طرح پرسش توسط خانم زیبا بختیاری: حمایت بینالمللی از زنان مدافع حقوق بشر تا چه حد مؤثر است؟
برمش/ خانم زیبا بختیاری به عنوان نماینده سازمان برمش ضمن شرکت در جلسات سازمان ملل سوال ذیل را مطرح کرد:
ما بسیار درباره «توانمندسازی زنان» میشنویم. اما در جوامعی که تحت حکومتهای اقتدارگرا یا دیکتاتوری قرار دارند، توانمندسازی زنان میتواند مانند یک شمشیر دو لبه عمل کند. زیرا زنانی که صدای خود را بلند میکنند اغلب با خطرات و پیامدهای جدی روبهرو میشوند.
برای مثال، دکتر مهرنگ بلوچ که برای دادخواهی در مورد ناپدیدشدگان قهری فعالیت میکرد، اکنون حدود یک سال است که در زندان به سر میبرد. او عملاً امکان دفاع مؤثر از خود را ندارد و به نظر میرسد هیچ سازوکار حمایتی مؤثری برای حمایت از او وجود ندارد.
پرسش من این است: آیا در چارچوب سیستم سازمان ملل، مکانیزم یا سازوکاری برای حمایت از زنان مدافع حقوق بشر که به دلیل فعالیتهایشان با چنین خطرات و فشارهایی روبهرو میشوند، وجود دارد؟
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
هفتادمین نشست درباره جایگاه زنان در جهان؛ جای خالی یک صدای مهم
برمش/ هفتادمین نشست سازمان کشورها درباره مقام و جایگاه زنان با حضور نمایندگان و فعالان بسیاری از سراسر جهان برگزار شد. در این نشست، شرکتکنندگان درباره نقش زنان در توسعه جهانی، حقوق زنان و چالشهایی که زنان در جوامع مختلف با آن روبهرو هستند، سخنرانی کردند و دیدگاههای خود را به اشتراک گذاشتند.
از جمله چهرههای برجستهای که در این نشست حضور داشت، ملاله بوسف زی بود. او در سخنرانی خود درباره اهمیت توانمندسازی زنان افغان و نقش زنان در ساختن آیندهای بهتر برای جهان صحبت کرد و بر ضرورت حمایت جهانی از آموزش و حقوق زنان تأکید نمود.
با این حال، در میان حضور چهرههای مختلف جهانی، جای یک صدای مهم خالی به نظر میرسید. بسیاری معتقدند که حضور دکتر مهرنگ بلوچ، یکی از زنان تأثیرگذار و فعال در عرصه حقوق بشر، میتوانست به غنای بیشتر این نشست کمک کند. او در سالهای اخیر به عنوان یکی از چهرههای مهم در دفاع از حقوق مردم و زنان شناخته شده است.
این نشست بار دیگر نشان داد که گفتوگو درباره حقوق و جایگاه زنان در سطح جهانی همچنان ضروری است و حضور صداهای متنوع از نقاط مختلف جهان میتواند به درک بهتر چالشها و یافتن راهحلهای مؤثر کمک کند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
به مناسبت هشت مارس روز جهانی زنان؛ مبارزات زنان بلوچ در سالی که گذشت
برمش/ هشتم مارس یادآور بیش از یک قرن مبارزات زنان در سراسر جهان برای دستیابی به حقوقی است که سالها از آنان دریغ شده بود. حقوقی چون برابری، آزادی، کرامت انسانی و حق مشارکت در سرنوشت خویش. این روز نه تنها روز بزرگداشت زنان، بلکه روزی برای یادآوری تاریخی از مقاومت در برابر تبعیض، سرکوب و نابرابری است.
در سال گذشته، زنان بلوچ نیز نشان دادند که دیگر نمیتوان آنان را در قالب کلیشههای قدیمی و تحمیلشده محدود کرد. تحولات اخیر گواه آن است که زنان بلوچ بیش از هر زمان دیگری نسبت به حقوق خود آگاه شدهاند و نقش فعالتری در مبارزات اجتماعی و سیاسی ایفا میکنند.
از اعتراضات خونین در غرب بلوچستان، جایی که زنان در دیماه به خیابانها آمدند و در کنار مردان علیه دیکتاتوری در ایران شعار دادند و حماسه گونیچ که زنان بلوچ با دستانی خالی در برابر نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران ایستادند، تا حضور زنان بلوچ در مجامع بینالمللی از جمله سازمان ملل و پارلمان اروپا و سخنرانیهای آنان درباره وضعیت مردم بلوچ، همگی نشانهای از شکستن مرزهایی است که سالها به زنان تحمیل شده بود.
در شرق بلوچستان نیز مبارزات مدنی به رهبری مهرنگ بلوچ که بیش از یکسال است به خاطر فعالیتهای مدنی در زندان است، با تاکید بر حقوق انسانی، عدالت و کرامت و کاندید شدن وی برای جایزه صلح نوبل، نمونهای از شکلگیری جنبشی است که زنان در آن نقش محوری دارند. در کنار این تلاشهای مدنی، در عملیات هیروپ ۲، زنان برای نخستین بار در کنار مردان با هدف آنچه آزادی و حقوق مردم بلوچ مینامند، به مبارزه برخاستهاند و زنان نیز در این مسیر حضور و مشارکت داشتهاند.
مجموعه این رویدادها نشان میدهد که زنان بلوچ دیگر صرفاً ناظران خاموش تحولات نیستند. آنان در حال شکستن کلیشههای دیرینه، آگاهی از حقوق خود و تلاش برای دستیابی به آزادیها و برابری هستند.
هشتم مارس فرصتی است تا یادآوری کنیم که مبارزه برای حقوق زنان، بخشی جداییناپذیر از مبارزه برای عدالت و آزادی در هر جامعهای است. صدای زنان بلوچ، مانند صدای بسیاری از زنان در سراسر جهان، امروز بلندتر از گذشته شنیده میشود؛ صدایی که خواهان برابری، کرامت و حق تعیین سرنوشت است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برمش/ بیستوپنجم ژانویه، روزی است که بلوچها آن را به عنوان روز یادبود ناپدیدسازی قهری به خاطر میآورند؛ این روز یادآور یکی از تاریکترین فصلهای سرکوب سیستماتیک علیه مردم بلوچستان می باشد.
امسال این روز در حالی گرامی داشته می شود که بانُک دکتر مهرنگ بلوچ، سمی دین بلوچ و بسیاری از رهبران این جنبش همچنان در زندان به سر می برند، بیآنکه اطلاع روشنی از وضعیت جسمی و حقوقی آنان منتشر شود.
این در حالی است که مدعیان حقوق بشر، در سکوتی معنادار، هیچ پیگیری مؤثری درباره وضعیت آنان انجام ندادهاند. سکوتی که خود به بخشی از چرخه سرکوب تبدیل شده است.
همزمان، در ایران، طی هفتههای اخیر بار دیگر همان الگو در کل ایران و بلوچستان تکرار شد؛ قطع گسترده اینترنت، سرکوب خشونتآمیز اعتراضات، بازداشتهای فلهای و گزارشهایی نگرانکننده از ناپدیدشدن و کشتهشدن شمار زیادی از شهروندان منتشر شده است. بسیاری از زنان و دختران بلوچ در طی اعتراضات بازداشت شدند و از سرنوشت تعدادی از آنان هیچ اطلاعی در دسترس نمی باشد. حکومت ایران با مسدود کردن جریان اطلاعات، کوشید ابعاد سرکوب را پنهان و رنج انسانها را به اعداد بینامونشان تقلیل دهد.
ناپدیدسازی قهری صرفاً یک رویداد متعلق به گذشته نیست؛ یک روند جاری است. وقتی ارتباط مردم با جهان قطع میشود، وقتی نامها از حافظه عمومی حذف میشوند، و وقتی زندانیان سیاسی در سکوت فراموش میشوند، این جنایت آرام، پنهان، و سیستماتیک ادامه مییابد.
بیستوپنجم ژانویه فقط روز یادآوری تاریخ نیست؛ هشداری است درباره آنچه امروز، همین اکنون، در حال وقوع است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
حضور بانُک “مهرنگ بلوچ” و سایر اعضای بازداشتشده سازمان بلوچ یکجهتی در دادگاه شهر کویته
برمش/ امروز شنبه ۱۱ مرداد ماه ۱۴۰۴، دکتر “مهرنگ بلوچ” رئیس سازمان همبستگی بلوچ (بلوچ یکجهتی) به همراه دیگر اعضای بازداشتشده این سازمان، در حالی تحت تدابیر شدید امنیتی در دادگاه ویژه رسیدگی به جرائم تروریستی در کویته حاضر شدند که بیش از چهار ماه از بازداشت شماری از آنها میگذرد.
پیشتر در روز جمعه ۲۷ تیر ماه ۱۴۰۴، قاضی دادگاه، با درخواست پلیس برای تمدید بازداشت آنان موافقت کرده و دستور ادامه بازداشت این فعالان را به مدت ۱۵ روز دیگر صادر کرده بود.
در جلسه پیشین دادگاه علاوه بر دکتر مهرنگ بلوچ، پنج فعال برجسته بلوچ از جمله “بیبرگ زهری”، “بیبو بلوچ”، “صبغتالله شاه، “عبدالغفار قمبرانی” و “گلزادی بلوچ” نیز در این دادگاه حضور داشتند. ریاست این جلسه بر عهده قاضی “محمدعلی مبین” بوده است که با ادعای ادامه تحقیقات، این افراد را مجدداً به بازداشت پلیس تحویل داده است.
گفتنی است که از روز چهارشنبه ۲۵ تیر ماه ۱۴۰۴، خانوادههای دکتر “مهرنگ بلوچ”، “بیبو بلوچ”، “صبغتالله شاهجی” و دیگر فعالان بازداشتشده بلوچ با برپایی خیمهای اعتراضی در مقابل باشگاه خبرنگاران در شهر اسلامآباد، پایتخت پاکستان، خواستار آزادی بیقید و شرط عزیزان خود شدند که با گذشت دو هفته مسئولان حکومتی پاسخگو نشدند.
پیشتر در روز سهشنبه ۲۴ تیر ماه، سازمان عفو بینالملل با انتشار بیانیهای فوری از مقامات پاکستانی خواست تا این شش فعال بلوچ را فوراً و بدون قید و شرط آزاد کنند. در این بیانیه تأکید شده بود که این افراد صرفاً به دلیل استفاده از حق آزادی بیان و تجمع مسالمتآمیز بازداشت شدهاند و دولت پاکستان نباید با طرح اتهامات واهی، مدت بازداشت آنها را بهطور خودسرانه تمدید کند.
این هشدار در حالی صادر شده که صبح سهشنبه ۱۷ تیر ماه، پس از گذشت بیش از سه ماه از بازداشت این فعالان، آنان بهطور ناگهانی از وضعیت بازداشت موقت تحت قانون ۳ MPO خارج و به دادگاه موسوم به ضدتروریسم (ATC) در شهر کویته منتقل شدند و این دادگاه نیز بدون ارائه هیچگونه شواهد معتبر، دستور بازداشت دهروزه برای هر شش فعال صادر و آنها را تحویل پلیس کویته داده بود.
بازداشت این فعالان، به دنبال تجمع گسترده مردم بلوچ در روز جمعه ۱ فروردین ۱۴۰۴ در شهر شال (کویته) صورت گرفت؛ اعتراضی مسالمتآمیز که در واکنش به بازداشتها و ناپدیدسازیهای قهری شهروندان بلوچ و دفن مخفیانه اجساد قربانیان توسط نهادهای امنیتی شکل گرفته بود، اما با یورش نظامیان پاکستان به خشونت کشیده شد و دستکم سه کشته، از جمله یک کودک ۱۲ ساله و چندین زخمی بر جای گذاشت.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
یورش نیروهای امنیتی پاکستان به منزل دکتر سابحه بلوچ، فعال حقوق بشر بلوچ
برمش/ روز شنبه ۲۱ تیر ماه ۱۴۰۴، نیروهای سپاه مرزی پاکستان (FC)، بدون ارائه هرگونه حکم قضایی به خانه دکتر سابحه بلوچ، فعال شناختهشده حقوق بشر در بلوچستان، یورش بردند.
گفتنی است این حمله در منطقه زاهری صورت گرفته و طی آن، اعضای خانواده مورد اذیت، تهدید و تفتیش قرار گرفتهاند. دکتر سابحه بلوچ، که در کنار فعالیتهای پزشکی، از فعالان برجستهی حقوق بشر و عضو پیشین رهبری سازمان دانشجویی بلوچ (BYC) است، در هفتههای اخیر پیگیر وضعیت پدر ناپدیدشدهاش بوده است. پدر او بیش از سه ماه پیش توسط نیروهای امنیتی ناپدید شده و از سرنوشت او تاکنون اطلاعی در دست نیست.
فعالان بلوچ این اقدام را بخشی از فشار و آزار سیستماتیک علیه خانوادههای کسانی میدانند که درباره ناپدیدشدگان اجباری در بلوچستان اطلاعرسانی و اعتراض میکنند.
سمی دین بلوچ، یکی از فعالان حقوق بشر، در واکنش به این یورش نوشت: «تنها جرم او این است که پدر دکتر سابحه بلوچ بوده است. و جرم سابحه بلوچ این است که حقیقت را بیان میکند.»
در پی این اتفاق، کاربران شبکههای اجتماعی و فعالان بینالمللی خواستار توجه فوری نهادهای حقوق بشری و بینالمللی به وضعیت دکتر بلوچ و خانوادهاش شدهاند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
شش فعال بلوچ به دادگاه ضدتروریسم کوئٹہ منتقل شدند؛ تمدید بازداشت برای ده روز دیگر
برمش/ امروز ۸ ژوئیه ۲۰۲۵ – کوئٹہ: امروز شش تن از فعالان مدنی بلوچ، شامل دکتر ماہرنگ بلوچ، بیبو بلوچ، صبغتالله شاه، جی بیبگر بلوچ، غفار بلوچ و گلزادی، به دادگاه ضدتروریسم (ATC) کوئٹہ منتقل شدند. دادگاه، بهجای رسیدگی منصفانه به اتهامات، تصمیم به تمدید بازداشت موقت این افراد برای ده روز دیگر گرفت.
این افراد از تاریخ ۲۲ مارس ۲۰۲۵، در پی شرکت در اعتراضات مسالمتآمیز علیه ناپدیدسازیهای اجباری و سیاستهای سرکوبگرانه در بلوچستان، ابتدا تحت قانون بحثبرانگیز «MPO» بازداشت شدند. با وجود انقضای این حکم در ماه آوریل، اکنون بهجای آزادی، با اتهامات تروریستی بیپایه روبهرو شدهاند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
صندلی خالی برای دکتر مهرنگ بلوچ؛ پژواک خاموشیای که جهانی شد
✍️سانیا میربلوچ
در روزهایی که سرکوب صدای معترضان در گوشهوکنار جهان به روندی نگرانکننده بدل شده، مجمع جهانی بیان (WEXFO) در شهر لیلهامر نروژ با اقدامی نمادین، بار دیگر توجه جهانیان را به وضعیت بغرنج مدافعان حقوق بشر در شرق بلوچستان جلب کرد. صندلی خالیای که به افتخار دکتر “مهرنگ بلوچ”، پزشک و فعال حقوق بشر بلوچ، در یکی از پنلهای این نشست بینالمللی رها شد، نهتنها جای خالی او را یادآور شد، بلکه پژواکی از وجدان جهانی بود در برابر خاموشی تحمیلی.
دکتر مهرنگ بلوچ، از چهرههای شناختهشدهی کمیته بلوچ یکجهتی (BYC)، یکی از معدود صداهایی بود که در دل تاریکی سرکوب و تبعیض در بلوچستان، با شهامت بر حقوق بشر و کرامت انسان تأکید میکرد. او به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیز و سخن گفتن از بیعدالتیهای سیستماتیک، از ماهها پیش تحت قانون بحثبرانگیز «۳MPO» در زندان کویته به سر میبرد؛ قانونی که به نهادهای امنیتی این امکان را میدهد تا بدون طی مراحل قضایی شفاف، افراد را ماهها در بازداشت نگه دارند.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، درخواستهای حقوقی برای آزادی وی تاکنون از سوی دادگاههای محلی رد شده و دیگر فعالان از جمله بیبو بلوچ، شاهجی صبغتالله، بیبرگ زهری و گلزادی بلوچ نیز با اتهامات مشابه بازداشت شدهاند.
سازماندهندگان WEXFO در بیانیهای که همزمان با اختصاص این صندلی منتشر شد، اعلام کردند: «دکتر مهرنگ بلوچ امروز به دلیل سخن گفتن علیه بیعدالتی زندانی است. این صندلی خالی، نمادی از اعتراض و ادای احترام به اوست.»
این اقدام نمادین، واکنشهای گستردهای را در میان فعالان حقوق بشر و رسانههای بینالمللی برانگیخت. نادیا بلوچ، خواهر دکتر بلوچ که پیگیر پرونده اوست، ضمن قدردانی از این اقدام، گفت: «آنها فقط نامش را یاد نکردند، بلکه او را نماد شجاعت و وجدان دانستند. دقیقاً سال گذشته، مهرنگ روی همین سن از حقیقت گفت. امروز به خاطر همان حقیقت، در زندان است.»
اقدام مجمع جهانی بیان در حالی صورت میگیرد که شرق بلوچستان، بهویژه مناطق تحت کنترل دولت پاکستان، با تهدیدات امنیتی جدی از سوی گروههایی مانند داعش مواجه است. در عین حال، دستگاههای امنیتی با تشدید فشار بر فعالان مدنی، فضا را برای کنشگری مدنی و اعتراضات مسالمتآمیز تنگتر کردهاند. بهجای مقابله با افراطگرایی، تمرکز دولت بر خاموشسازی فعالانی چون دکتر مهرنگ بلوچ، نشانهای از سیاستهای دوگانهای است که هم در داخل سرکوب میکند و هم در خارج، داعیهی دموکراسی دارد.
صندلی خالی مهرنگ بلوچ تنها یک نماد نبود، بلکه تلنگری بود به جهان: دفاع از حقوق بشر هزینه دارد، اما سکوت در برابر آن، بهای سنگینتری خواهد داشت. این صندلی، نهفقط جای خالی یک فرد، بلکه جای خالی عدالت، آزادی و صداقت را به نمایش گذاشت؛ ارزشهایی که در بسیاری از مناطق تحت ستم، روزبهروز کمرنگتر میشوند.
در عصری که سرکوب به شیوههای جدید بازتعریف میشود، نمادهایی چون صندلی خالی دکتر بلوچ، فرصتی هستند تا وجدان جهانی بیدار شود. این امید وجود دارد که چنین پژواکهایی، دولتها را وادار به پاسخگویی کرده و راه را برای بازگشت صدای خاموششده باز کند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
زنان بلوچ، روایت مقاومت در سایه سکوت رسانههای بینالمللی
برمش/ در فرهنگ هر ملتی، اسطورههایی زاده میشوند که ریشه در افسانههای کهن، حماسههای تاریخی و ادبیات غنی آن سرزمین دارند. این اسطورهها تنها شخصیتهایی از گذشته نیستند، بلکه تبلور آرمانها، رنجها و مقاومتهای یک ملتاند؛ قهرمانانی که از دل تاریکیها برخاستهاند تا چراغ راه نسلهای آینده باشند.
در سالهای اخیر، زنان بلوچ توانستهاند این اسطورهها را از دل کتابهای فراموششده و افسانههای دور، بیرون کشیده و در متن امروز زندگی کنند. زنانی چون “ماهو بلوچ”، “مهرنگ بلوچ”، “سمیالدین بلوچ”، “آیدا نارویی”، “آیناز سنجرزهی”، “یسرا سلیمانی” و … نه فقط در برابر تابوها و دیکتاتوری زمانه، بلکه در برابر فقر، تبعیض، زندان، و بیعدالتی ایستادند و هرگز گامی به عقب برنداشتند. آنان با آگاهی و جسارت، درد را به فریاد بدل کردند و صدایشان را در جهانی که گوش شنوایی نداشت، به گوش تاریخ رساندند.
این زنان تنها در میدانهای سیاسی و اجتماعی ظهور نکردند، بلکه در عرصههای ورزشی و تحصیلی نیز خوش درخشیدند و حماسه آفریدند. دختران کمسال اما بزرگی چون “آیدا نارویی” و “آیناز سنجرزهی” و”یسرا سلیمانی” با وجود کمبود امکانات، تبعیض دولتی و فشارهای اجتماعی، افتخار آفریدند و نام خود را در دل مردمشان حک کردند.
مهرنگ و سمیالدین، زنانیاند که حتی دیوارهای زندان هم نتوانست سکوت بر آنان تحمیل کند. ماهو، با شکستن تابوهای سنگین جامعه سنتی، صدای زن بلوچ را به گوش جهانیان رساند؛ نه با فریاد صرف، بلکه با ایستادگی و حقیقتی که نمیتوان انکارش کرد.
این زنان گرچه در خلأ رسانهای با سکوت مدعیان حقوق بشر مواجه شدند، اما در میان ملت خود و در دل هر زن آزادیخواهی، به اسطوره تبدیل شدند. رسانههایی که همواره از کرامت انسانی سخن میگویند، در برابر شجاعت این زنان سکوت کردند. اما آنچه جهانیان نشنیدند، تاریخ شنید و ثبت کرد: زنانی که تنها برای رهایی خود نجنگیدند، بلکه برای نسلی نو، راهی گشودند و نام خود را جاودانه ساختند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
سمینار بررسی تحولات شرق بلوچستان و حمایت از دکتر مهرنگ بلوچ و همراهانش در کپنهاگ
برمش/ روز شنبه ۱۹ آپریل ۲۰۲۵ برابر با ۳۰ فروردین ماه ۱۴۰۴، سمیناری با محوریت تحولات شرق بلوچستان و وضعیت نگرانکننده فعالان مدنی و روشنفکران بلوچ، از جمله ربودن و زندانیکردن دکتر مهرنگ بلوچ و اعضای کمیته همبستگی بلوچ، در کتابخانه پویا در شهر کپنهاگ دانمارک برگزار شد.
این سمینار با حضور جمعی از کنشگران بلوچ، پژوهشگران، و علاقهمندان به مسائل بلوچستان، در فضایی صمیمی اما آکنده از اندوه و خشم نسبت به سرکوبگریهای نظام حاکم، برگزار گردید. سخنرانیها در این برنامه به چهار زبان بلوچی، فارسی، دانمارکی و انگلیسی ارائه شد تا پیام مظلومیت مردم بلوچ و مقاومت فرهنگی آنان به گوش همگان برسد.
در بخشی از برنامه، پیام سازمان زنان بلوچ “برمش” قرائت شد که در آن بر نقش زنان در مبارزات مردمی، و همچنین بر لزوم همبستگی فراملی برای حمایت از زنان دربند بلوچ، تأکید شده بود.
از جمله سخنرانان این سمینار میتوان به محمد کدخدائی، گراناز میرلاشاری، فتی محمد آبادیان، هانی میرلاشاری و ثنیا میرلاشاری اشاره کرد که هر یک از زاویهای متفاوت به وضعیت بغرنج شرق بلوچستان پرداختند. از تاریخنگاری سرکوب گرفته تا تحلیلهای جامعهشناختی، این سخنرانیها تصویری روشن از رنج، ایستادگی و امید مردم بلوچ ترسیم کردند.
شرکتکنندگان پس از شنیدن سخنان سخنرانان، پرسشهایی را مطرح کردند که در فضایی آزاد و محترمانه مورد بحث قرار گرفت.
برگزاری چنین برنامههایی، بهرغم فاصله جغرافیایی، نشان میدهد که مسئله بلوچستان نهتنها یک بحران داخلی بلکه یک نگرانی جهانی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت.
لازم به ذکر است که دکتر «مهرنگ بلوچ»، از اعضای اصلی سازمان «بلوچ یکجهتی» در تاریخ ۲ فروردین ماه ۱۴۰۴، بهدنبال تحصنی که توسط مردم در مرکز بلوچستان، شهر کویته برگزار شده بود، توسط نیروهای امنیتی پاکستان بازداشت و پس آن سایر اعضای کمیته همبستگی بلوچ بازداشت شدند و همچنان در بازداشت بهسر میبرند. این اقدام باعث برگزاری اعتراضات گستردهای در حمایت از او شده است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
