برمش/ امروز ۵ سپتامبر ۲۰۲۶ مصادف با ۱۴ شهریور ماه ۱۴۰۵، فرصتی است برای توجه به حقوق، کرامت و نقش زنان و دختران بومی و تأکید بر اهمیت حضور و مشارکت آنان در جامعه.
این روز بر نقش زنان بومی در حفظ و انتقال زبان، فرهنگ و سنت‌ها، نگهداری دانش نسل‌های گذشته، حفاظت از سرزمین و محیط زیست، مشارکت اجتماعی و سیاسی و مقابله با تبعیض، خشونت و محرومیت تأکید دارد.
در بلوچستان نیز زنان بلوچ از مهم‌ترین حافظان زبان، فرهنگ و هویت بلوچ هستند؛ زنانی که بخش بزرگی از میراث فرهنگی و زبان مادری را به نسل‌های بعد منتقل می‌کنند.
در این میان، مهرنگ بلوچ نمونه‌ای از حضور پررنگ زنان بلوچ در عرصه اجتماعی و حقوق بشری است. او با فعالیت‌های خود درباره حقوق مردم بلوچ، ناپدیدشدن‌های اجباری، حقوق زنان و دیگر مسائل جامعه بلوچ، تلاش کرده صدای مطالبات این جامعه را به گوش افکار عمومی برساند.
۵ سپتامبر یادآور این واقعیت است که زنان بومی تنها بخشی از تاریخ جوامع خود نیستند؛ آنان سازندگان و حافظان آینده آن جوامع‌اند.
زنان و دختران بومی جهان و به‌ویژه زنان بلوچ با وجود تمام سختی‌ها، تبعیضات، مشکلات و نابرابری‌‌ها نقش حافظان زبان، فرهنگ، هویت و میراث ملت خویش را به عهده گرفتند و نه تنها میراث دار این ارزش‌های گرانبها بودند بلکه آنرا به نسل‌های آتی نیز منتقل کردند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
سکوت در برابر مهرنگ بلوچ؛ چرا تجربه زنان بلوچ دیده نمی‌شود؟!
✍️ محمد ریگی درخشان
بازداشت و صدور حکم حبس ابد برای دکتر مهرنگ بلوچ را نمی‌توان صرفاً در چارچوب برخورد با یک فعال مدنی تحلیل کرد. مهرنگ بلوچ در سال‌های اخیر به نماد شکل‌گیری نوعی کنشگری نوین در بلوچستان پاکستان تبدیل شده بود؛ کنشگری‌ای که تلاش داشت مطالبات مرتبط با ناپدیدسازی‌های اجباری، حقوق شهروندی و عدالت را از سطح خانواده‌های آسیب‌دیده فراتر برده و به یک مطالبه عمومی و اجتماعی تبدیل کند.
اهمیت پدیده مهرنگ بلوچ بیش از هر چیز در آن است که توانست بخش قابل توجهی از زنان بلوچ را وارد عرصه عمومی کند. در جامعه‌ای که همچنان ساختارهای سنتی، مناسبات قبیله‌ای و محدودیت‌های اجتماعی بر حیات سیاسی و اجتماعی آن تأثیرگذارند، حضور گسترده زنان در راهپیمایی‌ها، تجمعات و کارزارهای دادخواهی را می‌توان یکی از مهم‌ترین تحولات اجتماعی سال‌های اخیر بلوچستان پاکستان دانست. از این منظر، مهرنگ بلوچ نه تنها یک چهره سیاسی، بلکه نماینده نوعی تحول در الگوهای مشارکت اجتماعی و سیاسی در بلوچستان به شمار می‌رود.
جنبشی که پیرامون او شکل گرفت، واجد مؤلفه‌هایی بود که می‌توان آن را در زمره جنبش‌های نوین اجتماعی قرار داد؛ جنبش‌هایی که به جای تکیه بر سازوکارهای سنتی قدرت، بر مفاهیمی چون عدالت، حقوق بشر، مشارکت مدنی و عاملیت اجتماعی گروه‌های به حاشیه رانده‌شده تأکید دارند. به همین دلیل، تجربه مهرنگ بلوچ صرفاً یک رویداد محلی در بلوچستان پاکستان نیست، بلکه نمونه‌ای قابل تأمل از ظهور نیروهای اجتماعی جدید در جوامع پیرامونی و حاشیه‌ای است.
با این حال، آنچه محل تأمل است، سکوت یا کم‌توجهی بخش مهمی از فعالان و روشنفکران ایرانی، به‌ویژه حامیان جنبش «زن، زندگی، آزادی»، نسبت به این تجربه است. در حالی که مهرنگ بلوچ توانست زنان بلوچ را حول مطالباتی چون عدالت، کرامت انسانی و حق مشارکت در عرصه عمومی بسیج کند، کمتر نشانی از بازتاب این تجربه در فضای فکری و رسانه‌ای ایران دیده می‌شود. این وضعیت این پرسش را مطرح می‌کند که چرا برخی جنبش‌های اجتماعی منطقه، با وجود اشتراکات قابل توجه در گفتمان و مطالبات، در کانون توجه نیروهای مترقی و عدالت‌خواه ایران قرار نمی‌گیرند و تا این اندازه از دایره گفت‌وگوهای روشنفکری و کنشگری ایرانی دور می‌مانند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
یکسال از بازداشت دکتر «مهرنگ بلوچ» و «بیبرگ بلوچ» به همراه سایر رهبران سازمان «بلوچ یکجهتی» گذشت
برمش/ امروز شنبه ۱ فروردین ماه ۱۴۰۵، یک سال از بازداشت دکتر «مهرنگ بلوچ» و سایر اعضای سازمان بلوچ یکجهتی از جمله «بیبرگ بلوچ»، «صبغت‌الله شاه‌جی (بلوچ)»، «گلزادی بلوچ» و… توسط رژیم جمهوری اسلامی پاکستان می‌گذرد و همچنان جامعه بلوچستان در دو سوی مرز و بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری بین‌المللی در جهان خواستار آزادی آنها هستند.
این سرکوب و موج جدید بازداشت‌ها پس از آن آغاز شد که روز جمعه ۱ فروردین ماه ۱۴۰۴، معترضان بلوچ در شهر شال (کویٹه) در اعتراض به بازداشت و ناپدیدسازی قهری شهروندان بلوچ و دفن مخفیانه برخی از اجساد قربانیان توسط حکومت پاکستان، تجمع مسالمت‌آمیزی برگزار کردند اما این تجمع با سرکوب شدید نیروهای نظامی همراه شد که در نتیجه آن، دستکم سه شهروند بلوچ، از جمله یک کودک ۱۲ ساله، کشته و چندین تن زخمی شدند.
در واکنش به این سرکوب، کمیته همبستگی بلوچ به رهبری دکتر «مهرنگ بلوچ» اعلام کرد که روز شنبه ۲ فروردین، بلوچستان تعطیل خواهد بود و اعتصاب سراسری، تعطیلی بازارها و توقف حمل‌ونقل اجرا خواهد شد. در همین روز و بدنبال این اعلامیه در ساعات اولیه صبح، نیروهای پلیس و نظامی پاکستان با یورش به محل تحصن معترضان بلوچ در خیابان سریاب شهر شال، دکتر مهرنگ بلوچ، شماری از تحصن‌کنندگان، از جمله پدر و مادر کشته‌شدگان و همچنین اجساد قربانیان سرکوب را ربودند.
روز یکشنبه ۳ فروردین ماه ۱۴۰۴، سازمان عفو بین الملل طی یک بیانیه خواستار آزادی فوری دکتر مهرنگ بلوچ، اعضای خانواده‌های قربانیان سرکوب های خشونت‌آمیزی اخیر در بلوچستان توسط رژیم جمهوری اسلامی پاکستان شد و روز دوشنبه ۴ فروردین ماه، نیروهای پلیس کراچی، «سمی دین بلوچ» و «لالا وهاب بلوچ»، معاون سازمان‌دهنده کمیته بلوچ یکجهتی را با خشونت بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل کردند. سازمان فرانت لاین دیفندرز اروپا با انتشار بیانیه‌ای نسبت به بازداشت «سمی دین بلوچ» و دیگر معترضان بلوچ توسط پلیس پاکستان در شهر کراچی واکنش نشان داده و خواستار آزادی فوری آنها شده است. در شامگاه شنبه ۹ فروردین ماه، در ادامه سرکوب‌ها نیروهای امنیتی پاکستان «صبغت‌الله بلوچ» از رهبران کمیته همبستگی بلوچ را در شهر کویته (شال) بازداشت کردند.
