سیاست‌های مرکزگرایانه

  • ۱۲ ژوئن؛ روز جهانی مبارزه با کار کودکان

    ۱۲ ژوئن؛ روز جهانی مبارزه با کار کودکان

    برمش/ ۱۲ ژوئن، روز جهانی مبارزه با کار کودکان، فرصتی است برای یادآوری واقعیتی تلخ که میلیون‌ها کودک در سراسر جهان با آن روبه‌رو هستند؛ کودکانی که به جای تحصیل، بازی و ساختن رؤیاهای خود، ناچارند برای تأمین معاش خانواده کار کنند.

    در بلوچستان، پدیده کودک‌کاری را نمی‌توان جدا از تاریخ محرومیت، تبعیض و سیاست‌های مرکزگرایانه بررسی کرد. طی دهه‌های گذشته، بلوچستان همواره از توسعه متوازن، سرمایه‌گذاری و زیرساخت‌های مناسب محروم مانده است. فقر ساختاری، بیکاری گسترده و نبود فرصت‌های برابر، بسیاری از خانواده‌ها را به شرایطی سوق داده که کودکان ناچار شده‌اند از سنین پایین وارد بازار کار شوند و بار سنگین تأمین معاش را بر دوش بکشند.

    در کنار این محرومیت‌ها، اعدام‌ها، کشته‌شدن نان‌آوران خانواده، سوخت‌بری اجباری و نبود امنیت اقتصادی، شمار زیادی از کودکان بلوچ را در معرض کارهای سخت و پرخطر قرار داده است. بسیاری از کودکانی که امروز در خیابان‌ها دستفروشی می‌کنند، در کارگاه‌ها مشغول کارند یا در مسیرهای خطرناک سوخت‌بری حضور دارند، قربانی شرایطی هستند که خود هیچ نقشی در شکل‌گیری آن نداشته‌اند.

    در میان کودکان کار، دختران بلوچ با آسیب‌پذیری‌های بیشتری روبه‌رو هستند. محرومیت از آموزش، ازدواج زودهنگام، تبعیض جنسیتی و فقر، اغلب همزمان بر زندگی آنان سایه می‌افکند و چرخه نابرابری را عمیق‌تر می‌کند.

    در روز جهانی مبارزه با کار کودکان، یاد کودکانی را نیز گرامی می‌داریم که نه تنها قربانی فقر و استثمار، بلکه قربانی خشونت حکومتی شدند. اقبال نایب‌زهی، امید صفرزهی، احمدرضا قلجه‌ای و محسن محمدپور، چهار کودک کارگر بلوچی بودند که در جریان جمعه‌ خونین زاهدان جان خود را از دست دادند. کودکانی که به جای برخورداری از آموزش، امنیت و آینده‌ای روشن، با گلوله مواجه شدند. یاد آنان نمادی از رنج کودکانی است که همزمان قربانی فقر، تبعیض و سرکوب هستند.

    ما در کنار همه کودکان کار، به‌ویژه کودکان بلوچ، می‌ایستیم؛ کودکانی که حق دارند درس بخوانند، بازی کنند، رشد کنند و آینده خود را آزادانه بسازند. حمایت از کودکان کار تنها یک وظیفه انسانی نیست، بلکه مسئولیتی اجتماعی برای ساختن جامعه‌ای عادلانه‌تر است.

    در روز جهانی مبارزه با کار کودکان، صدای خود را به صدای کودکانی پیوند می‌زنیم که کمتر شنیده می‌شوند.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • محرومیت آموزشی نقض آشکار حقوق کودکان بلوچ

    محرومیت آموزشی نقض آشکار حقوق کودکان بلوچ

    برمش/ در حالی که سال تحصیلی جدید آغاز شده است، خبرهای تکان‌دهنده‌ای از بلوچستان منتشر می‌شود: بیش از ۴۰۰ کودک بلوچ به دلیل نداشتن شناسنامه از مدارس اخراج شده یا اجازه ورود پیدا نکرده‌اند. این واقعیت تلخ نه تنها یک بحران انسانی است، بلکه گویای نقض گسترده و سیستماتیک حقوق کودکان در بلوچستان است.

    بر اساس کنوانسیون حقوق کودک که ایران از سال ۱۳۷۲ به آن پیوسته، دولت موظف است بدون هیچ‌گونه تبعیضی حق آموزش رایگان را برای تمامی کودکان تضمین کند (ماده ۲۸). اما در عمل، هزاران کودک بلوچ تنها به دلیل نداشتن یک تکه کاغذ هویتی از ابتدایی‌ترین حق انسانی خود آموزش محروم می‌شوند.

    این وضعیت نتیجه‌ی سیاست‌های مرکزگرایانه و تبعیض ساختاری جمهوری اسلامی ایران است:

    روند صدور شناسنامه سال‌ها در پیچ‌وخم‌های امنیتی متوقف می‌ماند.

    خانواده‌ها برای گرفتن مدارک هویتی با خواسته‌های غیرقانونی مانند تغییر مذهب یا پرداخت رشوه مواجه می‌شوند.

    دولت به جای تسهیل آموزش، مدارس را به ابزار فشار و حذف کودکان تبدیل کرده است.

    پیامدهای این سیاست آشکار است:

    کودکان بی‌هویت به سمت کار، ازدواج زودهنگام و فقر مزمن سوق داده می‌شوند.

    دختران بیشترین آسیب را می‌بینند هم از آموزش محروم و هم در معرض ازدواج اجباری قرار می‌گیرند.

    جامعه بلوچ با چرخه‌ای از بی‌سوادی و حاشیه‌نشینی بازتولید می‌شود چرخه‌ای که به‌طور عمد تعمیق می‌یابد.

    این محرومیت نه تنها نقض حقوق کودکان است بلکه نقض آشکار تعهدات بین‌المللی ایران در برابر جامعه جهانی است. سکوت حکومت در برابر این فاجعه نشان می‌دهد که تبعیض سیستماتیک علیه بلوچ‌ها یک استثنا نیست بلکه بخشی از سیاست رسمی جمهوری اسلامی است.

    امروز، صدای ۴۰۰ کودک بلوچ که پشت درهای مدارس جا مانده‌اند، باید به صدای جهانی بدل شود. تا زمانی که حکومت ایران به تعهدات خود عمل نکند، این کودکان همچنان بی‌صدا قربانی خواهند شد قربانی سیاستی که آموزش را نه حق، بلکه امتیازی می‌داند که تنها به گروه‌های «مطلوب» اعطا می‌شود.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

دکمه بازگشت به بالا