کشتار در سکوت؛ جنایت در سایه قطع اینترنت و تحریف حقیقت
✍️مهسا اربابی
(هشدار:دارای تصاویر دلخراش است)
برمش/ تصاویری که منتشر شده، نشان میدهد رژیم جمهوری اسلامی ایران در زمانی که اینترنت را بهطور گسترده قطع کرده بود، دست به کشتاری عریان، عظیم و سازمانیافته زده است. شواهد موجود حاکی از آن است که حتی برخی از مجروحان را از بیمارستانها خارج کرده و به آنها تیر خلاصی زدهاند. در میان قربانیان، افرادی دیده میشوند که دارای پَد قلبی، لولههای آزمایشگاهی و بانداژ بودهاند؛ نشانههایی روشن از اینکه آنها در حال طی کردن روند درمان پزشکی بودهاند. این واقعیتها پرده از ابعاد هولناک جنایاتی برمیدارد که در سکوت خبری و در سایه قطع ارتباطات انجام شده و نقض آشکار ابتداییترین حقوق انسانی را آشکار میکند.
از سویی دیگر، همین رژیمی که مرتکب چنین حجم گستردهای از جنایت شده، با وارونهنمایی حقیقت میکوشد مسئولیت کشتار این افراد بیگناه را به «تروریستها» و «عوامل بیگانه» نسبت دهد؛ روایتی ساختگی که نهتنها حقیقت را پنهان میکند، بلکه نمک بر زخم خانوادههای داغدار میپاشد. این تحریف آگاهانه واقعیت، تلاشی آشکار برای فرار از پاسخگویی و پاک کردن رد جنایاتی است که شواهد عینی و تصاویر منتشرشده، بهروشنی آن را افشا میکنند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
سرکوب و کشتار معترضان توسط رژیم جمهوری اسلامی ایران در نبود اینترنت و اطلاع رسانی
هشدار: دارای تصاویر دلخراش است. ✍️مهسا اربابی
برمش/ قطعی اینترنت در ایران وارد سومین روز متوالی شده و نگرانیهای جدی در سطح بینالمللی برانگیخته است. با توجه به سابقه جمهوری اسلامی ایران در استفاده از قطع اینترنت برای پنهانسازی سرکوب خشونتآمیز معترضان، این احتمال وجود دارد که اقدامات گستردهای برای سرکوب و حتی کشتار مردم در جریان باشد.
در پس این قطعی اینترنت رژیم می کوشد از یکسو جنایات خود را مخفی کند و از سویی دیگر با پوشش گزینش خبر، جنایات خود را به پای دیگران بنویسد. همانگونه که در سرنگونی هواپیمای اوکراینی و کشتار جمعه خونین زاهدان در تلاش بود سانسور و تحریف خبری ایجاد کند.
در حالی که دسترسی به اینترنت برای انتقال اخبار از ملزومات بنیادین هر ساختار حکومتی باید باشد، رژیم جمهوری اسلامی ایران، با محدود یا قطع کردن اینترنت می کوشد در عصر ارتباطات راه انتقال اخبار ایران با سایر نقاط دنیا را از بین ببرد و با تولید اخباری سانسور شده و جعلی معترضان را اغتشاشگر و آشوب طلب و تجزیه طلب معرفی کند و از نیروهای سرکوبگر چهرهای مظلوم و تطهیر شده به نمایش بگذارد.
این رژیم با این توهم این محدودیت را اعمال می کند که معترضان از سوی کشورهای غربی و رسانه های بیگانه هدایت می شوند و با این بهانه چشمان خود را بر این واقعیت می بندد که این خیزش از کف بازار و به دلیل افزایش بی سابقه قیمت دلار شروع شد و سپس اعتراضات اقتصادی تبدیل به قیامی جهت سرنگونی رژیم بدل گردید.
رژیم جمهوری اسلامی ایران که این روزها ضعیفترین دوران حیات خود را سپری می کند، در تلاش است با قطعی اینترنت و سرکوب و کشتار معترضان مانع فرو ریختن پایه های لرزان حکومتش شود.
سازمان برمش از تمامی نهادهای بینالمللی، سازمانهای حقوق بشری و مجامع جهانی درخواست میکند که فوراً به این وضعیت واکنش نشان داده و با فشار بر جمهوری اسلامی ایران، خواهان شفافیت، بازگشت دسترسی آزاد به اینترنت، و پاسخگویی کامل در قبال آنچه در ایران میگذرد باشند.
سکوت در برابر چنین اقداماتی میتواند به بهای جان انسانهای بیگناه تمام شود.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
قرائت بیانیه سازمان برمش توسط بانُک مهسا اربابی در سومین سالگرد جمعه های خونین بلوچستان در شهر کلن
برمش/ روز شنبه ۱۲ مهر ماه ۱۴۰۳، در سومین سالگرد جمعه خونین بلوچستان بانُک “مهسا اربابی” از اعضای سازمان برمش بیانیه این سازمان را در خصوص جمعه های خونین بلوچستان در شهر کلن آلمان قرائت کرد.
«از ماهو بلوچ و جمعه های خونین زاهدان و خاش تا خان بیبی بامری و لالی بامری در کشتار گونیچ، بلوچستان آوردگاه زنان شجاعی است که با دستانی خالی در برابر رژیم تا بن دندان مسلح جمهوری اسلامی ایران ایستادند و گامی پس نکشیدند.
سه سال از به خاک و خون کشیدن ملت بلوچ در جمعه های خونین زاهدان و خاش می گذرد و نه تنها از درد و رنج این مصیبت جانکاه کم نشده، بلکه با کشتارهای بی ضابطه نیروهای جمهوری اسلامی ایران هر روز خاک بلوچستان با خون فرزندانش گلگونتر شده است.
هنوز اشک چشم مادران هستی نارویی، اقبال نایب زهی، امید صفرزهی، یاسر بهادرزهی و محسن محمدپور خشک نشده بود که یوسف شهلیبر کودک پنج ساله بلوچ با تیراندازی مستقیم نیروهای امنیتی رژیم به آسمان پرکشید.
گرچه عبدالماجد علیزهی پس از به شهادت رسیدن پدرش در جمعه خونین زاهدان چشم به جهان گشود، اما “مریم شهلی بر” بر اثر تیراندازی نیروهای یگان تکاوری و “ریحانه بامری” بر اثر ضربات لگد نیروهای نظامی، کودکان خویش را پیش از به دنیا آمدن از دست دادند و این غم را تا به ابد بر دوش خواهند کشید.
همچون ماهو بلوچ که اسیر آتش شهوت “سرهنگ کوچکزایی” شد، “سمیه محمودینژاد”نیز قربانی استوار یکم “عمار آسیان” شد که پس از تن ندادن به خواسته نامشروع وی، با شش گلوله در برابر دیدگانکودک هشت سالهاش کشته شد.
حسنیه کلکلی نیز، همانند هستی، زلیخا و زربیبی که بیگناه در خون خویش غلطیدند، قربانی جنون آدمکشی نیروهای رژیم جمهوری اسلامی ایران شد. آنها نه سلاحی به دست داشتند و نه تهدیدی بودند. هستی، زلیخا و زربیبی در جمعه خونین زاهدان برای اقامه نماز رفتند و حسنیه معلمی بود که با قطره قطره وجود خویش به رویای کودکان جان می بخشید.
همانطور که “خدانور” به دلیل عدم رسیدگی پزشکی آسمانی شد، “مریم آسکانی” نیز بر اثر خطای پزشکی جان خود را از دست داد و زنان مجروح حادثه گونیچ از ترس بازداشت و زندان درد را به جان خریدند و یا به بیمارستان نرفتند و یا به شهرهای دیگر برای مداوا رجوع کردند.
سومین سالگرد جمعه های خونین زاهدان و خاش است، جنایتی که آمران و عاملان آن هیچگاه مجازات نشدند. در این مدت نه تنها قلب و روح ملت بلوچ به آرامش نرسیده، بلکه جمهوری اسلامی ایران هر روز با کشتاری جدید، اعدام شهروندان بلوچ، کشتار سوختبران و هزاران مصیبت دیگر بر زخم ملت بلوچ نمک می پاشد.
اما بلوچستان سرزمین شیرزنانی است که از مبارزه خسته نمی شوند و برای آزادی و رهایی خویش و نسل های آینده، از آرمان های خویش کوتاه نمی آیند. زنان بلوچ همصدا با صنوبر دادخواه خون شهدای جمعه های خونین زاهدان و خاش هستند و هیچگاه این جنایت و کشتار را به وادی فراموشی نمی سپارند.
سه سال است که قلب بلوچستان پاره پاره گشته است و برای فرزندانش خون می گرید، اما همین قلب با امید داخواهی می تپد و آن چشمان اشکبار در انتظار دیدن محاکمه و مجازات آمران و عاملان کشتار شهروندان بلوچ است.
در سومین سالگرد جمعه های خونین زاهدان و خاش یاد بیش از صد شهید که با تیراندازی مستقیم نیروهای رژیم جمهوری اسلامی ایران در خون خویش غلطیدند را گرامی می داریم و اعلام می کنیم از دادخواهی خون شهدای خویش قدمی به عقب برنداشته ایم و مسیر بازپس گیری خون شهدا مسیری بی بازگشت است.»
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
سخنرانی “مهسا اربابی” در مورد اعدامهای هدفمند و تبعات ساختاری بر جامعه بلوچ در تظاهرات آلمان
برمش/ روز شنبه ۳ خرداد ماه ۱۴۰۴، تظاهراتی بر علیه اعدام در شهر کلن آلمان برگزار شد و خانم “مهسا اربابی” از اعضای سازمان برمش در این تظاهرات در مورد اعدامهای هدفمند و تبعات ساختاری بر جامعه بلوچ سخنرانی کرد.
مهسا اربابی با اشاره به موج تازه اعدامهای زندانیان بلوچ گفت: “در پی آغاز سال ۱۴۰۴، موجی تازه و نگرانکننده از اجرای احکام اعدام در میان زندانیان بلوچ به وقوع پیوسته است. تنها طی ۲۷ روز نخست سال، دستکم ۳۸ زندانی بلوچ در زندانهای مختلف ایران اعدام شدهاند که این آمارها نهتنها گویای استفاده گسترده از مجازات مرگ هستند، بلکه شواهدی نگرانکننده از یک سیاست حذف سیستماتیک در قبال جامعه بلوچ ارائه میدهند.
وی ادامه داد: بخش عمدهای از افراد اعدامشده، مردان متأهل و سرپرست خانواده بودهاند که حذف ناگهانی آنان، زنان و کودکان زیادی را در معرض فقر شدید، بیسرپرستی و آسیبهای اجتماعی قرار داده است. این اعدامها در کنار مجموعهای از عوامل مرگبار دیگر نظیر سوانح جادهای در مسیرهای ناایمن، کشتار سوختبران توسط نیروهای نظامی، مرگهای ناشی از فقدان خدمات درمانی، قتلهای مسلحانه ناشناس و انفجارهای صنعتی نظیر حادثه اسکله شهید رجایی، چرخهای از خشونت، حذف و فروپاشی اجتماعی را بر جامعه بلوچ تحمیل کردهاند.
مهسا اربابی همچنین در رابطه با زنان بیپناه، کودکان بازمانده از تحصیل و فقدان شناسنامه و نیز تأثیرات چندلایه سیاستهای تبعیضآمیز علیه ملت بلوچ صحبت کرد و گفت: فقدان هویت قانونی یکی از عمیقترین چالشهای مردم بلوچ است. بنا بر گزارشهای میدانی، بیش از ۵۰۰ هزار شهروند بلوچ فاقد شناسنامهاند و بنابراین از ابتداییترین حقوق انسانی چون بیمه، خدمات درمانی، یارانه، ثبت قانونی ازدواج یا تحصیل محروماند. این شرایط منجر به گسترش پدیده کودکهمسری و افزایش شدید تعداد کودکان بازمانده از تحصیل شده است.”
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید: