بلوچستان

  • جنوب ایران؛ میدان خط‌ونشان قدرت‌ها، قربانیانش مردم‌اند

    جنوب ایران؛ میدان خط‌ونشان قدرت‌ها، قربانیانش مردم‌اند

    برمش/ از بلوچستان تا احواز، جنوب ایران سال‌هاست به میدان ارسال پیام‌های سیاسی و نظامی تبدیل شده است؛ جایی که هزینه‌ این خط‌ونشان‌ها را نه تصمیم‌گیران، بلکه مردم عادی می‌پردازند.

    جمهوری اسلامی ایران پیش‌تر با سرکوب خونین معترضان در جمعه‌های خونین زاهدان و خاش و همچنین سرکوب و کشتار شهروندان عرب در نیزارهای معشور، نشان داد که برای حفظ قدرت از به‌کارگیری خشونت گسترده علیه شهروندان خود ابایی ندارد؛ خشونتی که تلاشی برای نمایش اقتدار و ایجاد هراس در مرکزنشینان و آزمودن واکنش جامعه جهانی می‌دانند.

    اکنون نیز با حملات آمریکا به زیرساخت‌ها و مراکز نظامی در جنوب ایران، این مناطق بار دیگر به صحنه‌ ارسال پیام میان قدرت‌ها تبدیل شده‌اند؛ پیام‌هایی که در نهایت، بار اصلی آن بر دوش مردم منطقه است. آمریکا با بمباران پل‌ها، فرودگاه‌ها و حداقل زیرساخت‌های این خطه میخواهد این پیام را به رژیم ایران برساند که این سطح از بمباران را می‌تواند در مناطق مرکزی ایران نیز انجام بدهد. مناطقی که شهروندانش همچون بلوچ‌ها و عرب‌ها و ساکنین بندر غیرخودی محسوب نمی شوند و می تواند تبعاتی برای رژیم داشته باشد.

    در این میان، مردم جنوب ایران از بلوچستان تا احواز، همزمان با گرمای طاقت‌فرسای بالای ۵۰ درجه، با قطعی برق، کمبود آب، ضعف زیرساخت‌ها و اکنون نیز با پیامدهای ناامنی و حملات نظامی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

    در حالی که قدرت‌ها برای یکدیگر خط‌ونشان می‌کشند، این مردم‌اند که میان بحران‌های انباشته، هر روز هزینه‌ای تازه می‌پردازند؛ مردمی که نه در تصمیم‌گیری‌ها نقشی دارند و نه از امنیت و امکانات اولیه‌ای که حق هر شهروندی است، برخوردارند.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • بلوچستان در سایه جنگ و بحران داخلی

    بلوچستان در سایه جنگ و بحران داخلی

    ✍️سانیا میر بلوچ

    برمش/ در حالی که ایران در ماه‌های اخیر با تنش‌های خارجی، فشارهای امنیتی و پیامدهای جنگ در منطقه روبه‌رو بوده، توجه افکار عمومی عمدتاً بر سیاست خارجی و تحولات ژئوپلیتیکی متمرکز شده است. اما هم‌زمان، در داخل کشور نیز رویدادهایی در مناطق پیرامونی، به‌ویژه بلوچستان، رخ داده که پرسش‌های مهمی درباره رابطه امنیت، توسعه و حقوق شهروندان مطرح می‌کند.

    اعتراضات زنان بلوچ در تفتان و فاریاب به فعالیت‌های معدنی و نحوه بهره‌برداری از منابع طبیعی، نمونه‌ای از این وضعیت است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این تجمع‌ها با برخورد نیروهای امنیتی، زخمی شدن شماری از زنان و بازداشت تعدادی از معترضان همراه شد. معترضان اعلام کرده بودند که خواسته اصلی آنان شفافیت در واگذاری معادن، حفاظت از منابع آب و محیط زیست و بهره‌مندی عادلانه مردم محلی از ثروت منطقه بوده است.

    این رخدادها در بستری وسیع‌تر اتفاق می‌افتد. بلوچستان سال‌هاست با شاخص‌های پایین توسعه، نرخ بالای بیکاری، کمبود زیرساخت‌ها و فقر مزمن روبه‌رو است. هم‌زمان، آمار منتشرشده از سوی خبرگزاریهای حقوق بشر بلوچستان درباره شمار بالای اعدام شهروندان بلوچ، به نگرانی‌های حقوق بشری در این منطقه دامن زده است. اگرچه این آمار از سوی یک نهاد مستقل منتشر شده و نیازمند راستی‌آزمایی در کنار دیگر منابع است، اما در صورت صحت، نشان‌دهنده روندی است که شایسته بررسی و پاسخ‌گویی شفاف است.

    پرسش اساسی این است که آیا در شرایطی که کشور با تهدیدهای خارجی مواجه است، افزایش رویکرد امنیتی در داخل می‌تواند شکاف میان دولت و جوامع محلی را عمیق‌تر کند؟

    تجربه بسیاری از کشورها نشان داده است که در دوره‌های بحران خارجی، دولت‌ها گاه اولویت بیشتری به ملاحظات امنیتی می‌دهند. اما اگر مطالبات اقتصادی، زیست‌محیطی و مدنی نیز صرفاً از همین منظر دیده شوند، خطر آن وجود دارد که مسائل توسعه‌ای به بحران‌های پایدار اجتماعی تبدیل شوند.

    در بلوچستان، موضوع تنها یک معدن یا یک تجمع اعتراضی نیست. مسئله اصلی این است که بخش قابل توجهی از مردم منطقه احساس می‌کنند با وجود قرار گرفتن در کنار منابع طبیعی ارزشمند، سهم اندکی از منافع اقتصادی، فرصت‌های شغلی و سرمایه‌گذاری دریافت می‌کنند. هنگامی که چنین احساسی با فقر، بیکاری و برخوردهای امنیتی هم‌زمان شود، اعتماد عمومی بیش از پیش آسیب می‌بیند.

    در چنین شرایطی، آینده بلوچستان را نمی‌توان صرفاً از زاویه امنیت تحلیل کرد. امنیت پایدار زمانی شکل می‌گیرد که در کنار اجرای قانون، حقوق شهروندی، توسعه متوازن، شفافیت در مدیریت منابع طبیعی و امکان بیان مسالمت‌آمیز مطالبات نیز تضمین شود.

    بلوچستان تنها یک منطقه مرزی نیست؛ بخشی از تنوع فرهنگی، تاریخی و انسانی ایران است. آینده این منطقه، همانند آینده دیگر مناطق کشور، به این بستگی دارد که آیا مطالبات مدنی و توسعه‌ای از مسیر گفت‌وگو، پاسخ‌گویی و مشارکت مدیریت می‌شوند یا آنکه شکاف میان جامعه و نهادهای حکومتی عمیق‌تر خواهد شد.

    در نهایت، هر راهکاری که به کاهش تنش، افزایش اعتماد عمومی، رعایت حقوق بشر و توسعه پایدار بینجامد، می‌تواند به سود همه شهروندان ایران باشد. در مقابل، تداوم چرخه محرومیت، بی‌اعتمادی و برخوردهای امنیتی، خطر تداوم و تعمیق بحران‌های اجتماعی را افزایش می‌دهد.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    Bramsh-Balochistan woman’s voice

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • بهزیستی: سالانه بیست درصد به تعداد بانوان سرپرست خانوارِ تحت پوشش اضافه می‌شود

    بهزیستی: سالانه بیست درصد به تعداد بانوان سرپرست خانوارِ تحت پوشش اضافه می‌شود

    برمش/ روز سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، “نرجس خاتون اسعدی خلیلی”، مدیرکل امور خانواده و بانوان بهزیستی ایران با اشاره به اینکه در حال حاضر تعداد ۲۷۸۰۰۰ خانوار زن سرپرست خانوار تحت پوشش سازمان هستند، تصریح کرد: “به طور متوسط سالانه حدود ۲۰ درصد به تعداد بانوان سرپرست خانوار تحت پوشش اضافه می‌گردد.”

    گفتنی است تعداد زیادی از زنان در بلوچستان به دلیل اعدام های فراقانونی و یا تیراندازی بی ضابطه نیروهای رژیم جمهوری اسلامی ایران بالاجبار سرپرست خانوار می شوند.

    این زنان در حالی ملزم به تامین مخارج می شوند که همسرانشان به دلیل نبود شغل واقعی در استان، مجبور به انجام مشاغل کاذبی همچون سوختبری و فروش‌ مواد مخدر بوده و توسط رژیم جمهوری اسلامی کشته شدند.

    زنان سرپرست خانوار در بلوچستان از ضعیف ترین اقشار جامعه از لحاظ تامین منابع اقتصادی هستند که بسیاری از آنان به دلیل سیاست های رژیم جمهوری اسلامی ایران فاقد شناسنامه و مدارک هویتی هستند و تحت پوشش هیچ ارگان یا نهادی نیستند.

    این آمار بیانگر درصد بالایی از زنان جامعه ایران و بلوچستان است که به دلیل سیاست های غلط رژیم جمهوری اسلامی ایران گرفتار فقر تحمیلی شدند و در کشوری که بسیار غنی و ثروتمند هستند باید با کمترین درآمد با تورم و گرانی در آن جغرافیا دست و پنجه نرم کنند.

    #برمش_صدای_زنان_بلوچستان

    تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:

    وبسایت برمش :
    www.Bramsh.org
    Instagram:
    https://www.instagram.com/bramsh_org
    Telegram:
    https://t.me/bramshbalochistan

  • بلۆچئے دۆد و رَبێدگ

    دوم مارس دود و ربیدگی روچ یا همان روز جهانی فرهنگ بلوچ

    احتمالاً تعداد زیادی از ما دود و ربیدگی روچ را شنیده ایم ولی تعداد کمی از ما دلیل این نامگذاری را می دانیم.

    ۲ مارچ که مصادف است با ۱۲ اسفد ماه ۱۴۰۲، در کشورهای مختلف جهان مانند پاکستان، افغانستان و در برخی از کشورهای عربی، افریقایی و اروپایی و همچنین ایران جشن گرفته می شود.

    لازم به ذکر است که این روز هر ساله در ایران بدون ذکر نام توسط مردم بلوچ گرامی داشته می شود.

    گفتنی است در دوم مارچ سال ۲۰۱۰، در دانشگاه خضدار واقع در شرق بلوچستان، سازمان دانشجویان بلوچ آزاد یا همان BSO AZAD همایشی جهت معرفی فرهنگ بلوچ برگزار کردند اما رژیم جمهوری اسلامی پاکستان این همایش معمولی را یک تهدید امنیتی دانست و بدان حمله برد که در جریان این حمله دو دانشجوی بلوچ به نامهای جنید بلوچ و سکندر بلوچ کشته و دستکم ۳۵ نفر دیگر مجروح شدند.

    پس از این حادثه ناگوار شراره های در دل بلوچهای سراسر جهان به وجود آمد تا راه سازمان دانشجویان آزاد BSO AZAD را ادامه دهند و از آن پس این روز به عنوان “بلۆچئے دۆد و رَبێدگ” نامگذاری شد.

  • برای اولین بار در تاریخ؛ یک زن بلوچ برنده جايزه “شجاع‌ترین زنان جهان” از سوی دولت آمریکا شد

    برای اولین بار در تاریخ؛ یک زن بلوچ برنده جايزه “شجاع‌ترین زنان جهان” از سوی دولت آمریکا شد

    امروز جمعه ١١ اسفند ماه ۱۴۰۲، وبسایت رسمی دولت ایالات متحده آمریکا بانُک “فریبا بلوچ” را به عنوان یکی از شجاع‌ترین زنان جهان که برای حقوق زنان، تبعیض جنسیتی، ملی و مذهبی فعالیت می‌کند، اعلام کرد.

    این جایزه روز دوشنبه ١۴ اسفند ماه ۱۴۰۲ برابر با ۴ مارس ٢٠٢۴ در جلسه‌ای با حضور بانوی اول آمریکا، خانم “جیل بایدن” و وزیر امور خارجه آمریکا،” آنتونی بلینکلن” در کاخ سفید به خانم فریبا بلوچ اهدا خواهد شد.

    وبسایت دولت آمریکا در توصیف خانم بلوچ نوشته است:

    “فریبا بلوچ یک فعال حقوق بشر بلوچ و اهل ایران و مقیم لندن است. او در مورد حقوق زنان و بحران حقوق بشر در سیستان و بلوچستان که به طور نامتناسبی تحت تأثیر خشونت رژیم، اعدام ها و تبعیض های سیستماتیک قرار گرفته است، صریح صحبت می کند.

    در نتیجه فعالیت‌های وی و در تلاش برای ارعاب او، مقامات ایرانی او را تهدید به مرگ کرده و پسر و برادرش را در ایران بازداشت کرده اند. با این حال، خانم بلوچ معتقد است که تنها راه رو به جلو مقاومت است و بر فعالیت خود پافشاری می کند.

    خانم بلوچ به دفاع از حقوق زنان بلوچ و ایرانی و جلب توجه به تبعیض جنسیتی، قومیتی و فرقه ای رژیم جمهوری اسلامی ایران ادامه می دهد.”

    گفتنی است که این جایزه از ماه مارس سال ٢٠٠٧ به شماری از زنان شجاع از اقصی نقاط جهان اهدا می‌شود و این برای اولین بار می‌باشد که یک زن بلوچ در بین سیزده برنده‌ای که امسال انتخاب شده‌اند، قرار گرفته است.

    لازم به ذکر است که مراسم اهدای این جایزه در روز دوشنبه ١۴ اسفند ماه از طریق وب‌سایت کاخ سفید بصورت مستقیم پخش خواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا