شورای انقلابی زنان؛”ساختن میز قدرت به جای گرفتن صندلی در آن”
برمش/ روز شنبه ۲۴ مرداد ماه ۱۴۰۵، “شورای انقلابی زنان” رسما اعلام موجودیت کرد. این شورا خود را “شبکهای دموکراتیک، متکثر، فراگیر و فمینیستی” تعریف کرده که “با هدف تقویت قدرت سیاسی زنان و سازماندهی حضور مستقل، موثر و تعیینکننده آنان در عرصه عمومی و سیاسی ایران” شکل گرفته است.
بنا بر اطلاعیههای منتشرشده، این شورا کار خود را در اول آوریل امسال (۱۲ فروردین ۱۴۰۵) با پنج بنیانگذار آغاز کرد: سمانه سوادی، صنم دولتشاهی، مینا خانی، نعیمه دوستدار و یاسمین فهبد.
از آن زمان تا کنون ۱۴ کنشگر دیگر از حوزههای مختلف سیاسی، مدنی، رسانهای، حقوق زنان و حقوق بشر نیز به این جمع پیوستند: آزاده دواچی، اعظم بهرامی، بهار دهکردی، بهاران مجیدی، دکتر پروانه حسینی، رها آجودانی، شلر شبلی، غزل عبدالهی، فریبا بلوچ، مریم دهکردی، مهدیه گلرو، ملیکا زر، نگین بهکام و نگین شیرآقایی.
موسسان میگویند: «این ترکیب، تلاشی برای کنار هم قرار دادن نسلها، تجربهها و صداهای متفاوت در جنبش زنان ایران است؛ از کنشگری سیاسی و حقوق بشر تا روزنامهنگاری، پژوهش، محیط زیست، حقوق اتنیکی و حقوق LGBTQIA+.»
علاوه بر این دکتر هما هودفر، دکتر نیره توحیدی، مهرانگیز کار و شادی صدر نیز به عنوان مشاور این شورا را همراهی میکنند. #برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
کنگره آزادی ایران در لندن؛ تأکید «فریبا بلوچ» بر برابری واقعی و پایان بیتفاوتی نسبت به بلوچستان
برمش/ امروز شنبه ۸ فروردین ماه ۱۴۰۵، نخستین روز نشست «کنگره آزادی ایران» که قرار است در دو روز ادامه داشته باشد، با حضور جمعی از فعالان سیاسی، حقوق بشری و کنشگران حوزههای مختلف ایران در لندن برگزار شد. در این نشست، «فریبا بلوچ”، فعال حقوق زنان، در سخنرانی خود به وضعیت مردم بلوچستان، تبعیضهای تاریخی و ضرورت تحقق عملی برابری در ایران آینده پرداخت.
فریبا بلوچ با اشاره به تجربیات شخصی خود گفت: «من حرفهایم را از روی تجربه میگویم. مردم بلوچستان به دلیل متفاوت بودن از مرکزنشینان سالها به حاشیه رانده شدهاند. پذیرش متکثر بودن جامعه ایران باید در عمل نشان داده شود.» وی افزود که مردم بلوچستان در طول سالها به دلیل سیاستهای مرکزگرایانه حکومتهای ایران از دسترسی به حقوق برابر و امکانات اولیه زندگی محروم بودهاند، در حالی که «مردمانی آگاه و توانمند هستند و هرگز در برابر این نابرابریها منفعل نبودهاند و اعتراضات همواره در بلوچستان وجود داشته است.»
وی همچنین تأکید کرد: «مردمانی که سالها در سرکوب و فشار زیستهاند نمیتوانند به یکباره حرف از برابری را قبول بکنند بلکه این مسئله باید عملاً تجربه شود.» او با اشاره به مبارزات ملت بلوچ گفت: «ملت بلوچ همزمان برای نبود امکانات برابر زندگی و رفع تبعیضات و سرکوبها مبارزه کردهاند.» فریبا بلوچ بیتفاوتی بخش بزرگی از جامعه ایران نسبت به وضعیت بلوچستان را «غیرقابل قبول» دانست و افزود که این بیتفاوتی به تداوم سرکوب و فشار انجامیده است.
