سازمان صدای زنان بلوچستان

  • جنگ ۲۰۲۶ ایران: تخریب زیرساخت‌ها و آلودگی خاموش محیط‌زیست

    جنگ ۲۰۲۶ ایران: تخریب زیرساخت‌ها و آلودگی خاموش محیط‌زیست

    برمش/ در جریان درگیری‌های اخیر، تمرکز حملات روی زیرساخت‌های حیاتی باعث شد حجم عظیمی از آلودگی‌های پنهان در محیط‌زیست آزاد شود. تخریب پالایشگاه‌ها، مراکز صنعتی و مسیرهای انرژی در اطراف خلیج فارس خطر نشت نفت و مواد شیمیایی را افزایش داده و اکوسیستم‌های دریایی را در معرض آسیب جدی قرار داده است. این نوع آلودگی‌ها به‌سرعت در زنجیره غذایی گسترش پیدا می‌کنند و اثرشان محدود به یک نقطه نمی‌ماند

    در شهرهای صنعتی و بندری مانند چابهار و بندرعباس، حملات و آتش‌سوزی‌ها منجر به انتشار ذرات معلق، گازهای سمی و ترکیبات خطرناک در هوا شده است. این آلودگی می‌تواند در مقیاس منطقه‌ای پخش شود و حتی مناطقی را که مستقیماً هدف قرار نگرفته‌اند تحت تأثیر قرار دهد.

    اما یکی از کمتر دیده‌شده‌ترین پیامدها، بحران عظیم نخاله‌های ساختمانی است. بر اساس گزارش‌های رسمی داخلی، حدود ۱۰ میلیون تن نخاله ناشی از تخریب‌ها تولید شده که برای جابه‌جایی آن به حدود ۲۰۰ هزار کامیون نیاز است. این حجم از پسماند فقط یک چالش لجستیکی نیست، بلکه یک تهدید جدی زیست‌محیطی محسوب می‌شود. این نخاله‌ها حاوی بتن، فلزات سنگین، مواد شیمیایی و بقایای سوخت هستند که در صورت مدیریت نادرست، به خاک و منابع آب نفوذ می‌کنند و آلودگی بلندمدت ایجاد می‌کنند.

    علاوه بر این، خود فرآیند پاکسازی نیز بی‌هزینه نیست. جابه‌جایی این حجم عظیم از آوار باعث افزایش مصرف سوخت، تولید گردوغبار و انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود. به بیان ساده، حتی بازسازی پس از جنگ هم می‌تواند به چرخه آلودگی دامن بزند.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • تأثیر نابرابر اختلالات اینترنتی بر معیشت و مشارکت اقتصادی زنان

    تأثیر نابرابر اختلالات اینترنتی بر معیشت و مشارکت اقتصادی زنان

    برمش/ اختلال در دسترسی به اینترنت، فراتر از یک مسئله فنی، به عاملی مؤثر در شکل‌دهی به الگوهای نابرابر اقتصادی تبدیل شده است. در حالی که این اختلالات بر طیف وسیعی از فعالیت‌های اقتصادی اثر می‌گذارند، شواهد نشان می‌دهد که پیامدهای آن برای برخی گروه‌ها، از جمله زنان، می‌تواند شدیدتر و مستقیم‌تر باشد. این تفاوت نه ناشی از ویژگی‌های فردی، بلکه حاصل جایگاه متفاوت زنان در ساختار بازار کار و نوع مشارکت آن‌ها در اقتصاد است.

    در سال‌های اخیر، فضای دیجیتال به یکی از مهم‌ترین مسیرهای ورود زنان به فعالیت اقتصادی تبدیل شده است. بخشی قابل توجه از این مشارکت در قالب مشاغل خرد، خانگی و غیررسمی شکل گرفته که وابستگی بالایی به اینترنت، به‌ویژه شبکه‌های اجتماعی و ابزارهای ارتباطی آنلاین، دارند. این نوع کسب‌وکارها اغلب فاقد زیرساخت‌های جایگزین مانند فروشگاه فیزیکی، شبکه توزیع گسترده یا دسترسی به سرمایه کافی هستند و به همین دلیل، در برابر اختلالات اینترنتی آسیب‌پذیری بالاتری دارند.

