره جامعه ایران، بهویژه زنان و کودکان به جای گذاشته است. این جنگ که در همان روز نخست با تغییرات بنیادین در ساختار سیاسی کشور همراه بود، اکنون به مرحلهای رسیده که بقای زیرساختهای مدنی و کرامت انسانی را هدف قرار داده است. تخریب سیستماتیک بیش از ۹۲ هزار واحد مسکونی و تجاری در کلانشهرها، بار سنگین آوارگی و مدیریت بحران در خانواده را بر دوش زنان نهاده است؛ آن هم در شرایطی که انهدام مراکز درمانی و آموزشی، ابتداییترین حقوق زیستی و تربیتی جامعه را سلب کرده است. این بحران نه تنها یک تقابل نظامی، بلکه یک فروپاشی تدریجی در امنیت اجتماعی است که آثار آن در سیمای مضطرب شهرهای جنگزده نمایان است.
در سوی دیگر این تراژدی و همزمان با حملات فیزیکی، «جنگ اقتصادی سهمگین» نیز از همان ساعات اولیه نبرد آغاز شد که مستقیماً سفره خانوارها را هدف قرار داد. گزارشهای میدانی از بازارهای سراسر کشور حکایت از بروز یک تورم افسارگسیخته و جهشی بیسابقه در قیمت کالاهای اساسی دارد؛ به طوری که قیمت مواد غذایی ضروری نظیر برنج، روغن، مرغ و گوشت، در کمتر از ۳۰ روز بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ درصد افزایش یافته و در بسیاری از مناطق، کمبود شدید و حتی نایاب شدن این اقلام گزارش شده است. این وضعیت، که در تصاویر و دادههای آماری نیز به خوبی نمایان است، باعث شده تا “تورم ماهانه” (که در برخی کالاهای خوراکی حتی از مرز ۱۱۲ درصد نیز عبور کرده است) عملاً توان خرید اکثریت مطلق جامعه را از بین ببرد. حملات به صنایع مادر و شبکههای انتقال انرژی، نه تنها تولید را متوقف کرده، بلکه با قطع شریانهای توزیع سوخت و برق، هزینههای حملونقل و نگهداری کالاها را به شدت بالا برده و به این مارپیچ تورمی دامن زده است. این سونامیِ تورم، بار سنگین مدیریت بحران و تامین معاش را در شرایط فقدان درآمد و آوارگی، بر دوش زنان نهاده و آنها را با چالشی مرگبار برای بقای خانواده روبرو کرده است؛ ویرانیای اقتصادی که آثار آن بر فقر مطلق و گرسنگی درازمدت، بسیار سهمگینتر از بمبارانهای فیزیکی برآورد میشود.
در کنار فجایع انسانی، میراث فرهنگی و هویت تاریخی ایران نیز در این سی روز زیر آتش سنگین، با تهدیدی جبرانناپذیر روبرو شده است. اصابت پرتابهها به بافتهای تاریخی در شهرهایی نظیر اصفهان و تبریز و لرزههای ناشی از انفجارهای سنگین در نزدیکی محوطههای باستانی، میراثی را که هزاران سال پیونددهنده نسلهای این سرزمین بوده، در معرض نابودی قرار داده است. از دست رفتن این بنمایههای فرهنگی، در کنار بومکشی (Ecocide) گسترده ناشی از نشت مواد شیمیایی و نفتی، در حقیقت حمله به “آینده” ایران است. آلودگی سفرههای آب زیرزمینی و نابودی اکوسیستمهای محلی، امنیت غذایی و سلامت مادران و نسلهای آتی را با مخاطرهای روبرو کرده که فراتر از معادلات نظامی، یک جنایت ماندگار علیه زیستبوم و تاریخ یک ملت محسوب میشود.
در بخش زیرساختهای کلان، فلج شدن شبکه انرژی و صنایع مادر نظیر فولاد و نفت، اقتصاد معیشتی خانوارها را به مرز فروپاشی کشانده است. قطع دسترسی به برق و گاز در کنار انهدام تصفیهخانهها، بار مضاعفی را برای تامین نیازهای اولیه زندگی بر زنان تحمیل کرده و باعث شیوع بیماریهای واگیردار در مناطق آسیبدیده شده است. این گزارش موید آن است که خسارات وارده در این یک ماه، نه تنها زیرساختهای فیزیکی، بلکه پیوندهای میان انسان، طبیعت و تاریخ را گسسته است؛ ویرانیهایی که بازسازی آنها مستلزم نگاهی زنمحور و صلحطلب برای احیای دوباره زندگی در این پهنه رنجدیده خواهد بود.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
سخنرانی فریبا برهانزهی در کنگره آزادی ایران: عدالت برای زنان بلوچ بدون تغییر ساختار قدرت ممکن نیست
برمش/ امروز یکشنبه ۹ فروردین ماه ۱۴۰۵، «فریبا برهانزهی»، از اعضای حزب مردم بلوچستان و عضو گروه حقوق بشر بلوچستان، در روز دوم نشست کنگره آزادی ایران در لندن، با تأکید بر تجربه زیسته زنان بلوچ از تبعیضهای چندلایه، اعلام کرد که «برابری حقوقی زنان بلوچ بدون تحقق عدالت ساختاری در سطح ملی امکانپذیر نخواهد بود.»
وی در ابتدای سخنان خود با اشاره به تجربه شخصیاش بهعنوان یک زن بلوچ گفت که تبعیض برای او نه یک مفهوم نظری، بلکه واقعیتی زیسته است و افزود: «زنی که تبعیض را در لایههای درهمتنیده جنسیتی، ملی و منطقهای تجربه کرده، روایتش تنها یک روایت فردی نیست، بلکه بازتاب یک واقعیت ساختاری در ایران معاصر است.» او تصریح کرد که تا زمانی که حقوق مردم بلوچ و دیگر مردمان غیرمرکزنشین ایران در برابر مردم مرکز به رسمیت شناخته نشود، نمیتوان از برابری واقعی زنان بلوچ سخن گفت.
او همچنین با مقایسه تجربه خود در کشور سوئد افزود: «در سوئد بهعنوان یک مادر مهاجر بلوچ به من گفته شد که با فرزندم به زبان مادری صحبت کنم، زیرا این نهتنها یک حق، بلکه یک ارزش است.» او این تفاوت را ناشی از نوع نگاه و ساختارهای قدرت دانست و تأکید کرد که در ایران، هویتهای غیرفارس همچنان با احساس بیگانگی مواجهاند.
در بخش پایانی این نشست، برهانزهی با تأکید بر ضرورت تغییر ساختار سیاسی در ایران، خواستار گذار از ساختار متمرکز کنونی به سیستمی شد که در آن قدرت سیاسی و منابع بهصورت قانونمند میان دولت مرکزی و دولتهای منطقهای تقسیم شود و این تقسیم از طریق نهادهای حقوقی تضمین گردد. او این مدل را نه تهدیدی برای وحدت، بلکه شرطی برای تحقق همزیستی مسالمتآمیز، توسعه پایدار و دموکراسی دانست.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
کنگره آزادی ایران در لندن؛ تأکید «فریبا بلوچ» بر برابری واقعی و پایان بیتفاوتی نسبت به بلوچستان
برمش/ امروز شنبه ۸ فروردین ماه ۱۴۰۵، نخستین روز نشست «کنگره آزادی ایران» که قرار است در دو روز ادامه داشته باشد، با حضور جمعی از فعالان سیاسی، حقوق بشری و کنشگران حوزههای مختلف ایران در لندن برگزار شد. در این نشست، «فریبا بلوچ”، فعال حقوق زنان، در سخنرانی خود به وضعیت مردم بلوچستان، تبعیضهای تاریخی و ضرورت تحقق عملی برابری در ایران آینده پرداخت.
فریبا بلوچ با اشاره به تجربیات شخصی خود گفت: «من حرفهایم را از روی تجربه میگویم. مردم بلوچستان به دلیل متفاوت بودن از مرکزنشینان سالها به حاشیه رانده شدهاند. پذیرش متکثر بودن جامعه ایران باید در عمل نشان داده شود.» وی افزود که مردم بلوچستان در طول سالها به دلیل سیاستهای مرکزگرایانه حکومتهای ایران از دسترسی به حقوق برابر و امکانات اولیه زندگی محروم بودهاند، در حالی که «مردمانی آگاه و توانمند هستند و هرگز در برابر این نابرابریها منفعل نبودهاند و اعتراضات همواره در بلوچستان وجود داشته است.»
وی همچنین تأکید کرد: «مردمانی که سالها در سرکوب و فشار زیستهاند نمیتوانند به یکباره حرف از برابری را قبول بکنند بلکه این مسئله باید عملاً تجربه شود.» او با اشاره به مبارزات ملت بلوچ گفت: «ملت بلوچ همزمان برای نبود امکانات برابر زندگی و رفع تبعیضات و سرکوبها مبارزه کردهاند.» فریبا بلوچ بیتفاوتی بخش بزرگی از جامعه ایران نسبت به وضعیت بلوچستان را «غیرقابل قبول» دانست و افزود که این بیتفاوتی به تداوم سرکوب و فشار انجامیده است.
این فعال حقوق زنان در ادامه هشدار داد: «اگر در ایران آینده شهروند بلوچ از حقوق برابر برخوردار نباشد، نخواهد توانست خود را جزئی از آن جامعه و متعلق به آن بداند.» وی همچنین تصریح کرد: «اگر هر تصمیمی برای سرنوشت ما مردم بلوچ گرفته شود و مردم ما در آن مشارکت نداشته باشند، قابل قبول نخواهد بود و هیچکس حق ندارد درباره ما تصمیم بگیرد.» او با ذکر نمونهای گفت: «یک فرد در مرکز ایران حق ندارد درباره آموزش به زبان مادری و بلوچی ما تصمیم بگیرد.»
فریبا بلوچ در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به مفهوم برابری گفت: «برابری زمانی وجود خواهد داشت که قبول کنیم همه از یک نقطه مشترک شروع نمیکنند و نمیتوان نسخه کلی برای همه جامعه تحمیل کرد.» وی کثرتگرایی را به معنای «دیدن تفاوتها و درک لایههای تاریخی انباشتهشده تبعیض علیه مردم بلوچ» دانست و تأکید کرد: «هیچ آینده روشنی با حذف بخشی از جامعه ساخته نمیشود و همه باید در ایجاد آن نقش و حضور داشته باشند.»
او در پایان با اشاره به ضرورت تغییر رویکردها در دوره گذار گفت: «زبان حکومت در دوره گذار بایستی عوض شود و هرگونه مطالبه حقوق با برچسبهایی مانند تجزیهطلبی پاسخ داده نشود.» وی افزود: «ما باید یاد بگیریم که گوش کنیم و تفاوتها را به رسمیت بشناسیم و در آینده ایران، حقوق انسانها را بر اساس اصول بنیادین حقوق بشر بینالمللی به رسمیت بشناسیم.»
این سخنان در حالی مطرح میشود که منتقدان، سیاستهای متمرکز و تبعیضآمیز جمهوری اسلامی ایران را یکی از عوامل اصلی نابرابریهای ساختاری در مناطقی مانند بلوچستان میدانند و بر این باورند که تداوم این رویکردها، شکافهای اجتماعی و بیاعتمادی میان حاشیه و مرکز را عمیقتر کرده است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد: بمباران مرگبار به مدرسهای در ایران باید به طور شفاف بررسی شود
برمش/ روز جمعه ۷ فروردین ماه ۱۴۰۵، فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، خواستار آن شده است که تحقیقات درباره بمباران یک مدرسه دخترانه در میناب در اسرع وقت به پایان برسد. مقامات میگویند در این حمله ۱۶۸ نفر از جمله ۱۱۰ کودک کشته شدند.
در جریان نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل درباره حفاظت از کودکان در درگیریها، آقای تورک گفت که مسئولیت بر عهده «کسانی است که این حمله را انجام دادهاند تا بهطور سریع، بیطرفانه، شفاف و کامل تحقیق کنند تا حقایق مشخص شود و زمینه پاسخگویی فراهم شود.» او خواستار آن شد که این تحقیقات «در اسرع وقت» به پایان برسد و نتایج آن علنی شود و افزود که این حمله «وحشتی عمیق » برانگیخته است.
آقای تورک گفت: «مقامهای ارشد آمریکایی اعلام کردهاند که این حمله تحت بررسی است. با وجود هرگونه اختلاف میان کشورها، همه ما میتوانیم توافق داشته باشیم که این اختلافات با کشتن کودکان مدرسهای حل نخواهد شد.»
در همین راستا، رسانههای آمریکایی گزارش دادهاند که بازرسان نظامی آمریکا بر این باورند که احتمالاً نیروهای آمریکایی بهطور «غیرعمد» مسئول هدف قرار دادن این مدرسه بودهاند، اما هنوز به نتیجهگیری نهایی نرسیدهاند و هم سازمان ملل و هم ایالات متحده بهطور جداگانه اعلام کردهاند که در حال بررسی این حادثه هستند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
یک مقام سپاه پاسداران از استفاده از نوجوانان در ایستهای بازرسی در تهران خبر داد
برمش/ بر اساس اظهارات یک مقام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که از رسانههای رسمی ایران منتشر شده، از نوجوانان کمسن برای فعالیت در ایستهای بازرسی شهری در تهران استفاده میشود.
رحیم نادعلی، معاون فرهنگی “سپاه محمد رسولالله” تهران، در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد که افراد ۱۲ و ۱۳ ساله نیز برای مشارکت در گشتهای ایست و بازرسی ثبتنام کردهاند و حداقل سن مشارکت به ۱۲ سال کاهش یافته است.
او همچنین از راهاندازی کارزاری برای “سازماندهی کمکهای مردمی” خبر داد که در آن امکان ثبتنام برای افراد ۱۲ سال به بالا نیز فراهم شده است.
“سپاه محمد رسولالله” تهران بزرگ یکی از واحدهای اصلی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در پایتخت است و مسئولیت هماهنگی نیروهای بسیج و امور امنیتی در تهران را بر عهده دارد.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
تصویر آماری از نقض حقوق بشر در ایران در سال ۲۰۲۵؛ اعداد نگرانکننده پشت یک واقعیت مداوم
برمش/ گزارش سالانه نهادهای حقوق بشری درباره ایران در سال ۲۰۲۵ نشان میدهد که نقض حقوق بنیادین همچنان در ابعادی گسترده و ساختاری ادامه دارد. این گزارش بر پایه بیش از ۱۱ هزار مورد ثبتشده از نقض حقوق بشر تهیه شده که از دهها منبع مختلف گردآوری شدهاند و تصویری کموبیش دقیق از وضعیت موجود ارائه میدهند. این حجم از دادهها نشان میدهد که مسئله صرفاً چند مورد پراکنده نیست، بلکه با یک الگوی سیستماتیک مواجه هستیم.
در حوزه حق حیات، افزایش چشمگیر اعدامها یکی از برجستهترین شاخصهاست. آمارها نشان میدهد که تنها در یک ماه، صدها مورد اعدام ثبت شده و روند کلی در طول سال صعودی بوده است. بسیاری از این اعدامها بدون اطلاعرسانی رسمی انجام شدهاند، که خود نشانهای از نبود شفافیت در سیستم قضایی است. علاوه بر این، گزارشها از اجرای احکام در ملأعام و اعدام زنان و اتباع خارجی نیز حکایت دارد که نگرانیهای جدی درباره رعایت استانداردهای بینالمللی ایجاد میکند.
در زمینه آزادیهای مدنی، افزایش بازداشتها بهویژه در ارتباط با بیان عقیده، فعالیتهای مدنی و اعتراضات قابل توجه است. گزارشها نشان میدهد که افراد بازداشتشده در بسیاری موارد از دسترسی به دادرسی عادلانه محروم بوده و تحت فشار برای اعترافات اجباری قرار گرفتهاند. این روند نشاندهنده تداوم محدودیتهای گسترده بر آزادی بیان و فعالیت سیاسی در کشور است.
همچنین وضعیت گروههای آسیبپذیر از جمله زنان، کودکان، اقلیتهای مذهبی و اتنیکی همچنان نگرانکننده ارزیابی شده است. تبعیض سیستماتیک، محدودیتهای قانونی و فشارهای امنیتی از جمله مسائلی هستند که این گروهها با آن مواجهاند. گزارشهای بینالمللی نیز از تداوم آزار و پیگرد اقلیتهایی مانند بهاییان خبر میدهند و این وضعیت را مصداق نقض جدی حقوق بشر میدانند.
در مجموع، دادههای آماری این گزارش نشان میدهد که نقض حقوق بشر در ایران نهتنها کاهش نیافته، بلکه در برخی حوزهها شدت بیشتری پیدا کرده است. با وجود محدودیتهای جدی در دسترسی به اطلاعات و فشار بر نهادهای مستقل، همین آمارهای موجود نیز تصویری روشن از چالشهای عمیق حقوق بشری در کشور ترسیم میکند؛ چالشهایی که بدون تغییرات ساختاری، بعید است روند بهبودی قابلتوجهی داشته باشند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