این فعال حقوق زنان در ادامه هشدار داد: «اگر در ایران آینده شهروند بلوچ از حقوق برابر برخوردار نباشد، نخواهد توانست خود را جزئی از آن جامعه و متعلق به آن بداند.» وی همچنین تصریح کرد: «اگر هر تصمیمی برای سرنوشت ما مردم بلوچ گرفته شود و مردم ما در آن مشارکت نداشته باشند، قابل قبول نخواهد بود و هیچکس حق ندارد درباره ما تصمیم بگیرد.» او با ذکر نمونهای گفت: «یک فرد در مرکز ایران حق ندارد درباره آموزش به زبان مادری و بلوچی ما تصمیم بگیرد.»
فریبا بلوچ در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به مفهوم برابری گفت: «برابری زمانی وجود خواهد داشت که قبول کنیم همه از یک نقطه مشترک شروع نمیکنند و نمیتوان نسخه کلی برای همه جامعه تحمیل کرد.» وی کثرتگرایی را به معنای «دیدن تفاوتها و درک لایههای تاریخی انباشتهشده تبعیض علیه مردم بلوچ» دانست و تأکید کرد: «هیچ آینده روشنی با حذف بخشی از جامعه ساخته نمیشود و همه باید در ایجاد آن نقش و حضور داشته باشند.»
او در پایان با اشاره به ضرورت تغییر رویکردها در دوره گذار گفت: «زبان حکومت در دوره گذار بایستی عوض شود و هرگونه مطالبه حقوق با برچسبهایی مانند تجزیهطلبی پاسخ داده نشود.» وی افزود: «ما باید یاد بگیریم که گوش کنیم و تفاوتها را به رسمیت بشناسیم و در آینده ایران، حقوق انسانها را بر اساس اصول بنیادین حقوق بشر بینالمللی به رسمیت بشناسیم.»
این سخنان در حالی مطرح میشود که منتقدان، سیاستهای متمرکز و تبعیضآمیز جمهوری اسلامی ایران را یکی از عوامل اصلی نابرابریهای ساختاری در مناطقی مانند بلوچستان میدانند و بر این باورند که تداوم این رویکردها، شکافهای اجتماعی و بیاعتمادی میان حاشیه و مرکز را عمیقتر کرده است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
به مناسبت هشت مارس روز جهانی زنان؛ مبارزات زنان بلوچ در سالی که گذشت
برمش/ هشتم مارس یادآور بیش از یک قرن مبارزات زنان در سراسر جهان برای دستیابی به حقوقی است که سالها از آنان دریغ شده بود. حقوقی چون برابری، آزادی، کرامت انسانی و حق مشارکت در سرنوشت خویش. این روز نه تنها روز بزرگداشت زنان، بلکه روزی برای یادآوری تاریخی از مقاومت در برابر تبعیض، سرکوب و نابرابری است.
در سال گذشته، زنان بلوچ نیز نشان دادند که دیگر نمیتوان آنان را در قالب کلیشههای قدیمی و تحمیلشده محدود کرد. تحولات اخیر گواه آن است که زنان بلوچ بیش از هر زمان دیگری نسبت به حقوق خود آگاه شدهاند و نقش فعالتری در مبارزات اجتماعی و سیاسی ایفا میکنند.
از اعتراضات خونین در غرب بلوچستان، جایی که زنان در دیماه به خیابانها آمدند و در کنار مردان علیه دیکتاتوری در ایران شعار دادند و حماسه گونیچ که زنان بلوچ با دستانی خالی در برابر نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران ایستادند، تا حضور زنان بلوچ در مجامع بینالمللی از جمله سازمان ملل و پارلمان اروپا و سخنرانیهای آنان درباره وضعیت مردم بلوچ، همگی نشانهای از شکستن مرزهایی است که سالها به زنان تحمیل شده بود.
در شرق بلوچستان نیز مبارزات مدنی به رهبری مهرنگ بلوچ که بیش از یکسال است به خاطر فعالیتهای مدنی در زندان است، با تاکید بر حقوق انسانی، عدالت و کرامت و کاندید شدن وی برای جایزه صلح نوبل، نمونهای از شکلگیری جنبشی است که زنان در آن نقش محوری دارند. در کنار این تلاشهای مدنی، در عملیات هیروپ ۲، زنان برای نخستین بار در کنار مردان با هدف آنچه آزادی و حقوق مردم بلوچ مینامند، به مبارزه برخاستهاند و زنان نیز در این مسیر حضور و مشارکت داشتهاند.
مجموعه این رویدادها نشان میدهد که زنان بلوچ دیگر صرفاً ناظران خاموش تحولات نیستند. آنان در حال شکستن کلیشههای دیرینه، آگاهی از حقوق خود و تلاش برای دستیابی به آزادیها و برابری هستند.
هشتم مارس فرصتی است تا یادآوری کنیم که مبارزه برای حقوق زنان، بخشی جداییناپذیر از مبارزه برای عدالت و آزادی در هر جامعهای است. صدای زنان بلوچ، مانند صدای بسیاری از زنان در سراسر جهان، امروز بلندتر از گذشته شنیده میشود؛ صدایی که خواهان برابری، کرامت و حق تعیین سرنوشت است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
بازداشت و شکنجه فرزند «فریبا بلوچ»؛ فشار امنیتی بر یک زن فعال بلوچ در تبعید
برمش/ شامگاه پنجشنبه ۹ بهمنماه ۱۴۰۴، نیروهای اطلاعات سپاه در ایرانشهر، «محمدعامر دادآفرین» ۲۱ ساله، فرزند «فریبا بلوچ» فعال سیاسی بلوچ و ساکن لندن را بهصورت خشونتآمیز بازداشت و به مدت حدود ۱۲ ساعت تحت شکنجه جسمی و روانی قرار دادهاند.
این بازداشت در منطقه کلینک ایرانشهر و بدون ارائه حکم قضایی انجام شده و مأموران مسلح با پوشش شخصی، پس از مسدود کردن مسیر خودرو، وی و یکی از بستگانش را با تهدید سلاح ربودهاند. به گفته منابع، بازداشتشدگان با چشمبند، مورد ضربوشتم شدید قرار گرفته و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه منتقل شدهاند.
گفتنی است تمرکز اصلی بازجوییها نه بر فعالیتهای شخصی محمدعامر دادآفرین، بلکه بر فعالیتهای سیاسی مادر او، فریبا بلوچ بوده است؛ زنی بلوچ که طی سالهای اخیر بهعنوان کنشگر سیاسی در خارج از کشور، از جمله با حضور در نهادهای بینالمللی نظیر پارلمان اروپا، درباره وضعیت حقوق بشر در بلوچستان و ایران سخن گفته است.
بر اساس این گزارش بازجویان با اشاره مستقیم به فعالیتهای سیاسی فریبا بلوچ، فرزند او را تهدید کرده و تلاش داشتهاند از طریق سناریوسازی امنیتی، وی را به اعترافهای اجباری وادار کنند. این فشارها شامل تهدید به بازداشتهای مجدد و «پیامدهای سنگینتر» در صورت ادامه فعالیتهای سیاسی مادر او بوده است.
محمدعامر دادآفرین پیشتر نیز در خردادماه ۱۴۰۲ به همراه یکی از بستگانش بازداشت و پس از ۴۲ روز آزاد شده بود؛ موضوعی که نشاندهنده تداوم فشارهای امنیتی بر این خانواده است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
فریبا بلوچ در پارلمان اروپا: سکوت جهانی در برابر کشتار بلوچها، سرکوب را به سراسر ایران کشاند
برمش/روز دوشنبه ۶ بهمنماه ۱۴۰۴، در نشست رسمی پارلمان اروپا در بروکسل، ابعاد گستردهای از سرکوب، کشتار معترضان و سیاستهای سیستماتیک جمهوری اسلامی علیه مردم بهویژه ملت بلوچ در بلوچستان، مورد بررسی قرار گرفت؛ نشستی که در آن تأکید شد بیتفاوتی جامعه جهانی نسبت به آنچه دههها در بلوچستان جریان داشته، زمینهساز گسترش خشونت و کشتار به دیگر نقاط ایران شده و قطع کامل اینترنت نیز به ابزاری برای پنهانسازی ابعاد واقعی این جنایات بدل شده است.
در این نشست، «فریبا بلوچ»، فعال حقوق بشر که به دعوت «هانا نیومن»، نماینده پارلمان اروپا، در این جلسه حضور یافته بود، گفت: جمهوری اسلامی ایران با محرومکردن مردم از ارتباطات، تلاش دارد خانوادهها را در بیخبری نگه دارد و حقیقت کشتارها را پنهان کند؛ وضعیتی که باعث شده آمار واقعی کشتهشدگان و مجروحان همچنان نامشخص باقی بماند.
او در ادامه با تمرکز بر بلوچستان تأکید کرد آنچه امروز در شهرهای مختلف ایران دیده میشود، مردم بلوچ ۴۷ سال است تجربه میکنند؛ از سرکوب و تبعیض ساختاری گرفته تا فقر تحمیلی و کشتار در سکوت جهانی. وی با یادآوری جمعههای خونین زاهدان و خاش و کشتهشدن بیش از ۱۲۰ نمازگزار بلوچ گفت با وجود چندین ماه اعتراضات مستمر در بلوچستان، واکنش مؤثری از سوی جامعه جهانی مشاهده نشده است.
فریبا بلوچ افزود: پس از جنگ ۱۲روزه ایران و اسرائیل، نیروهای حکومتی به یکی از روستاهای بلوچستان به بهانه حضور «جاسوسان اسرائیلی» یورش بردند که در نتیجه آن ۱۲ زن بلوچ کشته یا زخمی شدند و نگرانیها درباره هدفگرفتن مستقیم غیرنظامیان را تشدید کرده است. او از گسترش اعتراضات در شهرهای بلوچستان و همزمان، افزایش بازداشتهای گسترده، شلیک مستقیم به معترضان، شکنجه شدید زندانیان و بازداشت کودکان خبر داد و اعلام کرد طبق گزارشهای حقوق بشری، در مدت کوتاهی بیش از ۵۵۰ شهروند بلوچ بازداشت شدهاند، در حالی که به دلیل قطع اینترنت، آمار واقعی کشتهها همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
خانم بلوچ هشدار داد که تداوم سکوت جهانی، چرخه کشتار را بهویژه علیه ملتهای تحت سرکوب تشدید خواهد کرد و تاکید کرد که فراخواندن سفیران از ایران، تعطیلی سفارتخانهها، فشار بینالمللی برای اتصال اینترنت، قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست سازمانهای تروریستی، آزادی فوری زندانیان سیاسی، مسدودسازی داراییهای جمهوری اسلامی در خارج از کشور و حمایت عملی از نیروهای دموکراسیخواه، اقداماتی ضروری برای توقف این روند است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برگزاری سمینار با موضوع دستاوردها و اهداف انقلاب ژینا در استکهلم سوئد
برمش/ روز شنبه ۲۱ شهریور ماه ۱۴۰۳،سمیناری یک روزه برای گرامیداشت شهدای شهریور ماه و بحث در مورد دستاوردها و اهداف انقلاب ژینا، به همت اتحادیه زنان حزب دمکرات کردستان ایران و اتحادیه زنان دمکرات کردستان در در استکهلم سوئد برگزار گردید.
در این سمینار اعضای سازمان برمش (صدای زنان بلوچستان) و فعالین حقوق بشری حضور داشتند.
بانُک “فریبا بلوچ” یکی از سخنرانان بود که به صورت آنلاین در این سمینار شرکت کرد و از ستم مضاعف تبعیض سرکوب و محرومیت کردم در بلوچستان سخن گفت.
بانُک “فریبا برهانزهی” فعال سیاسی و فعال حقوق بشر هم به پرسش هایی در خصوص وضعیت حقوق بشر در بلوچستان پاسخ دادند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برمش/ در حالیکه رژیم جمهوری اسلامی ایران و پاکستان با قدرت رسانه ای که دارند، همواره در تلاش هستند تا از زن بلوچ چهره ای منفعل، به حاشیه رانده شده که تمام روز خود را به سوزن دوزی، بچه داری می گذراند به تصویر بکشد، زنان بلوچ با شکست کلیشه های رایج بر علیه استبداد و ستم حاکم به پا خواسته و چهره جدیدی از زن بلوچ به دنیا نشان دادند.
“فریبا بلوچ”، “مهرنگ بلوچ”، “سمی دین بلوچ” و “بیبو بلوچ” چهار زن تاثیر گذار بلوچ در بلوچستان و جهان هستند که با فعالیت های خود، صدای رسای زنان بلوچ شده و شجاعت زن بلوچ را به رخ دنیا کشیدند.
فریبا بلوچ یک فعال حقوق بشر بلوچ است که در مورد حقوق زنان و بحران حقوق بشر در بلوچستان فعالیت های گسترده ای انجام داده است.
فریبا با اینکه بارها توسط مقامات ایرانی تهدید به مرگ شده و پسر و برادرش در ایران نیز بازداشت شدند، دست از مبارزه نکشیده و این فراز و نشیب ها، تهدیدها و فشارها، مانع ادامه فعالیت های او نشده است.
این بانوی بلوچ جایزه بینالمللی «زنان شجاع ۲۰۲۴» وزارت خارجه آمریکا را از آنتونی بلینکن وزیر خارجه و جیل بایدن بانوی اول ایالات متحده دریافت کرد.
دکتر مهرنگ بلوچ پزشک، فعال حقوق بشر و بنیانگذار سازمان کمیته بلوچ یکجهتی که برای مفقود شدگان اجباری تاسیس شده در حال فعالیت است. فعالیت وی زمانی که ۱۶ سال داشت پس از آن آغاز شد که پدر وی در سال ۲۰۰۹ توسط ارتش پاکستان ربوده و در سال ۲۰۱۱ پیکر بی جان او در حالی که مورد شکنجه قرار گرفته بود، کشف شد.
اوج فعالیت های وی زمانی بود که به رهبری او کاروانی شامل صدها نفر که دادخواه فرزندان مفقود یا کشته شده خویش بودند، از شهر کویته به اسلام آباد حرکت کرد.
کاروان دکتر مهرنگ بلوچ با استقبال هزاران نفری در هر شهر و منطقه روبرو شد و علیرغم سانسور شدید خبری توسط رژیم پاکستان صدای مردمان بلوچ را با اعتصاب و تحصن دو ماهه در مقابل باشگاه مطبوعاتی اسلام آباد به گوش جهانیان رساند.
سمی دین بلوچ فعال حقوق بشر و دارای مدرک لیسانس علوم رسانه است که پس از مفقود شدن اجباری پدرش دین محمد فعالیت خود را آغاز کرد. اولین راهپیمایی سمی به سال ۲۰۱۴ بر می گردد که وی با کاروان اعتراضی که توسط ماما قدیر برنامه ریزی شده بود از شهر کویته به اسلام آباد با پای پیاده حرکت کرد تا در مورد مفقود شدگان اجباری اعتراض خود را به مقامات پاکستانی برسانند و تحصن کردند تا ناپدید شدگان از جمله پدر وی بازیابی شوند.
سخنرانی های این بانوی بلوچ در راهپیمایی طولانی سازماندهی شده توسط کمیته بلوچ یکجهتی منجر به افشاگری های گسترده ای در خصوص ناپدیدسازی اجباری و قهری، قتل های فراقانونی و نقض حقوق بشر در بلوچستان، گردیذ.
بییبو بلوچ یکی دیگر از زنان تاثیر گذار بلوچ که هم رکاب با دکتر “مهرنگ بلوچ” و “سمی دین بلوچ” برای عدالت و آزادی و حقوق بشر فعالیت های خود را آغاز کرد.
این بانوی بلوچ در راهپیمایی برای ناپدید شدگان اجباری بلوچ توسط ارتش پاکستان از کویته به اسلام آباد حضور داشت که به مدت دو ماه در باشگاه مطبوعاتی اسلام آباد تحصن و تجمع کردند.
زنان بلوچ با کمترین امکانات همواره بر علیه ظلم جنگیده و در تلاش بوده اند تا بر علیه ستم مضاعفی که از سوی جوامع مردسالار و حکومت دینی رژیم های ایران و پاکستان بر آنها روا می شود مقابله کنند و صدای خویش را به گوش جهانیان برسانند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
تبعیض سیستماتیک،فرق و فقر در بلوچستان باعث و بانی به وجود آمدن گروه های مسلح است
برمش/ رژیم جمهوری اسلامی ایران با ایجاد تبعیض سیستماتیک، فرق و فقر در بلوچستان، باعث و بانی به وجود آمدن این گروه های مسلح است.
رژیم جمهوری اسلامی ایران می خواست کشتار مردم زاهدان را به تروریست ها نسبت بدهد و کشتار مردم را بر حق نشان دهد، اما نتیجه آن مبارزات مدنی مردم بلوچستان شد.
زمانی که در بلوچستان سیل آمد، رژیم جمهوری اسلامی هیچ بالگردی را به منطقه نفرستاد، اما امروز دیدیم چه تعداد بالگرد بر فراز شهر چابهار بود.
ما همیشه در برابر کشتار سوختبران و اعدام مردم بلوچ سکوت کرده ایم و با اینکه هر روز کشته و سرکوب می شویم، باز هم باید نگران باشیم که اگر در برابر این ناعدالتیها اعتراض کنیم، برچسب تجزیه طلب، تروریست می خوریم.
(ویدئو: گفتوگوی تلویزیون ایران اینترنشنال با فریبا بلوچ، فعال حقوق بشر)
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
فریبا بلوچ: “جایزه زنان شجاع متعلق به همه زنان بلوچی است که مبارزه را از داخل منزل شروع کرده اند.”
برمش/ بانُک “فریبا بلوچ” برنده جایزه بین المللی «زنان شجاع» در مصاحبه با کیهان لندن عنوان کرد:
“این جایزه یک جایزه شخصی نیست بلکه متعلق به زنانی است که در ایران در زندان ها به سر می برند یا در کف خیابان به مبارزه ادامه می دهند و متعلق به زنان بلوچی است که مبارزه را از داخل منزل شروع کرده اند اما هیچکس اسم آنها را نیز نشنیده است.
بابت این جایزه خوشحالم چون دنیا برای اولین بار صدای انسان بلوچ و زن بلوچ را شنید.
من چون بچه خودم و سایر بچه ها را دوست دارم برای آنها مبارزه می کنم تا درد و رنجی که ما تجربه کردیم، آنها تجربه نکنند.
شجاعت به معنای نترسیدن نیست. شجاعت «جلو رفتن و قدم برداشتن» با وجود آن ترس ها جهت ایجاد تغییر است. تغییر بسیار دردناک است اما هیچ راهی به جز تغییر نیست.
در ایران زنان شهروندان درجه دوم هستند اما یک زن از اتنیک ها در ایران گرفتار ظلم مضاعف است و شهروند درجه چندم به حساب می آید.
رژیم جمهوری اسلامی ایران عامدانه با به کار بردن کلیدواژه های خاص خودش، همیشه سعی داشته یک ذهنیت بد نسبت به مردم بلوچ، کورد، تورک و یا عرب به وجود آورد. مردم ایران حتی زبان و لباس ملت بلوچ را نمی شناختند و زمانی که ما را می دیدیند فکر می کردند ما از هندوستان آمده ایم.
در فردای ایران آزادی بدون برابری معنا ندارد و امیدوارم در ایران آینده هیچکس به جرم بلوچ بودن، کورد بودن، تورک بودن، متفاوت بودن زبان، مذهب یا فرهنگش سرکوب نشود و شهروند درجه چندم به حساب نیاید.”
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
اهدای جایزه “شجاع ترین زنان جهان” به فریبا بلوچ در کاخ سفید آمریکا
برمش/ امروز دوشنبه ١۴ اسفند ماه ۱۴۰۲، “فریبا بلوچ”، جایزه بینالمللی «زنان شجاع ۲۰۲۴» وزارت خارجه آمریکا را از آنتونی بلینکن وزیر خارجه و جیل بایدن بانوی اول ایالات متحده دریافت کرد.
این برای اولین بار در تاریخ است که یک زن بلوچ برنده جايزه «شجاعترین زنان جهان» که برنامه آن از سال ٢٠٠٧ آغاز شده از سوی دولت آمریکا میشود.
پیشتر وبسایت دولت آمریکا در توصیف خانم بلوچ نوشته است:
“فریبا بلوچ یک فعال حقوق بشر بلوچ و اهل ایران و مقیم لندن است. او در مورد حقوق زنان و بحران حقوق بشر در سیستان و بلوچستان که به طور نامتناسبی تحت تأثیر خشونت رژیم، اعدام ها و تبعیض های سیستماتیک قرار گرفته است، صریح صحبت می کند.
در نتیجه فعالیتهای وی و در تلاش برای ارعاب او، مقامات ایرانی او را تهدید به مرگ کرده و پسر و برادرش را در ایران بازداشت کرده اند. با این حال، خانم بلوچ معتقد است که تنها راه رو به جلو مقاومت است و بر فعالیت خود پافشاری می کند.
خانم بلوچ به دفاع از حقوق زنان بلوچ و ایرانی و جلب توجه به تبعیض جنسیتی، قومیتی و فرقه ای رژیم جمهوری اسلامی ایران ادامه می دهد.”
بِرَمْش – صدای زنان بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