روز دوشنبه ۱۱ فروردین ماه، همزمان با روز عید فطر، اعتراضات گسترده‌ای در شهرها و روستاهای مختلف سراسر بلوچستان در دو سوی مرز در واکنش به بازداشت این افراد برگزار شد. این نخستین‌بار در تاریخ بلوچستان بود که شهروندان بلوچ بصورت همزمان در دو سوی مرز معروف به «گلد اسمیت» که توسط بریتانیا کشیده و باعث تقسیم شدن بلوچستان به سه قسمت شد، از شرق بلوچستان تحت حاکمیت پاکستان تا غرب بلوچستان تحت حاکمیت ایران، به‌صورت یکپارچه و هماهنگ در اعتراض به بازداشت شهروندان بلوچ و یک موضوع واحد به صورت همزمان دست به اعتراض زدند.
روز سه‌شنبه ۱۲ فروردین ماه، «سمی دین بلوچ»، پس از هشت رو بازداشت آزاد شد و سه روز بعد هیئتی از مقامات دولتی و امنیتی رژیم جمهوری اسلامی پاکستان با حضور در زندان «هدا» در شهر کویته، با «مهرنگ بلوچ» فعال سیاسی و دبیر سازمان «بلوچ یکجهتی» دیدار کرده و از او خواستند که اگر اعتراضات این سازمان در بلوچستان متوقف شوند او و همه همراهانشان آزاد خواهند شد ولی دکتر مهرنگ به آنها پاسخ منفی داد. روز پنجشنبه ۲۱ فروردین ماه، اولین جلسه در دادگاه عالی ایالت بلوچستان پاکستان به منظور رسیدگی به پرونده بازداشت رهبران سازمان بلوچ یکجهتی تحت قانون سرکوبگر ۳MPO برگزار شد و این دادگاه‌های نمایشی بعدا بارها برگزار شده و هر بار قرار بازداشت اعضای سازمان تمدید شد.
در طی این مدت شهروندان در مناطق مختلف بلوچستان، از جمله زاهدان، مند، چهبار، تربت، بم‌پشت سراوان، ایرانشهر، هب، مئگس (مهرستان)، جوزدر نیکشهر، ماشکیل، لاشار و …. نارضایتی خود را به تداوم سرکوب ملت بلوچ و بازداشت اعضای سازمان «بلوچ یکجهتی» اظهار داشته و ضمن محکوم کردن سرکوب ملت بلوچ توسط حکومت‌های مستقر در بلوچستان، خواستار آزادی فوری افراد بازداشت‌شده و پایان دادن به سرکوبگری در بلوچستان شده‌اند.
فیلم از تلویزیون رُژن
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
طرح پرسش توسط خانم زیبا بختیاری: حمایت بین‌المللی از زنان مدافع حقوق بشر تا چه حد مؤثر است؟
برمش/ خانم زیبا بختیاری به عنوان نماینده سازمان برمش ضمن شرکت در جلسات سازمان ملل سوال ذیل را مطرح کرد:
ما بسیار درباره «توانمندسازی زنان» می‌شنویم. اما در جوامعی که تحت حکومت‌های اقتدارگرا یا دیکتاتوری قرار دارند، توانمندسازی زنان می‌تواند مانند یک شمشیر دو لبه عمل کند. زیرا زنانی که صدای خود را بلند می‌کنند اغلب با خطرات و پیامدهای جدی روبه‌رو می‌شوند.
برای مثال، دکتر مهرنگ بلوچ که برای دادخواهی در مورد ناپدیدشدگان قهری فعالیت می‌کرد، اکنون حدود یک سال است که در زندان به سر می‌برد. او عملاً امکان دفاع مؤثر از خود را ندارد و به نظر می‌رسد هیچ سازوکار حمایتی مؤثری برای حمایت از او وجود ندارد.
پرسش من این است: آیا در چارچوب سیستم سازمان ملل، مکانیزم یا سازوکاری برای حمایت از زنان مدافع حقوق بشر که به دلیل فعالیت‌هایشان با چنین خطرات و فشارهایی روبه‌رو می‌شوند، وجود دارد؟
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
هفتادمین نشست درباره جایگاه زنان در جهان؛ جای خالی یک صدای مهم
برمش/ هفتادمین نشست سازمان کشورها درباره مقام و جایگاه زنان با حضور نمایندگان و فعالان بسیاری از سراسر جهان برگزار شد. در این نشست، شرکت‌کنندگان درباره نقش زنان در توسعه جهانی، حقوق زنان و چالش‌هایی که زنان در جوامع مختلف با آن روبه‌رو هستند، سخنرانی کردند و دیدگاه‌های خود را به اشتراک گذاشتند.
از جمله چهره‌های برجسته‌ای که در این نشست حضور داشت، ملاله بوسف زی بود. او در سخنرانی خود درباره اهمیت توانمندسازی زنان افغان و نقش زنان در ساختن آینده‌ای بهتر برای جهان صحبت کرد و بر ضرورت حمایت جهانی از آموزش و حقوق زنان تأکید نمود.
با این حال، در میان حضور چهره‌های مختلف جهانی، جای یک صدای مهم خالی به نظر می‌رسید. بسیاری معتقدند که حضور دکتر مهرنگ بلوچ، یکی از زنان تأثیرگذار و فعال در عرصه حقوق بشر، می‌توانست به غنای بیشتر این نشست کمک کند. او در سال‌های اخیر به عنوان یکی از چهره‌های مهم در دفاع از حقوق مردم و زنان شناخته شده است.
این نشست بار دیگر نشان داد که گفت‌وگو درباره حقوق و جایگاه زنان در سطح جهانی همچنان ضروری است و حضور صداهای متنوع از نقاط مختلف جهان می‌تواند به درک بهتر چالش‌ها و یافتن راه‌حل‌های مؤثر کمک کند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
به مناسبت هشت مارس روز جهانی زنان؛ مبارزات زنان بلوچ در سالی که گذشت
برمش/ هشتم مارس یادآور بیش از یک قرن مبارزات زنان در سراسر جهان برای دستیابی به حقوقی است که سال‌ها از آنان دریغ شده بود. حقوقی چون برابری، آزادی، کرامت انسانی و حق مشارکت در سرنوشت خویش. این روز نه تنها روز بزرگداشت زنان، بلکه روزی برای یادآوری تاریخی از مقاومت در برابر تبعیض، سرکوب و نابرابری است.
در سال گذشته، زنان بلوچ نیز نشان دادند که دیگر نمی‌توان آنان را در قالب کلیشه‌های قدیمی و تحمیل‌شده محدود کرد. تحولات اخیر گواه آن است که زنان بلوچ بیش از هر زمان دیگری نسبت به حقوق خود آگاه شده‌اند و نقش فعال‌تری در مبارزات اجتماعی و سیاسی ایفا می‌کنند.
از اعتراضات خونین در غرب بلوچستان، جایی که زنان در دی‌ماه به خیابان‌ها آمدند و در کنار مردان علیه دیکتاتوری در ایران شعار دادند و حماسه گونیچ که زنان بلوچ با دستانی خالی در برابر نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران ایستادند، تا حضور زنان بلوچ در مجامع بین‌المللی از جمله سازمان ملل و پارلمان اروپا و سخنرانی‌های آنان درباره وضعیت مردم بلوچ، همگی نشانه‌ای از شکستن مرزهایی است که سال‌ها به زنان تحمیل شده بود.
در شرق بلوچستان نیز مبارزات مدنی به رهبری مهرنگ بلوچ که بیش از یکسال است به خاطر فعالیت‌های مدنی در زندان است، با تاکید بر حقوق انسانی، عدالت و کرامت و کاندید شدن وی برای جایزه صلح نوبل، نمونه‌ای از شکل‌گیری جنبشی است که زنان در آن نقش محوری دارند. در کنار این تلاش‌های مدنی، در عملیات هیروپ ۲، زنان برای نخستین بار در کنار مردان با هدف آنچه آزادی و حقوق مردم بلوچ می‌نامند، به مبارزه برخاسته‌اند و زنان نیز در این مسیر حضور و مشارکت داشته‌اند.
مجموعه این رویدادها نشان می‌دهد که زنان بلوچ دیگر صرفاً ناظران خاموش تحولات نیستند. آنان در حال شکستن کلیشه‌های دیرینه، آگاهی از حقوق خود و تلاش برای دستیابی به آزادی‌ها و برابری هستند.
هشتم مارس فرصتی است تا یادآوری کنیم که مبارزه برای حقوق زنان، بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه برای عدالت و آزادی در هر جامعه‌ای است. صدای زنان بلوچ، مانند صدای بسیاری از زنان در سراسر جهان، امروز بلندتر از گذشته شنیده می‌شود؛ صدایی که خواهان برابری، کرامت و حق تعیین سرنوشت است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برمش/ بیست‌وپنجم ژانویه، روزی است که بلوچ‌ها آن را به عنوان روز یادبود ناپدیدسازی قهری به خاطر می‌آورند؛ این روز یادآور یکی از تاریک‌ترین فصل‌های سرکوب سیستماتیک علیه مردم بلوچستان می باشد.
امسال این روز در حالی گرامی داشته می شود که بانُک دکتر مهرنگ بلوچ، سمی دین بلوچ و بسیاری از رهبران این جنبش همچنان در زندان به سر می برند، بی‌آنکه اطلاع روشنی از وضعیت جسمی و حقوقی آنان منتشر شود.
این در حالی است که مدعیان حقوق بشر، در سکوتی معنادار، هیچ پیگیری مؤثری درباره وضعیت آنان انجام نداده‌اند. سکوتی که خود به بخشی از چرخه سرکوب تبدیل شده است.
همزمان، در ایران، طی هفته‌های اخیر بار دیگر همان الگو در کل ایران و بلوچستان تکرار شد؛ قطع گسترده اینترنت، سرکوب خشونت‌آمیز اعتراضات، بازداشت‌های فله‌ای و گزارش‌هایی نگران‌کننده از ناپدیدشدن و کشته‌شدن شمار زیادی از شهروندان منتشر شده است. بسیاری از زنان و دختران بلوچ در طی اعتراضات بازداشت شدند و از سرنوشت تعدادی از آنان هیچ اطلاعی در دسترس نمی باشد. حکومت ایران با مسدود کردن جریان اطلاعات، کوشید ابعاد سرکوب را پنهان و رنج انسان‌ها را به اعداد بی‌نام‌ونشان تقلیل دهد.
ناپدیدسازی قهری صرفاً یک رویداد متعلق به گذشته نیست؛ یک روند جاری است. وقتی ارتباط مردم با جهان قطع می‌شود، وقتی نام‌ها از حافظه عمومی حذف می‌شوند، و وقتی زندانیان سیاسی در سکوت فراموش می‌شوند، این جنایت آرام، پنهان، و سیستماتیک ادامه می‌یابد.
بیست‌وپنجم ژانویه فقط روز یادآوری تاریخ نیست؛ هشداری است درباره آنچه امروز، همین اکنون، در حال وقوع است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
حضور بانُک “مهرنگ بلوچ” و سایر اعضای بازداشت‌شده سازمان بلوچ یکجهتی در دادگاه شهر کویته
برمش/ امروز شنبه ۱۱ مرداد ماه ۱۴۰۴، دکتر “مهرنگ بلوچ” رئیس سازمان همبستگی بلوچ (بلوچ یکجهتی) به همراه دیگر اعضای بازداشت‌شده این سازمان، در حالی تحت تدابیر شدید امنیتی در دادگاه ویژه رسیدگی به جرائم تروریستی در کویته حاضر شدند که بیش از چهار ماه از بازداشت شماری از آنها می‌گذرد.
پیشتر در روز جمعه ۲۷ تیر ماه ۱۴۰۴، قاضی دادگاه، با درخواست پلیس برای تمدید بازداشت آنان موافقت کرده و دستور ادامه بازداشت این فعالان را به مدت ۱۵ روز دیگر صادر کرده بود.
در جلسه پیشین دادگاه علاوه بر دکتر مهرنگ بلوچ، پنج فعال برجسته بلوچ از جمله “بیبرگ زهری”، “بیبو بلوچ”، “صبغت‌الله شاه، “عبدالغفار قمبرانی” و “گلزادی بلوچ” نیز در این دادگاه حضور داشتند. ریاست این جلسه بر عهده قاضی “محمدعلی مبین” بوده است که با ادعای ادامه تحقیقات، این افراد را مجدداً به بازداشت پلیس تحویل داده است.
گفتنی است که از روز چهارشنبه ۲۵ تیر ماه ۱۴۰۴، خانواده‌های دکتر “مهرنگ بلوچ”، “بیبو بلوچ”، “صبغت‌الله شاه‌جی” و دیگر فعالان بازداشت‌شده بلوچ با برپایی خیمه‌ای اعتراضی در مقابل باشگاه خبرنگاران در شهر اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان، خواستار آزادی بی‌قید و شرط عزیزان خود شدند که با گذشت دو هفته مسئولان حکومتی پاسخگو نشدند.
پیشتر در روز سه‌شنبه ۲۴ تیر ماه، سازمان عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای فوری از مقامات پاکستانی خواست تا این شش فعال بلوچ را فوراً و بدون قید و شرط آزاد کنند. در این بیانیه تأکید شده بود که این افراد صرفاً به دلیل استفاده از حق آزادی بیان و تجمع مسالمت‌آمیز بازداشت شده‌اند و دولت پاکستان نباید با طرح اتهامات واهی، مدت بازداشت آنها را به‌طور خودسرانه تمدید کند.
این هشدار در حالی صادر شده که صبح سه‌شنبه ۱۷ تیر ماه، پس از گذشت بیش از سه ماه از بازداشت این فعالان، آنان به‌طور ناگهانی از وضعیت بازداشت موقت تحت قانون ۳ MPO خارج و به دادگاه موسوم به ضدتروریسم (ATC) در شهر کویته منتقل شدند و این دادگاه نیز بدون ارائه هیچ‌گونه شواهد معتبر، دستور بازداشت ده‌روزه برای هر شش فعال صادر و آنها را تحویل پلیس کویته داده بود.
بازداشت این فعالان، به دنبال تجمع گسترده مردم بلوچ در روز جمعه ۱ فروردین ۱۴۰۴ در شهر شال (کویته) صورت گرفت؛ اعتراضی مسالمت‌آمیز که در واکنش به بازداشت‌ها و ناپدیدسازی‌های قهری شهروندان بلوچ و دفن مخفیانه اجساد قربانیان توسط نهادهای امنیتی شکل گرفته بود، اما با یورش نظامیان پاکستان به خشونت کشیده شد و دستکم سه کشته، از جمله یک کودک ۱۲ ساله و چندین زخمی بر جای گذاشت.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
یورش نیروهای امنیتی پاکستان به منزل دکتر سابحه بلوچ، فعال حقوق بشر بلوچ
برمش/ روز شنبه ۲۱ تیر ماه ۱۴۰۴، نیروهای سپاه مرزی پاکستان (FC)، بدون ارائه هرگونه حکم قضایی به خانه دکتر سابحه بلوچ، فعال شناخته‌شده حقوق بشر در بلوچستان، یورش بردند.
گفتنی است این حمله در منطقه زاهری صورت گرفته و طی آن، اعضای خانواده مورد اذیت، تهدید و تفتیش قرار گرفته‌اند. دکتر سابحه بلوچ، که در کنار فعالیت‌های پزشکی، از فعالان برجسته‌ی حقوق بشر و عضو پیشین رهبری سازمان دانشجویی بلوچ (BYC) است، در هفته‌های اخیر پیگیر وضعیت پدر ناپدیدشده‌اش بوده است. پدر او بیش از سه ماه پیش توسط نیروهای امنیتی ناپدید شده و از سرنوشت او تاکنون اطلاعی در دست نیست.
فعالان بلوچ این اقدام را بخشی از فشار و آزار سیستماتیک علیه خانواده‌های کسانی می‌دانند که درباره ناپدیدشدگان اجباری در بلوچستان اطلاع‌رسانی و اعتراض می‌کنند.
سمی دین بلوچ، یکی از فعالان حقوق بشر، در واکنش به این یورش نوشت: «تنها جرم او این است که پدر دکتر سابحه بلوچ بوده است. و جرم سابحه بلوچ این است که حقیقت را بیان می‌کند.»
در پی این اتفاق، کاربران شبکه‌های اجتماعی و فعالان بین‌المللی خواستار توجه فوری نهادهای حقوق بشری و بین‌المللی به وضعیت دکتر بلوچ و خانواده‌اش شده‌اند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
شش فعال بلوچ به دادگاه ضدتروریسم کوئٹہ منتقل شدند؛ تمدید بازداشت برای ده روز دیگر
برمش/ امروز ۸ ژوئیه ۲۰۲۵ – کوئٹہ: امروز شش تن از فعالان مدنی بلوچ، شامل دکتر ماہ‌رنگ بلوچ، بیبو بلوچ، صبغت‌الله شاه، جی بیبگر بلوچ، غفار بلوچ و گلزادی، به دادگاه ضدتروریسم (ATC) کوئٹہ منتقل شدند. دادگاه، به‌جای رسیدگی منصفانه به اتهامات، تصمیم به تمدید بازداشت موقت این افراد برای ده روز دیگر گرفت.
این افراد از تاریخ ۲۲ مارس ۲۰۲۵، در پی شرکت در اعتراضات مسالمت‌آمیز علیه ناپدیدسازی‌های اجباری و سیاست‌های سرکوبگرانه در بلوچستان، ابتدا تحت قانون بحث‌برانگیز «MPO» بازداشت شدند. با وجود انقضای این حکم در ماه آوریل، اکنون به‌جای آزادی، با اتهامات تروریستی بی‌پایه روبه‌رو شده‌اند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
