ویدیوی از “یونس ریگی “ کودک بلوچ مجروح در سالگرد جمعه خونین زاهدان
برمش/ “یونس ریگی“ پسربچه ای که در سالگرد جمعه خونین زاهدان در ۲۸ مهرماه ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی ایران مجروح شد، با انتشار ویدئویی از جزئیات آن روز می گوید.
گفتنی است رژیم جمهوری اسلامی ایران طی نزدیک به نیم قرن حکومت خود، کارنامه سیاهی در خصوص کشتار، مجروح و مضروب ساختن کودکان و حبس و زندانی کردن کودکان دارد.
جامعه جهانی، مدعیان حقوق بشر و حتی یونیسف (صندوق کودکان ملل متحد) در برابر این کشتار سکوت کرده اند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
برمش/ “نسیمه اسلام زهی”، متهم امنیتی سنی مذهب به صورت بلاتکلیف در بند زنان زندان اوین محبوس است. خانم اسلام زهی در شهریور ماه ۱۴۰۲، در دادسرای استان سیستان و بلوچستان به ضن عضویت در گروه ستیزهجو تفهیم اتهام شده است.
بر اساس همین گزارش: “خانم اسلام زهی به همراه همسرش در شهریورماه ۱۴۰۲، در دادسرای استان سیستان و بلوچستان به ظن عضویت در گروه ستیزهجو داعش تفهیم اتهام شد و سپس به زندان اوین منتقل شدند. تاکنون جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این افراد برگزار نشده است.”
بر اساس اطلاعات دریافتی، در شهریور ماه سال گذشته، خانم اسلام زهی به همراه همسر و فرزند یک ساله شان در استان سیستان و بلوچستان بازداشت شدند. در گزارشات نیروهای امنیتی عنوان شده است که آنها در زمان بازداشت حامل سلاح بوده اند.
نسیمه اسلام زهی، حدودا ۴۰ ساله به مدت سه ماه در یکی از سلولهای انفرادی بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین گذارند و سه ماه نیز در سلولهای چند نفره این بازداشتگاه سپری کرد. نهایتا در تاریخ چهاردهم اسفندماه ۱۴۰۲، به بند زنان این زندان منتقل شد.
به گفته این منبع مطلع، “عایشه فرزند یک ساله این زوج، پس از بازداشت این افراد به مکان نامعلومی منتقل شده است. اما در بازجویی ها به نسیمه گفته شده فرزندش را به یک خانواده شیعه سپرده اند. هم اکنون خانم اسلام زهی فرزند دومش را باردار است و به زودی زایمان خواهد کرد.”
همین گزارش م ی افزاید: “همسر نسیمه که اصالتا از اهالی استانهای کردنشین است، در یکی از اتاق های چند نفره در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری میشود. این زوج تاکنون هیچ تماس یا ملاقات حضوری با یکدیگر نداشته اند.”
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
دانش آموزان استان سیستان و بلوچستان در رتبه نخست ترک تحصیل در ایران
برمش/ گزارش مرکز آمار ایران از سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ می گوید، قریب به یک میلیون دانش آموز از تحصیل بازمانده اند. بررسی های آماری نشان می دهد روند ترک تحصیل ها فقط طی یک سال اخیر ۱۸ هزار مورد افزایش را تجربه کرده است. مرکز پژوهش های مجلس می گوید: سیاستگذاریها در جهت کاهش و در نهایت به صفر رساندن آمار نبوده است.
بررسی های بازوی فکری و پژوهشی مجلس نشان می دهد، ۵ استان سیستان و بلوچستان، آذربایجانغربی، خراسان رضوی، خراسان شمالی و گلستان در سال تحصیلی ۱۳۹۵-۱۳۹۴ بیشترین فراوانی نسـبی بازماندگان از تحصیل را داشــتهاند که در همین پنج استان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ نیز دارای بیشترین فراوانی نسبی هستند. از میان همه استانهای کشور، استان سیستان و بلوچستان در دو شاخص بازماندگی از تحصیـل و ترک تحصیل وضعیت بســیار نامناسبتری دارد بهنحوی که در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ تعداد ۱۴۵ هزارو ۳۴۰ نفر معادل بیش از ۱۸.۲ درصد از جمعیت دانشآموزی این استان بازمانده از تحصیل هسـتند و در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بیش از ۴ درصد از جمعیـت دانشآموزی آن استان ترک تحصیل کردهاند.
درد معیشت و فقر مهم ترین عوامل ترک تحصیل به شمار می آید، چنانکه مرکز پژوهش ها در گزارش خود تصریح می کند: خانوارهایی که در دهکهای پایین، فاقد بیمه، فقیر، فاقد درآمد ثابت و… هستند بیشتر در معرض بازماندگی ازتحصیل قرار دارند. بهطور کلی میتوان گفت که بازماندگی از تحصیل با وضعیت رفاه خانوارکاملا مرتبط است.
علاوه بر مقوله فقر، عدم تحصیل به زبان مادری و باورهای غلط مذهبی و مردسالارانه از عوامل موثر بر ترک تحصیل به خصوص دختران بلوچ محسوب می شود.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
مادر عبدالمتین قنبرزهی: “ما خواستار پشتیبانی از خانواده شهدا هستیم؛ صدایشان باشید.”
برمش/ روز سهشنبه ۷ فروردین ماه ۱۴۰۳، مادر “عبدالمتین قنبرزهی” از کودکان کار جان باخته در جمعه خونین زاهدان در حاشیه دیدار با مولوی عبدالحمید در مسجد مکی زاهدان گفت: “ در دادگاه سوالاتی مطرح کردند که اصلا منطقی و قابل توجیه نبود”
وی در رابطه با انتظار خود از مردم گفت: “ما خواستار پشتیبانی از خانواده شهدا هستیم؛ همدردی کنند و صدایشان باشند.”
در این دیدار مولوی عبدالحمید به ایراد سخنرانی پرداخت و به مقام و منزلت کشته شدگان جمعههای خونین اشاره کرد و گفت که این شهدا متضرر نشدند، بلکه آنان که با قلم و زبان دستور به چنین جنایتی دادند، متضرر شدند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
صنوبر، مادر خدانور لجهای با پلاکاردی که روی آن نوشته بود: “خواهان قصاص آمران و عاملان جمعه خونین زاهدان”
برمش/ روز سهشنبه ۷ فروردین ماه ۱۴۰۳، تصاویری از بی قراری “صنوبر” مادر دادخواه خدانور لجه ای از شهدای جمعه خونین زاهدان که به همراه سایر خانواده های دادخواه به دیدار مولوی عبدالحمید رفته بود.
صنوبر در دستان خود پلاکاردی به همراه داشت که روی آن نوشته شده بود: «خواهان قصاص آمران و عاملان جمعه خونین زاهدان»
خدانور متولد ١٠ مهر ماه ١٣٧۴، فرزند عیسی بود که در روز تولد خود با تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی در ١٠ مهر ماه ١۴٠١، پس از تحمل بیش از بیست و چهار ساعت درد و رنج، در بیمارستان تأمین اجتماعی شهر زاهدان بدلیل عدم رسیدگی پزشکی جان باخت.
خدانور معروف به “یاغی” در روز ٢٣ مرداد ماه ١۴٠١، پس از یورش دهها نیروی نظامی و امنیتی رژيم جمهوری اسلامی ایران با بهانه پاکسازی (تو بخوان سرکوب) به منطقه شیرآباد در شمال شهر زاهدان بازداشت و چند ساعت بعد عکسی توسط نیروهای نظامی در فضای مجازی بلوچستان منتشر شد که نشان میداد، خدانور به پرچم میله جمهوری اسلامی ایران دستبند زده شده و لیوانی آب در مقابلش گذاشته شده است.
انتشار این عکس در فضای مجازی بلوچستان واکنش بسیاری از مردم را برانگیخت و این خبر توسط رسانه های محلی بلوچستان منتشر شد ولی هیچ کس در سایر نقاط ایران به نقض ماده ۵٧٨ قانون مجازات اسلامی رژیم در این باره توجه نکرد.
این عکس، اما خاری شد در چشم دشمنان بلوچ و بلوچستان و چند ماه بعد، پس از شهادت خدانور به نمادی از بزرگترين خیزش علیه جمهوری اسلامی در طول بیش از چهار دهه گذشته تبدیل شد.
خدانور به کمک دوستان خود که مبلغی برای آزادی وی جمع کرده بودند در روز پنجشنبه ٢٧ مرداد ماه و چهار روز پس از بازداشت آزاد شد. در آن روز دوستان خدانور او را در خیابان های شهر زاهدان چرخانده و ابراز خوشحالی کردند.
بامداد ٩ مهر ماه ١۴٠١؛ چند ساعت پس از آغاز کشتار مردم در مصلی زاهدان و در گیر و دار اعتراضات گسترده مردمی، نیروهای نظامی و امنیتی در منطقه شیرآباد زاهدان، به سمت خدانور تیراندازی کرده و وی را از ناحیه کلیه و پا مورد اصابت گلوله جنگی قرار دادند. مردم او را به بیمارستان تأمین اجتماعی منتقل کردند ولی فشارهای نهادهای امنیتی که باعث شده بود برخی بیمارستان ها، حتی پذیرش مجروحین نداشته باشند، باعث شد تا کسی به جراحات او رسیدگی نکند.
خدانور در روز تولد خودش در دهم مهر ماه به شهادت رسید ولی یاد و خاطره او نه تنها برای ایرانیان بلکه برای همیشه در تاریخ بلوچستان جاویدان گشت.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
تصاویری از بی تابی و بی قراری مادر “احمد سارانی”، از شهدای جمعه خونین زاهدان در دیدار با مولوی عبدالحمید
برمش/ روز سهشنبه ۷ فروردین ماه ۱۴۰۲، مادران دادخواه و خانواده های شهدای جمعه های خونین زاهدان و خاش با مولوی عبدالحمید دیدار کردند.
تصاویر منتشر شده از بی قراری خانواده های دادخواه جمعه های خونین زاهدان و خاش و مادر “احمد سارانی” که با حضور در مسجد مکی یکدیگر را در آغوش می گیرند، گویای درد و رنج بی انتهای این افراد در پی از دست دادن عزیزانشان است.
قابل ذکر است پس از گذشت یکسال و نیم از جنایت جمعه های خونین زاهدان و خاش با وجود پیگیریهای مکرر خانوادههای دادخواه و مولوی عبدالحمید، تاکنون هیچ یک از عاملان و آمران این جنایت مشخص، محاکمه و مجازات نشده اند.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
خاموشی یک ساعته نور پردازی مسجد مکی زاهدان به احترام زمین
برمش/ روز سهشنبه ۷ فروردین ماه ۱۴۰۳، همزمان با اجرای طرح جهانی «ساعت زمین»، نور پردازی مسجد مکی زاهدان به مدت یک ساعت خاموش شد.
مسجد مکی زاهدان امسال به طرح جهانی «ساعت زمین» پیوست و همزمان با این طرح جهانی، نور پردازی مسجد مکی به احترام کره زمین و حفظ محیط زیست، به مدت یک ساعت از ساعت ۲۰:۳۰ تا ۲۱:۳۰ خاموش شد.
گفتنی است ساعت زمین یک کمپین زیستمحیطی سالانه است که مردم را به افزایش آگاهی در مورد تغییرات آبوهوایی و ترویج حفظ انرژی تشویق میکند و با درخواست از مردم برای خاموش کردن چراغهای خانهها و مشاغل به مدت یک ساعت در ساعت ۸.۳۰ شب به وقت محلی (در آخرین شنبه ماه مارس) توجهات جهانی را به اثرات تغییرات آبوهوایی جلب میکند.
این اقدام ساده خاموشی نماد تعهد به سیاره زمین است و باعث تغییر، الهام بخشیدن به مردم برای اتخاذ شیوههای زندگی پایدارتر و تشویق سیاستگذاران به اولویت دادن به حفظ محیط زیست میشود. روز ساعت زمین در نهایت مظهر این ایده است که وقتی همه با هم عمل کنند، حتی اقدامات کوچک میتواند به تغییرات جهانی مهم منجر شود.
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
کشته شدن یک کودک بلوچ بر اثر تیراندازی کور نیروهای نظامی مرصاد در محور خاش به ایرانشهر
برمش/ شامگاه دوشنبه ۶ فروردین ماه ۱۴۰۳، در پی تیراندازی کور نیروهای نظامی مرصاد در محور خاش به ایرانشهر در دوراهی ایرندگان، به سمت خودروی یک خانواده بلوچ، یک کودک بلوچ جان خود را از دست داد و سه نفر نیز مجروح گردیدند.
هویت کودک کشته شده در تیراندازی نیروهای نظامی، “فاطمه بامری” یک ساله، فرزند محمد و هویت افراد مجروح شده این خانواده، “محمد بامری”، ۲۷ ساله، فرزند جان محمد، “حسن بامری”، ۳۰ ساله فرزند جان محمد و “زینب بامری”، ۲۱ساله فرزند علی، جملگی اهل محمدان ایرانشهر عنوان شدهاند.
گفتنی است که بدنبال تیراندازی افراد مسلح ناشناس به سمت خودروی نیروهای مرصاد، آنها اقدام به تیراندازی کور به سمت خودروی یک خانواده بلوچ کردند که در پی آن یک کودک بلوچ کشته و سه نفر دیگر از اعضای خانواده وی زخمی شدهاند.
لازم به ذکر است که رسانههای حکومتی بر خلاف واقع مدعی شدهاند که «افراد تروریست» به سمت خودروی شهروندان بلوچ تیراندازی کرده و باعث کشته شدن یک کودک شدهاند.
#برمش_صدایزنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
سخنرانی مدیر “گروه حقوق بشر بلوچستان” در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در سوئیس
برمش/ روز ٢٨ اسفند ماه ۱۴۰۲ برابر با ۱۸ مارچ ۲۰۲۴، خانم “منیره شیرانی”، مدیر “گروه حقوق بشر بلوچستان (BHRG)”، در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در شهر ژنو سوئیس حضور داشت.
خانم شیرانی به نمایندگی از گروه حقوق بشر بلوچستان از زحمات آقای جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران و کمیته حقیقتیاب تشکر ویژهای داشت.
وی در سخنرانی خود تلاشهای فراوان این ماموریتها در این دوره کوتاه را ارزشمند دانست و گزارشهای این کارگروهها که حقایقی از جنایت علیه بشریت توسط جمهوری اسلامی ایران را افشا کردند، استقبال کرد.
مدیر بی اچ آر جی ادامه داد که افشای این جنایات نشان میدهد “تبعیض گسترده و عمیق ریشهای علیه زنان و دختران که جمهوری اسلامی در تمام حوزههای زندگی عمومی و خصوصی آنها نفوذ داشته وجود دارد و همچنین فشارها علیه آنها را از جرایم جدی حقوق بشری عنوان کرد و آن را نقض قوانين بینالمللی توسط جمهوری اسلامی ایران دانست.
خانم شیرانی گفت: ایران به عنوان یک کشور با تنوعی فرهنگی و زبانی از قدیم شناخته شده اما، طی چند دهه اخیر مقامات حاکم سعی کردهاند این تنوع غنی را از بین ببرند و یک فرهنگ، زبان، و دین را بر مردم تحمیل کنند، در حالی که این سیاست هفتاد درصد از جمعیت را از حقوق بنیادین محروم میکنند.
وی اظهار داشت که حقوق اساسی اقلیتهایی مانند کردها، بلوچها، عربها و ترکها به طور پایدار با آزار، تعقیب و حبس و فشار مواجه هستند و حقوق آنها به طور کامل نقض شده و فقر شدید و عدم دسترسی به زیرساختهای سیاسی و اقتصادی مانع رشد و توسعه این جوامع شده است.
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
فریبا بلوچ: “جایزه زنان شجاع متعلق به همه زنان بلوچی است که مبارزه را از داخل منزل شروع کرده اند.”
برمش/ بانُک “فریبا بلوچ” برنده جایزه بین المللی «زنان شجاع» در مصاحبه با کیهان لندن عنوان کرد:
“این جایزه یک جایزه شخصی نیست بلکه متعلق به زنانی است که در ایران در زندان ها به سر می برند یا در کف خیابان به مبارزه ادامه می دهند و متعلق به زنان بلوچی است که مبارزه را از داخل منزل شروع کرده اند اما هیچکس اسم آنها را نیز نشنیده است.
بابت این جایزه خوشحالم چون دنیا برای اولین بار صدای انسان بلوچ و زن بلوچ را شنید.
من چون بچه خودم و سایر بچه ها را دوست دارم برای آنها مبارزه می کنم تا درد و رنجی که ما تجربه کردیم، آنها تجربه نکنند.
شجاعت به معنای نترسیدن نیست. شجاعت «جلو رفتن و قدم برداشتن» با وجود آن ترس ها جهت ایجاد تغییر است. تغییر بسیار دردناک است اما هیچ راهی به جز تغییر نیست.
در ایران زنان شهروندان درجه دوم هستند اما یک زن از اتنیک ها در ایران گرفتار ظلم مضاعف است و شهروند درجه چندم به حساب می آید.
رژیم جمهوری اسلامی ایران عامدانه با به کار بردن کلیدواژه های خاص خودش، همیشه سعی داشته یک ذهنیت بد نسبت به مردم بلوچ، کورد، تورک و یا عرب به وجود آورد. مردم ایران حتی زبان و لباس ملت بلوچ را نمی شناختند و زمانی که ما را می دیدیند فکر می کردند ما از هندوستان آمده ایم.
در فردای ایران آزادی بدون برابری معنا ندارد و امیدوارم در ایران آینده هیچکس به جرم بلوچ بودن، کورد بودن، تورک بودن، متفاوت بودن زبان، مذهب یا فرهنگش سرکوب نشود و شهروند درجه چندم به حساب نیاید.”
#برمش_صدای_زنان_بلوچستان
تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و رفع هر گونه تبعیض و پیشبرد فعالیتها بر بنیاد حقوق بشر سازمان ملل میتوانید از طریق لینک های زیر با بِرَمْش همراه باشید:
