با وجود مخالفت اسلامگرایان، قانون منع ازدواج کودکان در بلوچستان پاکستان تصویب شد
برمش/ با وجود مخالفتهای گسترده و اعتراضات نمایندگان اسلامگرا، مجلس ایالتی بلوچستان پاکستان قانون منع ازدواج کودکان را به تصویب رساند. این قانون با هدف جلوگیری از ازدواجهای زودهنگام، سن قانونی ازدواج را به ۱۸ سال افزایش میدهد.
این لایحه که روز جمعه در مجلس ایالتی پاکستان تصویب شد، حداقل دو سال حبس برای ازدواج با افراد زیر سن قانونی تعیین کرده و حداقل سن ازدواج را برای مردان و زنان به هجده سال افزایش داده است.
با این حال، تصویب این لایحه با اعتراضات گسترده نمایندگان اسلامگرا در مجلس ایالتی مواجه شد. نمایندگان مخالف با ایجاد جنجال، جایگاه رئیس مجلس را محاصره و نسخههایی از لایحه را پاره کردند. یونس عزیز زهری، رهبر مخالفان، در این خصوص گفت: «این قانون فقط برای جلب رضایت سازمانهای غیردولتی به تصویب رسیده است.»
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
زنان و کودکان بلوچستان در سایه بحران کمآبی و چالشهای معیشتی
برمش/ بلوچستان بهعنوان یکی از مناطق کمتر توسعه یافته ایران با مشکلات جدی در زمینه آب و معیشت روبه رو است. کمبود منابع آبی و فقدان زیرساختهای پایدار، زندگی روزمره ساکنان این منطقه را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.
براساس گزارشها:
بیش از ۶۰٪ جمعیت استان در دسترسی محدود به آب سالم قرار دارند.
نرخ فقر در این استان حدود ۴۰٪ برآورد شده است که حتی آمارهای رسمی نیز آن را یکی از محرومترین مناطق کشور میدانند. با این حال فعالان محلی میگویند واقعیت میدانی بسیار فراتر از این ارقام است و فقر، کمآبی و حاشیه نشینی در بسیاری از روستاها به سطح بحرانی رسیده است.
زنان و کودکان بیشترین آسیب را از کم آبی، فقر و نبود فرصتهای شغلی میبینند. در بسیاری از خانوادهها مردان به دلیل نبود کار، مهاجرت اجباری یا اعدامهای گسترده و بیرویه حضور ندارند و مسئولیت تأمین معیشت خانواده بر دوش زنان مانده است.
زندگی روزمره در روستاهای مرزی بهویژه برای زنان با چالشهای فیزیکی و اجتماعی همراه است حمل آب از مسافتهای طولانی، کارهای سنگین خانگی و مسئولیت نگهداری از کودکان باعث افزایش فرسودگی و آسیبپذیری آنها میشود. کودکان نیز بهدلیل کمبود آب، سوءتغذیه و دسترسی محدود به خدمات بهداشتی در معرض خطرهای جدی قرار دارند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
قتل یک دختر نوجوان بلوچ در قلعهگنج؛ خشونتی دیگر در سایه مردسالاری
برمش/ شامگاه چهارشنبه ۱۴ آبان ماه ۱۴۰۴، یک دختر نوجوان بلوچ به نام سوسن چهارشنبهپور، ۱۸ ساله و اهل شهر رمشک از توابع شهرستان قلعهگنج، بر اثر تیراندازی مستقیم برادرش جان خود را از دست داد.
گفتنی است این حادثه در پی اختلاف خانوادگی بر سر ازدواج رخ داده است. سوسن قصد داشته با پسری که پیشتر برای خواستگاریاش آمده بود ازدواج کند، اما برادرش با این ازدواج مخالفت کرده و پس از مشاجره، با شلیک دو گلوله مستقیم جان خواهرش را گرفت و سپس از محل متواری شده است.
این حادثه نمونهای دیگر از خشونت علیه زنان بلوچ در محیط خانوادگی و مردسالارانه است که پیامدهای اجتماعی و روانی گستردهای دارد. زنان نوجوان، بهویژه در مناطق محروم بلوچستان، همواره در معرض کنترل شدید خانواده و محدودیتهای ازدواج و انتخاب شریک زندگی قرار دارند.
فعالان مدنی و حقوق بشری این حادثه را نماد استمرار خشونت سیستماتیک و فقدان حمایت قانونی مؤثر از زنان بلوچ میدانند و خواستار پیگیری سریع و محاکمه عاملان چنین جنایاتی شدهاند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برمش/ خبرگزاری «گاردین» در گزارشی تازه به وضعیت دردناک گُلی کوهکن پرداخته است. دختر جوان بلوچ که در سن ۱۲ سالگی مجبور به ازدواج شد و اکنون پس از سالها تحمل خشونت خانگی، با خطر اجرای حکم اعدام روبهروست، مگر آنکه بتواند مبلغی سنگین ۱۰ میلیار تومان (۸۰ هزار پوند) را بهعنوان دیه به خانواده همسرش بپردازد.
گُلی در ۱۸ سالگی بازداشت شد، او گفته بود سالها قربانی خشونت بوده و در روز حادثه وقتی همسرش فرزند کوچکشان را کتک میزد، از یکی از بستگان کمک خواسته و در درگیری ناگهانی، همسرش جان باخته است. او در حالی بازجویی شد که سواد نداشت و وکیلی در کنارش نبود در همان شرایط مجبور به اعتراف شد.
طبق قوانین ایران، خانواده مقتول میتواند حکم قصاص را ببخشد و مجازات را به دیه تبدیل کند. اما برای گُلی، که خانوادهاش از نظر مالی ناتواناند جمعآوری این مبلغ تقریباً غیرممکن است. در صورت تأمین دیه او میتواند از اعدام نجات یابد هرچند احتمال دارد ارتباطش با فرزندش را از دست بدهد کودکی که اکنون نزد خانواده پدریاش زندگی میکند.
این پرونده تنها داستان یک نفر نیست، بلکه بازتابی از چالشهایی است که بسیاری از زنان در مناطق کمبرخوردار ایران با آن روبهرو هستند از ازدواجهای زودهنگام تا فقر، محرومیت از آموزش و محدودیت در دسترسی به عدالت.
زیبا بختیاری، فعال حقوق زنان بلوچ و عضو سازمان برمش، در گفتوگویی دربارهی این پرونده میگوید:
«گُلی کوهکن نماد صدها دختر و زنی است که در سکوت رنج میکشند. ریشهی مشکل در فقر، تبعیض و نبود حمایت اجتماعی است. تا زمانی که آموزش، عدالت و فرصتهای برابر برای همهی دختران ایران فراهم نشود، چنین تراژدیهایی تکرار میشود.»
این سخن بازتاب واقعیتی تلخ است: زنان در بسیاری از نقاط کشور، بهویژه در مناطق دور از مرکز، با فشارهای اقتصادی، فرهنگی و حقوقی روبهرو هستند. با وجود این، صدای آنها کمکم شنیده میشود؛ صدایی که از مرز قومیت و مذهب میگذرد و به پیام مشترکی میرسد حق زیستن، حق آموختن و حق داشتن انتخاب.
بر اساس معیارهای بینالمللی حقوق بشر، اجرای حکم اعدام برای افرادی که در کودکی مرتکب جرم شدهاند، نقض آشکار قوانین جهانی است. نهادهای بینالمللی بارها از ایران خواستهاند تا چنین احکامی را لغو کند و از رویکردهایی استفاده کند که بازسازی زندگی را جایگزین مجازات مرگ سازد.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
کاهش کمکهای مالی دولتها، ضربهای سنگین به برنامههای مقابله با خشونت علیه زنان
برمش/ سازمان ملل متحد هشدار داده است که کاهش گسترده کمکهای مالی از سوی دولتها، باعث توقف یا تعطیلی بسیاری از برنامههای حمایت از زنان و دختران در برابر خشونت شده است.
به گزارش سازمان زنان ملل متحد (UN Women)، کاهش بودجه بهویژه در حوزه حقوق بشر و کمکهای بشردوستانه، تأثیر مستقیمی بر فعالیت نهادهایی داشته که در سالهای گذشته برای حمایت از قربانیان خشونت فعالیت میکردند. یکی از مهمترین عوامل این کاهش، کاهش شدید کمکهای مالی دولت ایالات متحده در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ عنوان شده است.
در یک بررسی انجامشده از ۴۲۸ نهاد حقوق بشری، بخش بزرگی از این نهادها اعلام کردهاند که بهدلیل کمبود منابع مالی، ناچار به کاهش فعالیت یا توقف کامل برنامههای خود شدهاند.
سازمان ملل همچنین هشدار داده است که در صورت تداوم این وضعیت، بسیاری از پناهگاهها، مراکز مشاوره و برنامههای آموزشی در کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین بهطور کامل از بین خواهند رفت. این وضعیت میتواند به بازگشت جامعه به عقب و از بین رفتن دستاوردهای دو دهه گذشته در زمینه برابری جنسیتی منجر شود.
طبق برآورد این سازمان، یکسوم زنان جهان در طول زندگی خود دستکم یکبار خشونت جسمی یا جنسی را تجربه میکنند و در اغلب موارد، این خشونت از سوی شریک زندگی آنها رخ میدهد. نهادهای حقوق بشری همچنین از افزایش مصونیت عاملان خشونت و عادیشدن این پدیده در برخی جوامع خبر دادهاند.
سازمان ملل خواستار بازنگری فوری دولتها در سیاستهای حمایتی شده و تأکید کرده است که تداوم این روند، جان و امنیت میلیونها زن و دختر را به خطر میاندازد.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برمش/ در مرزهای خشک و داغ بلوچستان، جایی که زمین تشنه است و زندگی با رنج آمیخته شده، دو زن سالخورده و تنها برای تأمین نان شب، بطری کوچکی از بنزین در دست داشتند. اما نیروهای نظامی، نه فقر را دیدند، نه چهره چروکخورده آنان را؛ لگد زدند، فریاد کشیدند، و شرافت زن بلوچ را در برابر چشم جهان به خاک انداختند.
این حادثه در اول آبان ۱۴۰۴ در پایانه مرزی میلک هیرمند رخ داد؛ جایی که فقر و بیکاری آنقدر ریشه دوانده که زنان سالخورده ناچار شدهاند برای بقا، کولبری و فروش چند لیتر سوخت را بر دوش بکشند. اما در کشوری که فقر جرم است و قدرت مصونیت، این زنان نه قربانی شرایط، که مجرم شناخته میشوند.
آنچه در میلک اتفاق افتاد، فقط توهین به دو زن نبود؛ توهین به مفهوم انسانیت بود. وقتی سربازی با لباس رسمی دولت، به پیرزنی که نان ندارد لگد میزند، ما با یک حادثه ساده روبهرو نیستیم؛ این نمادی است از فروریختن اخلاق، نابودی کرامت و شکست وجدان جمعی.
در همان سرزمینی که مسیرهای اصلی قاچاق سوخت در اختیار مافیاهای وابسته به نهادهای نظامی است، زنان و مردان فقیر بلوچ برای حمل یک بطری بنزین، تحقیر و کتک میخورند. این تناقض تلخ، چهره واقعی حکومتی را نشان میدهد که قانون را فقط برای ضعیفان به کار میگیرد و قدرت را سپر مجرمان سازمانیافته میکند.
سالهاست که وعده “برخورد با خاطیان” تکرار میشود، اما نتیجه همیشه یکی است: سکوت، انکار و پاک کردن رد حقیقت. مردم بلوچستان دیگر به این وعدهها باور ندارند. زیرا عدالت، اگر از دل مردم نیاید، از بالا هرگز نخواهد آمد.
در نظامی که تبعیض ساختاری، فقر و نابرابری را ابزار کنترل کرده است، تحقیر زنان فقیر تنها بخشی از سیاست بزرگتری است: شکستن عزت مردم تا سکوتشان را بخرد. اما هر لگدی بر پیکر پیرزنی در مرز، ضربهای بر وجدان ملی است؛ و هر توهینی، جرقهای برای بیداری.
این زنان تنها کولبر نبودند، آنها تصویر تمام مادرانی هستند که با دستان خالی فرزندانشان را بزرگ کردند، نان ساختند، دعا خواندند، و حالا با همان دستان لرزان، سوخت میفروشند تا زنده بمانند.
عدالت اگر واقعی است، باید از مرز میلک آغاز شود. از همانجا که فقر، جرم نامیده میشود و قدرت، بیگناه و تا روزی که مردم بلوچ با صدای بلند فریاد نزنند «کرامت انسانی خط قرمز ماست»، این چرخهی تحقیر ادامه خواهد داشت.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
درد بی پایان خشونت خانگی، زنان بلوچی که قربانی مردسالاری می شوند
برمش/ قتلهای اخیر زنان بلوچ، مانند ساجده سندکزهی در خاش و ریحانه درزاده در نیکشهر، بار دیگر درد بیپایان خشونت خانگی را در بلوچستان آشکار کرد. زنانی که هنوز جوان بودند، با کودکانی در آغوش که قربانی مردسالاری و ساختاری شدند که سالها به حقوق و کرامت آنان بیتوجه بوده است.
این اتفاقها نشان میدهد که خشونت خانگی فقط یک حادثه شخصی نیست؛ این یک بحران اجتماعی است که هر روز در گوشه و کنار خانهها، کوچهها و روستاها رخ میدهد و همه ما را متاثر میکند. زنان بلوچ زمانی ستون خانواده و جامعه بودند و احترام به کرامت آنها بخشی از شرافت مردان به شمار میرفت. امروز اما فقر، مردسالاری مذهبی و فقدان آموزش باعث شده است زن نه تنها محور زندگی، بلکه هدف خشونت و سلطه باشد.
خشونت خانگی در بلوچستان حاصل ترکیبی از فقر، محرومیت آموزشی و مردسالاری تحمیلی است. مردانی که خود در فقر و ناامنی بزرگ شدهاند، سلطه را در خانه تجربه میکنند و زنان قربانی این چرخه میشوند. زنان نوجوان یا جوان، درگیر ازدواجهای اجباری یا اجباری اقتصادی شدهاند و هیچ حمایت مؤثری از آنها وجود ندارد.
قتل ساجده و ریحانه نه تنها جانشان را گرفت، بلکه پیامدهای اجتماعی گستردهای بر جای گذاشت:
زنان اعتماد خود به نزدیکان و جامعه را از دست میدهند.
کودکان شاهد خشونت، خشونت را الگویی طبیعی میبینند و این چرخه در نسلهای بعد ادامه مییابد.
ارزشهای اخلاقی و کرامت انسانی در جامعه آسیب میبیند و فروپاشی فرهنگی و روانی رخ میدهد.
قتلهای ساجده و ریحانه، فریاد خاموش جامعهای است که در آن خشونت علیه زنان به بخشی از زندگی تبدیل شده است. اگر مردم امروز دست به اقدام نزنند، فردا قربانیان بیشتری خواهند بود. این تغییر، از خانهها و دلهای مردم شروع میشود، نه از دستورالعملهای دولت و حکومتی که مردم ما را در بدترین شرایط، از لحاظ سواد، آموزش، امنیت، و حتی حق زندگی، تحت فشار و تهدید قرار داده است.
سالها است که فقر، محرومیت آموزشی و قوانین مردسالارانه، زنان بلوچ را در برابر خشونت آسیبپذیر کرده است. مردانی که در چنین ساختاری رشد کردهاند، خشونت را ابزار قدرت و کنترل میدانند و زنانی که باید محور خانواده باشند، به قربانی تبدیل شدهاند. هر روز که سکوت ادامه یابد، این چرخه خشونت عمیقتر میشود و نسلهای بعد را نیز تحت تاثیر قرار میدهد.
تغییر واقعی زمانی رخ میدهد که خود مردم، از خانه و جامعه کوچک خود شروع کنند: آموزش و گفتگو درباره حقوق زنان، حمایت از قربانیان خشونت، بازتعریف غیرت و مردانگی به معنای احترام و مسئولیت، و توانمندسازی اقتصادی زنان. هر اقدام کوچک محلی، هر صدای حمایتگر، و هر روایت ثبت شده از زنان قربانی میتواند موجی از تغییر ایجاد کند و چرخه خشونت را بشکند.
این مسیر، مسیر مردمی است، مسیر دلها و وجدانها، و تنها راهی است که میتواند کرامت زن را بازگرداند و جامعه بلوچ را از فروپاشی اخلاقی و روانی نجات دهد. سکوت دیگر جایی ندارد؛ حالا وقت بیداری و اقدام است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برمش/ روز شنبه ۲۶ مهرماه ۱۴۰۴، یک زن جوان بلوچ به نام ریحانه درزاده، فرزند عبدالرحمن و مادر دو دختر خردسال، در روستای شگیم بالا از توابع شهرستان نیکشهر، بر اثر خفگی به دست همسرش به قتل رسیده است.
گفتنی است این حادثه در پی اختلاف خانوادگی میان زن و شوهر و پس از درگیری لفظی بر سر تحویل ندادن طلاهای شخصی ریحانه رخ داده است. همسر وی که قصد ازدواج مجدد داشته، پس از مخالفت ریحانه او را مورد ضرب و جرح قرار داده و در ادامه با دستان خود خفه کرده است.
قاتل پس از ارتکاب جرم، جسد همسرش را در اتاق خواب رها کرده و حدود ساعت ۴ صبح با این ادعا که «ریحانه بیهوش شده»، خانواده خود را به خانه فراخوانده است. با حضور بستگان و اطلاع اهالی روستا، موضوع به پلیس گزارش داده شده و همسر مقتول به عنوان مظنون اصلی بازداشت شده است.
پیکر ریحانه درزاده روز بعد به پزشکی قانونی چابهار منتقل شد. طبق گزارش رسمی، علت مرگ خفگی اعلام گردیده است. تحقیقات قضایی دربارهی این پرونده همچنان در جریان است.
ریحانه تنها ۲۳ سال داشت و دو دختر خردسال از او به جا مانده است.
این حادثه تازهترین نمونه از افزایش نگرانکنندهی خشونت خانگی علیه زنان در بلوچستان است؛ پدیدهای که ریشه در فقر، نبود حمایتهای قانونی مؤثر و ساختار مردسالار جامعه دارد.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
ضرب و شتم دو زن سالمند بلوچ در پایانه مرزی میلک واقع توسط یک سرباز وظیفه
برمش/ امروز پنجشنبه ۱ آبان ماه ۱۴۰۴، دو زن سالمند بلوچ در پایانه مرزی میلک واقع در شهرستان هیرمند، توسط یک سرباز وظیفه مورد ضرب و شتم و فحاشی قرار گرفتند.
در تصاویر منتشر شده مشخص است که دو زن سالمند بر روی زمین افتادند و یکی از سربازان به یکی از آنها لگد زده و به هردو توهین و فحاشی میکنند و در حالی که یکی از افراد تلاش دارد مانع از ادامه حمله شوند، اما سرباز با پرخاشگری به او نیز واکنش نشان میدهد.
از هویت این دو زن تا زمان تنظیم گزارش اطلاعی در دسترس نیست.
این حد از خشونت در حالی اتفاق می افتد که این دو پیرزن از سر فقر و ناچاری مجبور به فروش چند لیتر بنزین برای تهیه لقمه ای نان شده اند. سیاستهای تبعیض آمیز رژیم ایران در مناطق مرزی منجر به گسترش فقر و روی آوردن شهروندان مرزنشین به مشاغل کاذبی همچون دستفروشی و سوختبری شده است و این سیاستها همواره منجر به جفای مضاعف بر زنان و کودکان می شود که به دلیل فقر از یکسو مجبور به انجام کارهای کاذب می شوند و از سویی دیگر توسط نیروهای رژیم جمهوری اسلامی ایران مورد ضرب و شتم و تحقیر قرار می گیرند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برمش/ حادثه تلخ ایرانشهر، که در آن یک زن جوان جان باخت و زنی دیگر زخمی شد، بار دیگر نشان داد که رسم تیراندازی در مراسمهای شادی و عزا نهتنها سنتی نادرست، بلکه تهدیدی مستقیم علیه جان انسانها و امنیت عمومی است. این اتفاقها دیگر «تصادف» نیستند، بلکه نتیجه تداوم بیقانونی، سهلانگاری و نبود فرهنگسازی در برابر دسترسی آسان به سلاح در برخی مناطق کشور هستند.
در بسیاری از شهرهای بلوچستان، تیراندازی در مراسمها نوعی «نمایش مردانگی و شادی» تلقی میشود، اما در عمل تبدیل به آیین مرگ و اندوه شده است. هر سال دهها خانواده به دلیل همین رسم اشتباه داغدار میشوند؛ قربانیانی که اغلب زن و کودکاند و هیچ نقشی در حادثه ندارند.
چندین پیشنهاد برای تغییر و پیشگیری در این امر تا شاهد همچنین فاجعه تاسف باری نباشیم:
۱- نهادهای فرهنگی، رسانهها و فعالان اجتماعی باید در جهت تغییر نگرش عمومی نسبت به «تیراندازی در مراسم» اقدام کنند؛ استفاده از الگوهای محلی، روحانیون و بزرگان طوایف برای آگاهیبخشی میتواند مؤثر باشد.
۲-برخورد قانونی با تیراندازی در مراسمها باید جدیتر و بازدارندهتر شود. عدم پیگیری مؤثر از سوی مسئولان باعث شده این رفتار پرخطر به عادت اجتماعی بدل شود.
۳- موسیقی محلی، رقصهای آیینی، یا آتشبازیهای ایمن میتوانند جایگزینی بیخطر و زیباتر برای این رسم خطرناک باشند.
در نهایت، حادثه ایرانشهر تنها یک تراژدی خانوادگی نیست، بلکه هشداری اجتماعی است: تا زمانی که جامعه در برابر سنتهای خطرناک سکوت کند، هر جشن میتواند به سوگ بدل شود.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
Bramsh-Balochistan woman’s voice
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