    در چنین شرایطی، قطع یا محدودیت اینترنت می‌تواند به توقف فوری فعالیت اقتصادی این دسته از مشاغل منجر شود. برخلاف برخی کسب‌وکارهای بزرگ‌تر که امکان تطبیق با شرایط جدید یا انتقال فعالیت به بسترهای دیگر را دارند، بسیاری از زنان شاغل در این حوزه‌ها با محدودیت‌های جدی در دسترسی به گزینه‌های جایگزین مواجه‌اند. این محدودیت‌ها می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی مانند موانع اجتماعی برای حضور در بازارهای فیزیکی، دسترسی کمتر به منابع مالی یا تمرکز در فعالیت‌های فردمحور باشد.

    از سوی دیگر، این وضعیت بر بستری از نابرابری‌های پیشین عمل می‌کند. زنان در بسیاری از جوامع با نرخ پایین‌تر مشارکت اقتصادی، شکاف دستمزدی و سهم کمتر در اشتغال رسمی مواجه هستند. در نتیجه، شوک‌هایی مانند اختلال در اینترنت می‌توانند این نابرابری‌ها را تشدید کنند، زیرا گروه‌هایی که از پیش در موقعیت آسیب‌پذیرتری قرار دارند، توان کمتری برای جذب و جبران این شوک‌ها دارند.

    پیامدهای این اختلالات صرفاً به کاهش درآمد کوتاه‌مدت محدود نمی‌شود. از دست رفتن مشتریان، تضعیف شبکه‌های ارتباطی و کاهش اعتماد بازار می‌تواند اثرات بلندمدتی بر پایداری کسب‌وکارهای کوچک داشته باشد. در برخی موارد، این روند به خروج کامل افراد از فعالیت اقتصادی منجر می‌شود، امری که می‌تواند به کاهش پایدار مشارکت اقتصادی زنان بینجامد.

    در مجموع، اختلال در دسترسی به اینترنت را نمی‌توان صرفاً به‌عنوان یک مسئله زیرساختی در نظر گرفت. این پدیده دارای پیامدهای اجتماعی و اقتصادی چندلایه است که به‌طور نابرابر میان گروه‌های مختلف توزیع می‌شود. توجه به این تفاوت‌ها در تحلیل و سیاست‌گذاری، شرط ضروری برای درک کامل هزینه‌های چنین اختلالاتی و جلوگیری از تعمیق نابرابری‌های موجود است.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • حمله با سلاح سرد به یک زن در زابل و ضرب‌وجرح شدید وی؛ دستکم یک نفر بازداشت شد

    حمله با سلاح سرد به یک زن در زابل و ضرب‌وجرح شدید وی؛ دستکم یک نفر بازداشت شد

    (هشدار: این ویدئو دارای صحنه‌های ناراحت‌کننده است.)

    برمش/ روز سه‌شنبه ۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵، در پی یورش دو شهروند به یک دفتر قضایی در تقاطع فردوسی و مدرس در شهر زابل، یک زن هدف حمله و ضرب‌وجرح شدید با سلاح سرد قرار گرفت. این حادثه در ساعات حضور مراجعان رخ داده و موجب ایجاد رعب و وحشت در میان شهروندان حاضر در محل شده و بدنبال آن، یک روز پس از حادثه، دستکم یک نفر از مهاجمان توسط نیروهای نظامی بازداشت شده است.

    از هویت فرد بازداشت‌شده که گفته می‌شود اهل شهرستان زابل است تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی در دست نیست. همچنین وضعیت دقیق سلامت زن آسیب‌دیده و جزئیات پزشکی مربوط به وی هنوز اعلام نشده است.

    گفتنی است مهاجمان قصد داشته‌اند خانم را که به دفتر قضایی مراجعه کرده، با زور با خود ببرند ولی پس از تماس شاهدان با نیروهای نظامی، مهاجمان به دلیل تأخیر در رسیدن نیروها از محل متواری شده‌اند، اما یک روز بعد و در روز چهارشنبه ۲ اردیبهشت ماه، دستکم یکی از آنان بازداشت شده است. انگیزه این حمله «اختلافات خانوادگی و شخصی» ذکر شده است.

    بر اساس ویدئویکی از مهاجمان در حالی که قمه در دست دارد، مانع نزدیک شدن شهروندان به محل درگیری می‌شود و همزمان فرد دیگری اقدام به ضرب‌وجرح این زن در پیاده‌رو می‌کند. در این تصاویر، زن آسیب‌دیده با فریاد از مردم درخواست کمک می‌کند، در حالی که افراد حاضر در صحنه تلاش می‌کنند مداخله کنند اما با تهدید مهاجم مواجه می‌شوند.

    لازم به ذکر است که در سال ۲۰۲۵، در مجموع ۲۳ مورد مرگ یا جراحت زنان مستندسازی شده که از این میان، ۲۱ نفر جان باخته‌اند و ۲ نفر مجروح شده‌اند. از میان زنان جان‌باخته، ۱۰ نفر توسط نزدیکان خود، از جمله همسر یا اعضای خانواده، کشته شده‌اند. افزون بر این، یک زن نیز در نتیجه تیراندازی توسط یکی از نزدیکانش مجروح شده است. در این دوره، ۸ مورد مرگ ناشی از قصور پزشکی ثبت شده و یک زن بر اثر فشار کاری جان خود را از دست داده است. همچنین یک مورد مرگ در اثر گزیدگی مار و یک مورد تیراندازی ناخواسته نیز گزارش شده است که در جریان آن یک زن کشته و یک زن دیگر مجروح شده است.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • تشدید خشونت علیه کودکان بلوچ و بحران پاسخ‌گویی در پرونده‌های اخیر

    تشدید خشونت علیه کودکان بلوچ و بحران پاسخ‌گویی در پرونده‌های اخیر

    برمش/ روز ۳۱ فروردین ماه ۱۴۰۵، یک دختر بچه خردسال بلوچ که شامگاه جمعه ۲۸ فروردین‌ماه حوالی ساعت ۱۹:۰۰، در شهر گشت از توابع شهرستان سراوان توسط سرنشینان مسلح یک خودروی پژو پارس فاقد پلاک ربوده شد و پس از چهار روز ناپدیدی، پیکر بی‌جان، مثله‌شده و آتش‌زده او در حاشیه این شهر و در نزدیکی محل‌های دفع زباله کشف شد.

    هویت این کودک بلوچ، «فاطمه‌زهرا حسین‌بر»، ۹ ساله، فرزند یونس، اهل شهر گشت از توابع شهرستان سراوان عنوان شده است.

    رخدادهای اخیر در شهرستان‌های سراوان و چابهار، که به ربایش و قتل دو کودک بلوچ انجامیده، نشانه‌هایی نگران‌کننده از وضعیت امنیت انسانی در مناطق حاشیه‌ای را برجسته می‌کند. سطح خشونت اعمال‌شده در این دو پرونده، از جمله جراحات شدید و سوزاندن پیکر، این وقایع را از یک جرم عادی فراتر برده و در چارچوب نقض جدی حقوق کودکان، به‌ویژه امنیت دختران، قرار می‌دهد.

    هم‌زمان، نبود اطلاعات شفاف و رسمی درباره روند تحقیقات، هویت عاملان و انگیزه‌های احتمالی، به یکی از عوامل اصلی تشدید نگرانی عمومی تبدیل شده است؛ مسئله‌ای که نه‌تنها دستیابی به عدالت را با ابهام مواجه می‌کند، بلکه به گسترش بی‌اعتمادی و ناامنی روانی در جامعه نیز دامن می‌زند.

    در این چارچوب، مهم‌ترین ابعاد نگران‌کننده این رخدادها را می‌توان چنین صورت‌بندی کرد:
    • ضعف در سازوکارهای پیشگیری از خشونت علیه کودکان در مناطق کم‌برخوردار
    • نبود واکنش سریع و مؤثر در پیگیری موارد مفقود شدن کودکان
    • عدم شفافیت و پاسخ‌گویی در روند رسیدگی به پرونده‌های جنایی
    • فقدان حمایت‌های کافی روانی، حقوقی و اجتماعی از خانواده‌های قربانیان
    • گسترش بی‌اعتمادی عمومی و شکل‌گیری روایت‌های غیررسمی در غیاب اطلاع‌رسانی دقیق

    در کنار این موارد، تداوم چنین حوادثی در بستری از ابهام، موجب شکل‌گیری تحلیل‌هایی در سطح افکار عمومی شده که آن را با تغییرات احتمالی در الگوهای مدیریت امنیت در منطقه مرتبط می‌دانند؛ هرچند این برداشت‌ها همچنان در سطح تحلیل‌های اجتماعی باقی مانده و نیازمند بررسی مستقل و مستند هستند.

    در مجموع، این رخدادها را باید نشانه‌هایی از یک چالش عمیق‌تر در حوزه حفاظت از کودکان و اعتماد عمومی دانست؛ چالشی که بدون رسیدگی شفاف، مستقل و مبتنی بر پاسخ‌گویی، نه‌تنها حل نخواهد شد، بلکه احتمال تکرار آن نیز افزایش می‌یابد.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • تداوم محدودیت اینترنت در ایران همزمان با باز شدن تنگه هرمز

    تداوم محدودیت اینترنت در ایران همزمان با باز شدن تنگه هرمز

    برمش/ در حالی که تنگه هرمز به عنوان یکی از حیاتی‌ترین آبراه‌های جهان، نقش نبض اقتصادی منطقه را ایفا می‌کند و باز بودن آن نشانه‌ای از تداوم مبادلات تجاری و جریان انرژی در سطح بین‌المللی است، پارادوکس عجیبی در فضای داخلی ایران خودنمایی می‌کند. همزمان با تأکید بر امنیت و باز بودن مسیرهای فیزیکی برای عبور کالا و نفت، مسیرهای مجازی و دسترسی به شبکه جهانی اینترنت همچنان با محدودیت‌های شدید و فیلترینگ گسترده روبروست. این تضاد، حکایت از شکافی عمیق میان اولویت‌های اقتصادی در دنیای فیزیکی و سیاست‌های انقباضی در فضای دیجیتال دارد؛ گویی دروازه‌های دریایی برای جهان باز است، اما پنجره‌های اطلاعاتی به روی شهروندان بسته باقی مانده است.

    تداوم انسداد اینترنت و پلتفرم‌های بین‌المللی، بیش از آنکه یک چالش فنی باشد، به مانعی بزرگ برای زیست روزمره و معیشت میلیون‌ها ایرانی تبدیل شده است. در عصر کنونی که اقتصاد دیجیتال بخش جدایی‌ناپذیری از چرخه تولید و خدمات است، اختلال در شبکه نه تنها جریان آزاد اطلاعات را مختل کرده، بلکه کسب‌وکارهای خرد و کلان را نیز در وضعیت بلاتکلیفی قرار داده است. در حالی که حرکت کشتی‌ها در تنگه هرمز نمادی از پیوند با اقتصاد جهانی است، قطع پیوند کاربران با شبکه جهانی، نوعی خودتحریمی ارتباطی تلقی می‌شود که هزینه‌های سنگین روانی و مالی را بر جامعه تحمیل کرده و فاصله میان تکنولوژی روز جهانی و دسترسی داخلی را هر روز عمیق‌تر می‌کند.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • در حاشیه‌ی حاشیه: زنان و کودکان بلوچ در تقاطع نابرابری

    در حاشیه‌ی حاشیه: زنان و کودکان بلوچ در تقاطع نابرابری

    برمش/ صبح هنوز کامل روشن نشده، اما دختری در یکی از روستاهای بلوچستان راه افتاده است. مسیر مدرسه‌اش طولانی است، اگر اصلاً مدرسه‌ای در کار باشد. جغرافیا برای او فقط نقشه نیست؛ یک مانع روزانه است. اینجا، زندگی از همان ابتدا با فاصله، کمبود و انتظار تعریف می‌شود.

    مسئله زنان بلوچ را نمی‌توان تنها در قالب «زن بودن» فهمید. آن‌ها در نقطه‌ای قرار گرفته‌اند که چندین لایه نابرابری روی هم انباشته شده است: قومیت، فقر، توسعه‌نیافتگی و نگاه‌های امنیتی. نتیجه این هم‌پوشانی، نوعی نامرئی‌سازی است؛ جایی که نه صدایشان به‌درستی شنیده می‌شود و نه تجربه‌هایشان در سیاست‌گذاری‌ها بازتاب پیدا می‌کند.

    کودکان در این میان، وارثان خاموش این وضعیت‌اند. دسترسی محدود به آموزش، امکانات بهداشتی ناکافی و فشارهای اقتصادی، آینده‌ای را شکل می‌دهد که پیش از آنکه انتخاب شود، تعیین شده است. گزارش‌های نهادهایی مانند یونیسف بارها به شکاف‌های عمیق در دسترسی به حقوق پایه اشاره کرده‌اند، اما این داده‌ها زمانی معنا پیدا می‌کنند که در زندگی روزمره این کودکان دیده شوند.

    در سطحی کلان‌تر، این وضعیت جدا از سیاست نیست. توسعه نامتوازن و تمرکز منابع در مناطق خاص، حاشیه‌هایی ساخته که نه فقط جغرافیایی، بلکه اجتماعی و فرهنگی نیز هستند. در چنین شرایطی، برخی مناطق آن‌چنان در حاشیه قرار می‌گیرند که حتی در معادلات کلان‌تر، از جمله در زمان بحران و جنگ، کمتر به‌عنوان «هدف» دیده می‌شوند؛ نه به‌عنوان یک مزیت، بلکه به‌عنوان نشانه‌ای از میزان نادیده‌گرفته‌شدن.

    اما این حاشیه، صرفاً محل محرومیت نیست. در دل همین فضا، اشکالی از زندگی و خلاقیت جریان دارد که اغلب نادیده می‌ماند. سوزن‌دوزی بلوچ، با نقش‌ها و رنگ‌هایی که نسل‌به‌نسل منتقل شده، فقط یک هنر تزئینی نیست؛ روایتی است از بقا، هویت و تداوم. زنانی که در محدودیت‌ها زندگی می‌کنند، همزمان در حال خلق کردن نیز هستند؛ گویی در برابر نامرئی‌سازی، با هر دوخت، نشانی از حضور خود به جا می‌گذارند.

    مسئله زنان و کودکان بلوچ را نمی‌توان با یک پاسخ ساده جمع‌بندی کرد. اما نادیده گرفتن آن، ساده‌ترین و در عین حال پرهزینه‌ترین انتخاب است. همان دختر ابتدای این روایت، در مسیری که میان کمبودها شکل گرفته، همچنان پیش می‌رود؛ شاید با طرحی از سوزن‌دوزی در دستانش. جایی که همزمان فراموش شده و هنوز در حال خلق کردن است، همان‌جاست که باید دوباره و جدی‌تر به آن نگاه کرد نه از سر دلسوزی، بلکه با مسئولیت.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • مریم اکبری‌ منفرد؛ زندانی سیاسی پس از ۱۷ سال آزاد شد

    مریم اکبری‌ منفرد؛ زندانی سیاسی پس از ۱۷ سال آزاد شد

    برمش/ روز چهارشنبه ۱۹ فروردین‌ ماه ۱۴۰۵، مریم اکبری منفرد با پایان دوران محکومیت، از زندان قرچک ورامین آزاد شده است. طبق این گزارش، اکبری منفرد که مادر سه دختر است، پس از گذراندن ۱۵ سال محکومیت، در اول آبان ۱۴۰۳ از زندان سمنان به زندان قرچک ورامین منتقل شده بود تا حکم دو سال حبس جدید او به اجرا درآید.

    او در پرونده جدید به اتهاماتی از قبیل “نشر اکاذیب و تبلیغ علیه نظام” متهم شده بود.

    مریم اکبری منفرد که نخستین بار در دی‌ ۱۳۸۸ و پس از رخدادهای موسوم به “عاشورای ۸۸” بازداشت شده بود، در خرداد ۱۳۸۹ از سوی شعبه پانزدهم دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس محکوم شد.

    این زندانی سیاسی در اسفند ۱۳۹۹ از زندان اوین به زندان سمنان تبعید شد و در ادامه، در تیر ۱۴۰۲، با باز شدن دو پرونده جدید در دادسرای اوین و سمنان، به دو سال حبس دیگر محکوم شد.

    گفتنی است خانواده مریم اکبری‌ منفرد از قربانیان سرکوب‌های خونین دهه ۶۰ بوده‌اند و دو برادر او در سال‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۶۳ و نیز برادر کوچک و خواهرش در تابستان ۱۳۶۷ توسط جمهوری اسلامی ایران اعدام شده‌اند.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • چهلم کودکان مدرسه میناب؛ زخمی که هرگز التیام نمی‌یابد

    چهلم کودکان مدرسه میناب؛ زخمی که هرگز التیام نمی‌یابد

    برمش/ امروز چهارشنبه ۱۹ فروردین ماه ۱۴۰۵، چهلم کودکانی است که در فاجعه تلخ مدرسه میناب جان خود را از دست دادند؛ کودکانی که با رؤیاهای کوچک و قلب‌های بزرگ، قربانی خشونتی شدند که هیچ توجیهی برای آن وجود ندارد. این حادثه نه فقط یک اتفاق، بلکه یک زخم عمیق بر پیکر جامعه است؛ زخمی که با گذشت زمان هم التیام نمی‌یابد و درد آن همچنان در دل‌ها زنده می‌ماند.

    این فاجعه، غمی سنگین و فراموش‌نشدنی بر جای گذاشت. خانواده‌هایی که فرزندانشان را از دست دادند، هرگز به زندگی قبل بازنخواهند گشت و صدای خنده‌هایی که خاموش شد، برای همیشه در خاطره‌ها باقی خواهد ماند. چنین دردهایی نه با روزها و نه با سال‌ها کم‌رنگ می‌شوند؛ بلکه به بخشی از حافظه جمعی تبدیل می‌شوند.

    آنچه رخ داد، تنها از دست رفتن چند کودک نبود؛ بلکه نمادی از پیامدهای ویرانگر خشونت و جنگ است. جنگ فقط در میدان نبرد اتفاق نمی‌افتد، بلکه اثراتش به زندگی روزمره مردم، به مدارس، به خانه‌ها و به آینده یک نسل نفوذ می‌کند. این همان چهره واقعی و تلخ جنگ است؛ چهره‌ای که بی‌گناهان را هدف قرار می‌دهد و آینده را نابود می‌کند.

    چهلم این کودکان، یادآور این حقیقت است که چنین فجایعی هرگز نباید تکرار شوند. اما در عین حال نشان می‌دهد که آثار مخرب جنگ تا سال‌ها باقی می‌ماند و از یادها نمی‌رود. نام و یاد این کودکان برای همیشه در دل‌ها زنده خواهد ماند و این اندوه، به‌عنوان هشداری تلخ، در تاریخ ثبت خواهد شد.

    لازم به ذکر است دبستان دخترانه “شجره طیبه” در میناب روز شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴، در اولین روز حملات اسرائیل و امریکا به ایران مورد هدف قرار گرفت. بر اساس آمار منتشر شده در اثر این حمله ۱۶۸ نفر کشته و ۹۶ نفر زخمی شدند.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • سهم سنگین ایران از تراژدی خاورمیانه: ۲۱۶ کشته و ۱۷۶۷ زخمی در گزارش جدید یونیسف

    سهم سنگین ایران از تراژدی خاورمیانه: ۲۱۶ کشته و ۱۷۶۷ زخمی در گزارش جدید یونیسف

    برمش/ بر اساس تازه‌ترین گزارش‌های منتشر شده توسط یونیسف، خشونت‌های ویرانگر یک ماه اخیر در خاورمیانه به بهای جان بیش از ۳۴۰ کودک تمام شده و هزاران تن دیگر را با جراحات عمیق جسمی و روانی راهی بیمارستان‌ها کرده است. آمارهای دقیق این نهاد بین‌المللی نشان می‌دهد که در این میان، سهم کودکان در ایران با ۲۱۶ کشته و ۱۷۶۷ زخمی بیش از سایر نقاط بوده است؛ فاجعه‌ای که در آن حمله موشکی به مدرسه «شجره طیبه» در منطقه میناب به عنوان سیاه‌ترین نقطه تقویم این ماه ثبت شد و به تنهایی جان ۱۶۸ دانش‌آموز را در یک روز گرفت. این رخداد در میناب، به نمادی از آسیب‌پذیری محیط‌های آموزشی تبدیل شده و شوک بزرگی را به جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری وارد کرده است.

    دامنه این بحران انسانی تنها به یک مرز محدود نمانده و جغرافیای وسیعی از منطقه را در بر گرفته است. در لبنان، جان باختن ۱۲۴ کودک و مجروحیت ۴۱۳ نفر دیگر، گویای وضعیت اضطراری حاکم است، در حالی که آمارها از کشته شدن ۴ کودک و زخمی شدن ۸۶۲ نفر در اسرائیل و تلفات مشابهی در کشورهای کویت، بحرین و اردن حکایت دارد. همچنین در سرزمین‌های فلسطینی، از جمله غزه و کرانه باختری، خشونت‌های جاری منجر به کشته شدن ۱۶ کودک و مجروحیت بیش از ۵۰ نفر شده است که نشان‌دهنده گستردگی ناامنی برای خردسالان در سرتاسر منطقه است.

    کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به این وضعیت هشدار داده است که زیرساخت‌های حیاتی مانند بیمارستان‌ها، مدارس و شبکه‌های آبرسانی که باید پناهگاه کودکان باشند، خود به اهداف جنگی تبدیل شده‌اند. در حال حاضر بیش از ۱.۲ میلیون کودک در پی بمباران‌ها و دستورات تخلیه آواره شده‌اند که این بی‌ثباتی مداوم نه تنها سلامت جسمی، بلکه رشد مغزی و تنظیم هیجانی آن‌ها را در بلندمدت با خطرات جبران‌ناپذیری مواجه می‌کند. این گزارش تأکید می‌کند که بدون توقف فوری درگیری‌ها، یک نسل کامل با زخم‌های عمیق روانی و فقدان امنیت بنیادین بزرگ خواهد شد.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • حمله سلطنت‌طلبان به فعالان زن بلوچ پس از پایان کنگره آزادی ایران در لندن

    حمله سلطنت‌طلبان به فعالان زن بلوچ پس از پایان کنگره آزادی ایران در لندن

    برمش/ روز یکشنبه ۹ فروردین ماه ۱۴۰۵، در پی پایان نشست دو روزه «کنگره آزادی ایران» در شهر لندن، گزارش‌هایی از حمله گروهی از اراذل و اوباش سلطنت‌طلب‌ به شرکت کنندگان این اجلاس، از جمله فعالان زن بلوچ و دیگر کنشگران ملل، منتشر شده است. بر اساس تصاویر منتشر شده، این افراد با رفتارهای خشونت‌آمیز، فحاشی و ایجاد فضای رعب و تهدید، تلاش کردند صدای مخالفان خود را سرکوب کنند. این اقدامات فاشیستی نشان‌دهنده نوعی رویکردی حذف‌گرایانه است که حتی پیش از رسیدن به قدرت، خود را در قالب برخورد فیزیکی و کلامی با منتقدان نشان می‌دهد.

    فعالین زن بلوچ در شرایطی سخت و سرکوب‌گرانه‌ای که جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده رشد کرده‌اند، توانسته‌اند با تلاش و پایداری، خود را بالا بکشند و به صدای بخشی از زنان بلوچستان تبدیل شوند؛ صدایی که از دل محرومیت، تبعیض و فشار بیرون آمده است. با این حال، برخوردی که از سوی سلطنت‌طلب‌ها با این فعالان صورت گرفت، نه‌تنها تفاوتی با رفتارهای سرکوبگرانه ندارد، بلکه از جهاتی نگران‌کننده‌تر است. چرا که جمهوری اسلامی ایران اساساً ادعایی درباره دموکراسی و برابری ندارد، اما این افراد در حالی شعار آزادی و دموکراسی سر می‌دهند که در عمل، تحمل کوچک‌ترین صدای مخالف را هم ندارند.

    افرادی که با وجود زندگی در اروپا، هنوز هیچ درکی از مفاهیم دموکراسی، تحمل مخالف و کنش سیاسی ندارند، با رفتارهای خشونت‌آمیز و توهین‌آمیز، عملاً نشان می‌دهند که فاصله عمیقی با فرهنگ سیاسی، عقل و منطق دارند. این سبک حملات از سوی سلطنت طلبان، نگرانی‌های جدی درباره آینده سیاسی ایران ایجاد کرده است. منتقدان بر این باورند که اگر چنین رفتارهایی ادامه پیدا کند، می‌تواند به تشدید تنش‌ها و تکرار الگوهای سرکوب
    در شکلی دیگر منجر شود.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

دکمه بازگشت به بالا